కొండ గొర్రెలకు ఆ గ్రిప్ ఎలా వస్తుంది..? నిటారుగా ఉన్న పర్వతాలపై కూడా అవి జారిపోకపోవడానికి కారణం ఇదే..!

Mountain Goats

ప్రపంచంలో అత్యంత ప్రమాదకరమైన పర్వత ప్రాంతాల్లో కూడా ఎలాంటి భయం లేకుండా పరుగులు తీసే జంతువులు ఏవైనా ఉన్నాయంటే.. అవి కొండ గొర్రెలే. మనకు చూస్తేనే భయమేసే నిటారుగా ఉన్న రాతి కొండలపై అవి ఎంతో సులభంగా ఎక్కడం, దిగడం ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తుంది. అయితే వాటికి ఈ అద్భుతమైన గ్రిప్ ఎలా వస్తుంది? జారిపోకుండా ఉండే రహస్యం ఏంటి?

ప్రత్యేకమైన గిట్టలే అసలు బలం

కొండ గొర్రెల గిట్టల నిర్మాణం సాధారణ గొర్రెల కంటే పూర్తిగా భిన్నంగా ఉంటుంది. గిట్టల బయట భాగం చాలా గట్టిగా ఉండి రాతి అంచులను బలంగా పట్టుకుంటుంది. లోపలి భాగం మాత్రం మెత్తగా, రబ్బరు లాంటి ప్యాడ్‌తో ఉండటంతో రాళ్లపై ఘర్షణ (ఫ్రిక్షన్) పెరిగి జారిపోకుండా చేస్తుంది.

రెండు భాగాలుగా ఉండే గిట్టలు

కొండ గొర్రెల గిట్టలు రెండు భాగాలుగా చీలి ఉంటాయి. దీంతో అవి చిన్న చిన్న రాళ్ల అంచులను కూడా గట్టిగా పట్టుకుని నిలబడగలుగుతాయి. పర్వతాల్లో కనిపించే అసమాన ఉపరితలాలకు ఈ నిర్మాణం ఎంతో అనుకూలంగా ఉంటుంది.

డ్యూక్లాస్ కూడా అదనపు ఆధారం

గిట్టల వెనుక భాగంలో ఉండే చిన్న గోర్లను ‘డ్యూక్లాస్’ అంటారు. ఎక్కేటప్పుడు లేదా దిగేటప్పుడు ఇవి అదనపు ఆధారంగా పనిచేసి శరీరానికి సమతుల్యతను అందిస్తాయి.

బలమైన కాళ్లు.. అద్భుతమైన బ్యాలెన్స్

కొండ గొర్రెల కాళ్ల కండరాలు చాలా బలంగా ఉంటాయి. అలాగే వాటి శరీర సమతుల్యత కూడా అద్భుతంగా ఉంటుంది. అందువల్ల చిన్న రాతి అంచుపై కూడా మొత్తం శరీర బరువును నియంత్రిస్తూ సులభంగా నిలబడగలుగుతాయి.

చిన్నప్పటి నుంచే సాధన

కొండ ప్రాంతాల్లో జన్మించిన పిల్ల గొర్రెలు కొద్ది రోజులకే రాళ్లపై నడవడం ప్రారంభిస్తాయి. తల్లి వెంట తిరుగుతూ చిన్న వయసులోనే ఎక్కడం, దిగడం నేర్చుకుంటాయి. ఈ సాధన వాటిని అత్యంత నైపుణ్యం కలిగిన పర్వతారోహకులుగా మారుస్తుంది.

వేటగాళ్ల నుంచి తప్పించుకునే వ్యూహం

నిటారుగా ఉన్న పర్వతాలపై సంచరించడం వాటి జీవన విధానంలో భాగం. తోడేళ్లు, చిరుతలు వంటి వేటగాళ్ల నుంచి తప్పించుకోవడానికి ఇతర జంతువులు చేరలేని ఎత్తైన రాతి ప్రాంతాలకు చేరుకుంటాయి. అక్కడే అవి సురక్షితంగా జీవిస్తాయి.

ఆశ్చర్యకరమైన విషయం

కొండ గొర్రెలు 60 డిగ్రీలకుపైగా వాలుగా ఉన్న రాతి గుట్టలపై కూడా సులభంగా నడవగలవు. కొన్ని సందర్భాల్లో దాదాపు నిలువుగా కనిపించే కొండలపై కూడా కేవలం కొన్ని సెంటీమీటర్ల వెడల్పు ఉన్న రాతి అంచులపై నిలబడి సమతుల్యతను కాపాడతాయి. అందుకే వాటిని ప్రకృతిలో అత్యుత్తమ పర్వతారోహకులుగా పరిగణిస్తారు.