Moral Story: నమ్మక ద్రోహానికి క్షమాపణ లేదు.. యువరాజు – ఎలుగుబంటి కథ
మనల్ని నమ్మి మనకు అండగా నిలిచినవారిని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ మోసం చేయకూడదు. స్వార్థం కోసం నమ్మకాన్ని వమ్ము చేస్తే దాని ఫలితాలను మనమే అనుభవించాల్సి వస్తుంది. ద్రోహానికి మించిన పాపం మరొకటి లేదు. ఈ విషయాన్ని ఈ కింది కథ ద్వారా పిల్లలకు వివరంగా చెబితే వారు చిన్నతనం నుంచే నిజాయితీగా ఉండటం ఎంత ముఖ్యమో తెలుసుకుంటారు..
పూర్వం విక్రాంత్ అనే రాజు ఉండేవాడు. అతని కుమారుడి పేరు అమర్. అమర్కు వేటాడటం అంటే చాలా ఇష్టం. ఒకరోజు గుర్రంపై అడవికి వెళ్లి జింకల గుంపును వెంబడించాడు. చాలా సేపు వెతికినా ఒక్క వేట కూడా దొరకలేదు. పైగా మధ్యాహ్నం కావడంతో అతనికి బాగా దాహం వేసింది. నీళ్ల కోసం వెతుకుతుండగా ఒక అందమైన సరస్సు కనిపించింది. సరస్సులోని నీళ్లు స్వచ్ఛంగా, చల్లగా ఉన్నాయి. ముందుగా గుర్రానికి నీళ్లు తాగించి, దాన్ని చెట్టుకు కట్టాడు. తర్వాత అమర్ కూడా నీళ్లు తాగి, తన వెంట తెచ్చుకున్న ఆహారం తిన్నాడు. అప్పటికే సాయంత్రం అయిపోయింది. చీకటి పడటంతో అడవిలో నుంచి బయటకు వెళ్లడం కష్టమని భావించి, ఆ రాత్రి చెట్టు కిందనే గడపాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
అంతలో పొదల్లో నుంచి ఒక పెద్ద పులి బయటకు వచ్చింది. అది కూడా నీళ్లు తాగడానికి సరస్సు దగ్గరకు వచ్చింది. పులిని చూడగానే అమర్ గుర్రం భయంతో అక్కడి నుంచి పారిపోయింది. అమర్ కూడా ప్రాణభయంతో వెంటనే చెట్టు ఎక్కి, ఒక బలమైన కొమ్మపై కూర్చున్నాడు. కొద్దిసేపటికే మరోవైపు నుంచి ఒక ఎలుగుబంటి అక్కడికి వచ్చింది. పులిని చూసిన ఎలుగుబంటి కూడా భయపడి అమర్ ఉన్న చెట్టుపైకి ఎక్కింది. అమర్ భయంతో వణికిపోతుండగా ఎలుగుబంటి అతనితో.. ‘యువరాజా! నువ్వు భయపడకు. నేను నీకు ఎలాంటి హాని చేయను. మనిద్దరికీ ఒకే శత్రువు ఉన్నాడు—ఆ పులి. మనం ఇప్పుడు స్నేహితులం. నన్ను నమ్ము’ అని అనింది. ఎలుగుబంటి మాటలను నమ్మిన అమర్ కొంత ధైర్యం తెచ్చుకున్నాడు. ఇద్దరూ ఒకే కొమ్మపై కూర్చున్నారు. పులి మాత్రం అక్కడి నుంచి వెళ్లలేదు. “ఎవరో ఒకరు కింద పడకపోతారా? అప్పుడు నాకు మంచి ఆహారం దొరుకుతుంది” అని ఎదురుచూస్తూ చెట్టు కిందనే ఉండిపోయింది. చీకటి మరింతగా కమ్ముకుంది. రోజంతా తిరిగి అలసిపోయిన అమర్కు నిద్ర వచ్చింది. అది గమనించిన ఎలుగుబంటి,
“యువరాజా! మీరు నిద్రపోండి. నేను మిమ్మల్ని కాపాడుతాను. మీకు ఎలాంటి హాని చేయను’ అని చెప్పింది. అమర్ ఎలుగుబంటిని నమ్మి నిద్రపోయాడు. ఇది గమనించిన పులి ఎలుగుబంటితో ఇలా అంది.. ‘మనిద్దరం ఒకే జాతికి చెందినవాళ్లం. మనుషులను తింటాం. నువ్వు ఆ యువరాజును నాకు అప్పగిస్తే, నేను అతన్ని తిని వెళ్లిపోతాను. అప్పుడు నువ్వు కూడా సురక్షితంగా ఇంటికి వెళ్లవచ్చు’ అని చెప్పింది. ఎలుగుబంటి మాత్రం పులి మాటలను తిరస్కరించింది. ‘అతను నన్ను నమ్మి నా పక్కన నిద్రపోతున్నాడు. అతనికి ఏమీ చేయనని నేను మాటిచ్చాను. మాట ఇచ్చిన తర్వాత ద్రోహం చేయడం నా ధర్మం కాదు. ద్రోహానికి మించిన పాపం మరొకటి లేదు’ అని చెప్పింది. పులి మౌనంగా ఉండిపోయింది.
