
ఒక గ్రామానికి చెందిన మేకల కాపరి ప్రతిరోజూ తన మేకల మందను అడవికి మేతకు తీసుకెళ్లేవాడు. ఒక రోజు కూడా అలాగే మేకలన్నీ అడవిలో మేస్తుండగా, ఒక మేకపోతు గడ్డి కోసం అటూ ఇటూ తిరుగుతూ మందకు దూరమైంది. సాయంత్రం కావడంతో మిగతా మేకలన్నీ కాపరితో కలిసి గ్రామానికి బయలుదేరాయి. కానీ ఆ మేకపోతు మాత్రం అడవిలోనే తప్పిపోయింది. మందను వెతుకుతూ అది అడవంతా తిరిగింది. ఎంత వెతికినా తన స్నేహితులు కనిపించలేదు. క్రమంగా చీకటి పడింది. అడవిలో క్రూరమృగాల అరుపులు వినిపించసాగాయి. భయంతో వణికిపోయిన మేకపోతు ఎక్కడైనా రాత్రికి ఆశ్రయం దొరికితే బాగుంటుందని అనుకుంది.
అలా తిరుగుతూ ఉండగా ఒక కొండగుహ కనిపించింది. ‘ఇక్కడ రాత్రంతా గడిపితే ఉదయం వెలుగు వచ్చిన తర్వాత దారి వెతుక్కోవచ్చు’ అని భావించి ఆ గుహలోకి వెళ్లి ఒక మూలన పడుకుంది. అయితే తెలియని విషయం ఏమిటంటే, ఆ గుహ ఒక సింహం నివాసం. కొంతసేపటి తర్వాత వేట ముగించుకుని సింహం తన గుహ వద్దకు వచ్చింది. లోపలికి వెళ్లబోతూ చీకట్లో రెండు మెరిసే కళ్లు కనిపించాయి. దగ్గరగా చూసిన సింహానికి పెద్ద గడ్డం, పదునైన కొమ్ములు ఉన్న వింత జంతువు కనిపించింది. ఇంతవరకు అలాంటి జంతువును చూడని సింహం ఒక్కసారిగా భయపడిపోయి గజగజ వణికింది.
‘ఇది ఏ జంతువో! నా గుహలోకి వచ్చి పడుకుంది. నన్ను చంపడానికి వచ్చిందేమో!’ అని అనుకుంది. ధైర్యం చేయలేక గుహ బయటే నిలబడి పోయింది. ఇక మేకపోతు పరిస్థితి కూడా అంతే. సింహాన్ని చూసిన వెంటనే దాని గుండె బలంగా కొట్టుకుంది. ‘అయ్యో! ఇది సింహం. ఇప్పుడే నన్ను తినేస్తుంది’ అని అనుకుంది. కానీ ఆశ్చర్యకరంగా సింహం లోపలికి రాకుండా బయటే నిలబడి ఉండటం గమనించింది. ‘సింహం కూడా నన్ను చూసి భయపడుతోంది. నేను భయపడుతున్నట్లు కనిపిస్తే ప్రాణాలు పోతాయి. ధైర్యంగా నటిస్తే తప్పించుకునే అవకాశం ఉంటుంది’ అని మేకపోతు నిర్ణయించుకుంది.
రాత్రంతా ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ భయపడుతూనే ఉన్నారు. సింహం లోపలికి రాలేదు. మేకపోతు బయటికి వెళ్లలేదు. తెల్లవారుజామున కొద్దిగా వెలుగు రావడంతో మేకపోతు తన భయాన్ని దాచుకుని గుహ బయటకు వచ్చింది. సింహం ఇంకా అక్కడే ఉంది. వెంటనే గంభీరంగా గద్దిస్తూ, ‘ఎవరు నువ్వు?’ అని అడిగింది.సింహం వణుకుతూ ‘నేను సింహం.. అడవికి రాజును..’ అని చెప్పింది. అప్పుడు మేకపోతు మరింత ధైర్యంగా నటిస్తూ, ‘ఓహో! నువ్వేనా ఆ సింహం? నిన్నే నేను వెతుకుతున్నాను. ఇప్పటివరకు వెయ్యి ఏనుగులను, లెక్కలేనన్ని పులులను చంపాను. సింహాన్ని చంపే వరకు ఈ గడ్డం తీయనని ప్రతిజ్ఞ చేశాను. ఇన్నాళ్లకు నువ్వు దొరికావు. నిన్ను చంపి నా ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చుకుంటాను!’ అని గట్టిగా అరిచింది. అంతేకాక రెండు కాళ్లు పైకెత్తి ఒక్కసారిగా సింహం వైపు దూకింది.
ఇది చూసిన సింహం ప్రాణభయంతో వణికిపోయింది. ‘ఇంత భయంకరమైన జంతువు నా మీదకు దూకుతోంది!’ అని అనుకుని వెనుదిరిగి ఎంత వేగంగా వీలైతే అంత వేగంగా పరుగెత్తింది. వెనక్కి తిరిగి కూడా చూడలేదు. సింహం పారిపోవడం చూసిన మేకపోతు ఊపిరి పీల్చుకుంది. ‘ధైర్యమే నన్ను కాపాడింది’ అని భావించింది. వెంటనే అక్కడి నుంచి బయలుదేరి అడవిలో తన మందను వెతికింది. కొంతసేపటికి మిగతా మేకలను కనుగొని వాటితో కలిసి సురక్షితంగా గ్రామానికి చేరుకుంది.
ఆపద సమయంలో భయపడకుండా ధైర్యంగా ఆలోచిస్తే పెద్ద ప్రమాదాలనైనా తప్పించుకోవచ్చు. సమయస్ఫూర్తి, ఆత్మవిశ్వాసం మనకు గొప్ప ఆయుధాలు. ఈ కథ మనకు ధైర్యం, ఆత్మవిశ్వాసం, సమయస్ఫూర్తి ఉంటే ఎంతటి క్లిష్ట పరిస్థితినైనా ఎదుర్కోవచ్చు అనే గొప్ప సందేశాన్ని అందిస్తుంది. ఆపదలు ఎదురైనప్పుడు భయానికి లోనవకుండా ధైర్యంగా ఆలోచించడం చాలా ముఖ్యం. శారీరక బలం లేకపోయినా, సమయస్ఫూర్తి, తెలివితేటలతో పెద్ద పెద్ద ప్రమాదాలను కూడా అధిగమించవచ్చు. ఈ కింది కథలో మేకపోతు సింహం కంటే బలహీనమైనదే అయినప్పటికీ.. తన ధైర్యం, చాకచక్యంతో ప్రాణాలను కాపాడుకోగలిగింది. అదేవిధంగా ‘సమయస్ఫూర్తితో కూడిన ధైర్యం ప్రాణాలను కాపాడుతుంది. తెలివి ముందు బలం కూడా తలవంచుతుంది’ అనే సత్యాన్ని గుర్తుచేస్తుంది.