Emotional Poem: ‘నాన్న ఎందుకో వెనకబడ్డాడు’.. ఇది వింటే మీకూ కన్నీరు ఆగదు
తల్లిదండ్రుల ప్రేమ, త్యాగాలు సమానమే అయినా, సమాజంలో తండ్రికి తగిన గుర్తింపు లభించదని ఈ కవిత వివరిస్తుంది. కుటుంబానికి వెన్నెముకగా నిలిచే నాన్న, తన జీతం మొత్తాన్ని ఇంటికే ఖర్చు చేస్తూ, పిల్లల అవసరాలను తీరుస్తూ, వారి ఆనందం కోసం తన కోరికలను త్యాగం చేస్తూ ఉంటారు. ఈ నిస్వార్థ సేవలే ఆయన్ని వెనకబడేలా చేస్తాయని ఇందులో ప్రస్తావించారు.
Updated on: May 27, 2026 | 7:37 PM
తల్లిదండ్రుల ప్రేమ, త్యాగాలు సమానమే అయినా, సమాజంలో తండ్రికి లభించే గుర్తింపు తరచుగా వెనకబడుతుందని ఈ కవిత చర్చించింది. “నాన్న ఎందుకో వెనకబడ్డాడు” అనే శీర్షికతో, తండ్రుల నిస్వార్థ సేవలను, వారు ఎదుర్కొనే తక్కువ గుర్తింపును విశ్లేషిస్తుంది. ప్రకాష్ నాయుడు పనసకర్ల అనే యువ రచయిత ఈ కవిత రాశారు. ఓ సందర్భంలో సుప్రసిద్ధ నటులు, దర్శకులు తనికెళ్ల భరణి ఓ సందర్భంలో తన గొంతుతో చదివి వినిపించడంతో ఇది తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందింది.
తల్లి తొమ్మిది నెలలు బిడ్డను మోస్తే, తండ్రి సుమారు పాతికేళ్లపాటు కుటుంబాన్ని పోషిస్తాడు. ఈ కృషి రెండూ సమానమే అయినా, తండ్రి మాత్రం తరచుగా వెనకబడతాడు. తల్లి ఇంట్లో ఎలాంటి జీతం ఆశించకుండా పనిచేస్తే, తండ్రి తన సంపాదన మొత్తాన్ని ఇంటి కోసమే ఖర్చు చేస్తాడు. ఇద్దరి శ్రమ సమానమే అయినా, తండ్రికి తల్లికి వచ్చినంత పేరు రాదు. పిల్లలకు ఏది కావాలంటే అది కొనిపెట్టే నాన్న ప్రేమ, వారికి ఇష్టమైనది వండిపెట్టే అమ్మ ప్రేమతో సమానమైనది. అయినప్పటికీ, పిల్లల ఫోన్లలోనూ, ఆపదలోనూ ముందుగా గుర్తుకు వచ్చేది అమ్మ పేరే. అవసరం వచ్చినప్పుడు తప్ప, మిగతా సమయాల్లో తండ్రి గురించి అంతగా గుర్తు చేసుకోకపోవడం, ఆయనకు బాధను కలిగిస్తుందేమోనని ఈ కవిత ప్రశ్నిస్తుంది. పిల్లల ప్రేమను పొందడంలో నాన్న తరతరాలుగా వెనకబడ్డాడు. కుటుంబ సభ్యులకు రంగురంగుల బట్టలు, నగలు ఉన్నా, నాన్నకు మాత్రం తన కోసం చెప్పుకోదగ్గవి పెద్దగా ఉండవు. తనను తాను పట్టించుకోవడం రాని నాన్న, కుటుంబానికి ప్రాధాన్యత ఇస్తాడు. పిల్లల ఫీజులు, ఇతర ఖర్చుల కోసం తన వ్యక్తిగత అవసరాలను త్యాగం చేస్తాడు. ఇష్టమైన కూరను పిల్లలు తినేస్తే, తాను పచ్చడి మెతుకులతోనే సంతోషంగా భోజనం చేసే తండ్రి త్యాగం అద్భుతమైనది. వయసు మళ్ళాక తల్లి ఇంట్లో ఏదో ఒక పనికి వస్తుంది అనుకుంటారు, కానీ నాన్నను పనికిరానివాడిగా భావించే సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి. అయితే, ఈ వెనకబాటుకు ఒక కారణం ఉంది. నాన్న కుటుంబం మొత్తానికి వెన్నెముక వంటివాడు. వెన్నెముక వెనుక ఉన్నప్పుడే కదా, శరీరం నిటారుగా నిలబడగలుగుతుంది. అదేవిధంగా, తండ్రి కుటుంబానికి అండగా, వెన్నెముకగా నిలబడతాడు కాబట్టే, కుటుంబ సభ్యులు ధైర్యంగా ముందుకు సాగగలుగుతారు. ఈ నిస్వార్థమైన, అదృశ్యమైన మద్దతే తండ్రిని తరచుగా వెనకబడేలా చేస్తుంది. తండ్రి త్యాగాలను గుర్తించి, గౌరవించాల్సిన అవసరాన్ని ఈ చర్చ నొక్కి చెబుతుంది.
ఆ అద్భుత కవిత వీడియోను దిగువన చూడండి…