కొన్ని గంటల తర్వాత అమర్ నిద్రలేచాడు. ఎలుగుబంటి అలసిపోయి ఉండటంతో ‘మిత్రమా! ఇప్పుడు మీరు నిద్రపోండి. నేను మిమ్మల్ని కాపాడుతాను’ అని అన్నాడు. ఎలుగుబంటి నమ్మకంతో నిద్రలోకి జారుకుంది. ఇదే సరైన సమయం అనుకున్న పులి ఇప్పుడు అమర్ను తన మాటలతో మోసం చేయాలని ప్రయత్నించింది. ‘యువరాజా! నువ్వు ఆ ఎలుగుబంటిని ఎందుకు నమ్ముతున్నావు? అది లేచిన తర్వాత ఆకలితో నిన్నే తినేస్తుంది. దాన్ని చెట్టు మీద నుంచి తోసేయి. నేను దాన్ని పట్టుకుని వెళ్లిపోతాను. ఆ తర్వాత నువ్వు సురక్షితంగా ఇంటికి వెళ్లవచ్చు’ అని చెప్పింది. అమర్ పులి మాటలను నమ్మాడు. ఎలుగుబంటి తనకు ఇచ్చిన మాటను మరిచిపోయి, దాన్ని చెట్టు మీద నుంచి తోసేయడానికి ప్రయత్నించాడు. అదృష్టవశాత్తూ ఎలుగుబంటి కింద పడకుండా మరో కొమ్మను గట్టిగా పట్టుకుంది. తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకుంది. ఎలుగుబంటి అమర్ను చూసి బాధపడింది.
‘యువరాజా! నేను నిన్ను నమ్మాను. నువ్వు మాత్రం నాకు ద్రోహం చేశావు. అయినప్పటికీ నేను నీకు హాని చేయను. కానీ నువ్వు చేసిన ద్రోహానికి ఫలితం అనుభవించాల్సిందే’ అని చెప్పి అమర్ను శపించింది. ‘నువ్వు ‘నకమిసా, నకమిసా’ అంటూ పిచ్చివాడిలా తిరుగుతావు’ అని చెప్పింది. తెల్లవారింది. పులి తన గుహకు వెళ్లిపోయింది. ఎలుగుబంటి కూడా అడవిలోకి వెళ్లిపోయింది. అమర్ చెట్టు దిగి ఇంటికి బయలుదేరాడు. కానీ ఎలుగుబంటి శాపం వల్ల అతను దారిని మరిచిపోయి ‘నకమిసా… నకమిసా..’ అంటూ తిరగసాగాడు.
రాజ్యంలో అమర్ కనిపించకపోవడంతో రాజు, రాణి తీవ్రంగా ఆందోళన చెందారు. సైనికులు అడవంతా వెతికి చివరకు అమర్ను కనుగొన్నారు. కానీ అమర్ ఎవరినీ గుర్తించలేకపోయాడు. అతను ఎప్పుడూ ‘నకమిసా… నకమిసా…’ అనే మాటలే చెబుతున్నాడు. రాజు దేశంలోని ఎంతోమంది వైద్యులను, మంత్రగాళ్లను పిలిపించి చికిత్స చేయించాడు. కానీ ఎలాంటి ప్రయోజనం లేకపోయింది. చివరకు రాజుకు తన రాజగురువు గుర్తుకొచ్చాడు. ఎంతో తెలివైన, అనుభవజ్ఞుడైన రాజగురువు యువరాజును చూసి ‘నేను అతన్ని నయం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాను’ అని చెప్పాడు. రాజగురువు ‘నా’ అనే పదంతో మొదలయ్యే మంత్రాన్ని జపించాడు. వెంటనే అమర్ ‘నా’ అనే పదాన్ని మరిచిపోయి ‘కమిసా… కమిసా…’ అని అనడం మొదలుపెట్టాడు. గురువు ‘కా’ అనే పదంతో మరో మంత్రాన్ని జపించాడు. ఇప్పుడు అమర్ ‘కా’ అనే పదాన్ని కూడా మరిచిపోయి ‘మిసా… మిసా..’ అని అనసాగాడు. అలా గురువు వరుసగా మంత్రాలు జపిస్తూ అమర్ మనసులో మిగిలిన పదాలను కూడా తొలగించాడు. చివరకు అమర్ పూర్తిగా కోలుకున్నాడు. తనకు జరిగినదంతా గుర్తొచ్చిన అమర్ ఎంతో బాధపడ్డాడు. తనను నమ్మిన ఎలుగుబంటికి ద్రోహం చేసినందుకు పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. తన కుమారుడిని మామూలు మనిషిగా మార్చిన రాజగురువుకు రాజు విలువైన బహుమతులు ఇచ్చి సత్కరించాడు.
నీతి
ఎంతటి పరిస్థితుల్లోనైనా మనల్ని నమ్మినవారికి ద్రోహం చేయకూడదు. స్వార్థం కోసం ఇతరులను మోసం చేస్తే చివరకు దాని ఫలితాలను మనమే అనుభవించాల్సి వస్తుంది. ద్రోహానికి మించిన పాపం మరొకటి లేదు.