చెన్నైలో వెల్లివిరిసిన వాహిని స్టూడియో.. అది ఎవరిది..? చివరకు ఏమైంది..

ఒకప్పుడు తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమ మద్రాసులో విలసిల్లింది. సూపర్ స్టార్‌లుగా ఎదిగిన ఎందరో నటులు తమ సినీ జీవితాన్ని అక్కడే ఆరంభించారు. మద్రాసులో అనేక స్టూడియోలు ఉన్నా, వాహిని స్టూడియో ప్రత్యేకత అపారం. 1960-1975 ప్రాంతాల్లో ఆంధ్రదేశం నుంచి మద్రాసు వచ్చినవారు మెరీనా బీచ్‌తో పాటు వాహిని స్టూడియోను తప్పక సందర్శించేవారు. తెలుగు, తమిళం, హిందీ, కన్నడ, మలయాళ చిత్రాల షూటింగ్స్‌తో ఇది నిరంతరం సందడిగా ఉండేది. ఆసియాలోనే అతి పెద్ద స్టూడియోలలో ఒకటైన వాహినిలో 11 ఫ్లోర్లు ఉండగా, ఒకేసారి 8 చిత్రాల చిత్రీకరణకు అవకాశం ఉండేది. రాత్రి పగలు తేడా లేకుండా షూటింగ్స్ జరిగేవి. వాహిని స్టూడియో నిర్మాణానికి మూల కారకుడు రాయలసీమ బిర్లాగా ప్రసిద్ధి చెందిన మూలా నారాయణస్వామి. రోహిణి పిక్చర్స్ నుంచి బయటకొచ్చిన బి.ఎన్.రెడ్డి, రామనాథ్, శేఖర్‌లతో కలిసి ఆయన వాహిని సంస్థను ప్రారంభించారు. ఇందులో నాగిరెడ్డి కూడా భాగస్వామిగా చేరారు. వాహిని పిక్చర్స్ బ్యానర్ పై “వందేమాతరం”, “సుమంగళి”, “దేవత” వంటి చిత్రాలు నిర్మించారు. అయితే, యుద్ధ వాతావరణం కారణంగా నిర్మాణ వ్యయం పెరిగి, సంస్థ మూలధనం పెంచాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది. మూలా నారాయణస్వామి భారీ పెట్టుబడితో వాహిని ప్రొడక్షన్స్ అనే కొత్త సంస్థను స్థాపించి, బి.ఎన్.రెడ్డి, కే.వి.రెడ్డి, నాగయ్యలతో కలిసి ప్రయాణం ప్రారంభించారు. మద్రాసులో అప్పట్లో స్టూడియోలు తక్కువగా ఉండటం, అవి చిన్నవి కావడం వల్ల షూటింగ్స్‌కు ఇబ్బందులు పడేవారు. తమ సినిమాల కోసం ఒక స్టూడియో నిర్మించాలని బి.ఎన్.రెడ్డి ఆలోచిస్తుండగా, మూలా నారాయణస్వామి మొత్తం పెట్టుబడిని భరించి 1945లో వాహిని స్టూడియోల నిర్మాణానికి శ్రీకారం చుట్టారు.

