
బట్టలు ఊడిపోకుండా ఉండాలన్నా, విరిగిపోయిన జిప్పులకు తాత్కాలిక పరిష్కారం కావాలన్నా అందరికీ ముందుగా గుర్తొచ్చేది సేఫ్టీ పిన్. అయితే మనం వాడుతున్న ఈ ఆధునిక రూపం వెనుక కొన్ని శతాబ్దాల ప్రస్థానం ఉంది. సేఫ్టీ పిన్ చరిత్ర చాలా పురాతనమైనది. లాటిన్ భాషలో దీనిని ఫైబులే అని పిలుస్తారు. ఇది కాంస్య యుగంలోనే యూరప్ ఖండంలో ఉద్భవించిందని చరిత్రకారులు చెబుతారు. అయితే అప్పట్లో ఇవి రెండు రకాలుగా ఉండేవి.
ఉత్తర యూరోపియన్ పద్ధతి: ఇది చాలా క్లిష్టమైన డిజైన్. ఇందులో రెండు వేర్వేరు సూదులు ఉండేవి. ఒక సూదికి ఉన్న రంధ్రం గుండా మరో సూది వెళ్లి హుక్కు తగిలించబడేది. దీనికి స్ప్రింగ్ ఉండేది కాదు.
మధ్య యూరోపియన్-గ్రీకు పద్ధతి: ఇది మన ఆధునిక సేఫ్టీ పిన్కు చాలా దగ్గరగా ఉండేది. ఒకే వైర్ను మధ్యలో స్ప్రింగ్ లాగా వంచి, ఒక చివర పదునుగా.. మరో చివర ఆ పదునైన భాగాన్ని లాక్ చేసేలా వక్రంగా తయారు చేసేవారు.
మనం ఇప్పుడు చూస్తున్న ఆధునిక రూపంలోని సేఫ్టీ పిన్ను 1849లో వాల్టర్ హంట్ అనే వ్యక్తి కనుగొన్నాడు. కేవలం ఒక తీగను వంచి, దానికి స్ప్రింగ్-లోడెడ్ నిర్మాణాన్ని జోడించడం ద్వారా దీనిని మరింత సురక్షితంగా మార్చాడు.
సేఫ్టీ పిన్ను నిశితంగా పరిశీలిస్తే, దాని దిగువ భాగంలో తీగ ఒక చక్రంలా చుట్టబడి ఉంటుంది. ఇది కేవలం డిజైన్ కోసం కాదు అది ఒక స్ప్రింగ్ లాగా పనిచేస్తుంది.
ఒక చిన్న తీగ ముక్కను వంచి మానవాళికి ఇంతటి గొప్ప సౌకర్యాన్ని అందించిన వాల్టర్ హంట్ ఆవిష్కరణ.. కాలం మారినా తన ప్రాముఖ్యతను కోల్పోలేదు.