అప్పట్లో కోడంబాకం ప్రాంతం అడవిలా ఉండేది. పాములు, తేళ్లను ఎదుర్కొని రెండు ఫ్లోర్లు, ఒక రికార్డింగ్ థియేటర్, ల్యాబ్, ఆఫీస్‌లతో పనులు మొదలుపెట్టారు. 1948 ఆగస్టు 13న “గుణసుందరి కథ” చిత్రంలోని పాటల రికార్డింగ్‌తో వాహిని స్టూడియో ప్రారంభమైంది. అంతకుముందు జూలై 1న లావణ్య అనే తమిళ చిత్రం పాటల రికార్డింగ్ జరిగింది. నిర్మాణం పూర్తవుతున్న సమయంలో మూలా నారాయణస్వామికి ఆర్థిక కష్టాలు మొదలయ్యాయి. ఇన్‌కమ్ టాక్స్ బకాయిలు, పెనాల్టీలతో పాతిక లక్షల రూపాయలు చెల్లించాల్సి వచ్చింది. తన ఆస్తులు జప్తు కాకుండా ఉండేందుకు, నాగిరెడ్డి, చక్రపాణీలతో విజయా సంస్థను ఏర్పాటు చేయించి, వాహిని స్టూడియోను వారికి లీజుకు ఇచ్చినట్లు చూపించారు. అప్పటికే విజయా సంస్థలో భాగస్వామిగా ఉన్న నాగిరెడ్డి, కేవలం పేపర్‌ మీద ఒప్పందాలు కాకుండా, వాహిని స్టూడియోను అద్దెకు తీసుకుని స్వయంగా నిర్వహించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. నాగిరెడ్డి నిర్వహణలోకి వచ్చిన తర్వాత వాహిని స్టూడియో మూడు పువ్వులు ఆరు కాయలుగా అభివృద్ధి చెందింది. ప్రారంభంలో 14 ఎకరాల్లో ఉన్న ఈ స్టూడియో, నాగిరెడ్డి రేవతి స్టూడియోను కొనుగోలు చేయడంతో మొత్తం 26 ఎకరాలకు విస్తరించింది. దీనిని “విజయా-వాహిని స్టూడియో”గా మార్చి, 14 ఫ్లోర్లు, మూడు రికార్డింగ్ థియేటర్లు, నాలుగు ప్రివ్యూ థియేటర్లను నిర్మించారు. అవుట్‌డోర్ షూటింగ్స్‌కు అనుగుణంగా స్టూడియో ఎదురుగా విజయా గార్డెన్స్‌ను ఏర్పాటు చేశారు. “గుండమ్మ కథ”లోని “ప్రేమ యాత్రలకు బృందావనం” వంటి వందలాది పాటలు ఇక్కడే చిత్రీకరించారు.

నాగిరెడ్డి, చక్రపాణిలు వాహిని స్టూడియోలోనే “షావుకారు”, “పాతాళ భైరవి” వంటి అనేక విజయవంతమైన చిత్రాలను నిర్మించారు. ఆ రోజుల్లో స్టూడియోలో ఉదయం 7 నుంచి 1 గంట, 2 నుంచి 9 గంటలు, రాత్రి 10 నుంచి 2 గంటల వరకు మూడు షిఫ్టులలో పనులు జరిగేవి. నాగిరెడ్డి స్వయంగా షూటింగ్‌లను పర్యవేక్షించేవారు, ఉద్యోగులకు నెల నెలా జీతాలు చెల్లించేవారు. ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉన్న నిర్మాతలకు స్టూడియో బిల్లులలో రాయితీలు ఇచ్చి ఆదుకునేవారు. తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమ మద్రాసు నుండి హైదరాబాద్‌కు మారడంతో వాహిని స్టూడియోలో సందడి తగ్గింది. చక్రపాణి మరణానంతరం నాగిరెడ్డి ఒంటరివారయ్యారు. చిత్ర నిర్మాణంపై ఆసక్తి తగ్గడంతో స్టూడియోలోని కొంత భాగాన్ని విజయా హాస్పిటల్‌గా మార్చారు. హీరోలు హైదరాబాద్‌కు షిఫ్ట్ కావడంతో షూటింగ్స్ తగ్గిపోయాయి. ఎనిమిది, తొమ్మిది ఫ్లోర్లను అలాగే ఉంచి మిగతా స్టూడియోను గోడౌన్‌గా మార్చేశారు. అయితే, నాగిరెడ్డి చిన్న కుమారుడు వెంకట్రామిరెడ్డి “చందమామ-విజయా కంబైన్స్” పతాకంపై సినిమాలు నిర్మించడానికి ముందుకు రావడంతో వాహినిలో మళ్లీ సందడి మొదలైంది. బాలకృష్ణతో “భైరవ ద్వీపం” వంటి భారీ సెట్‌లు ఇక్కడే నిర్మించారు. ఆ తర్వాత కొన్ని తమిళ చిత్రాలు కూడా నిర్మించారు. కానీ చివరకు, నాగిరెడ్డి వారసులు స్టూడియోను మూసివేసి ఆ స్థలాన్ని అమ్మేయడంతో, వాహిని స్టూడియో ఒక సుదీర్ఘ చిత్ర చరిత్రకు తెరదించింది. ఇప్పుడు ఆ ప్రదేశంలో ఒక హోటల్ వెలసింది, కేవలం జ్ఞాపకాలు మాత్రమే మిగిలాయి.