ఐబొమ్మ కాకపోతే మరో బొమ్మ..! పైరసీవైపు నడిపింది.. సినిమా వాళ్లేగా!
ఐబొమ్మ.. దీని పేరెత్తని నోరు లేదిప్పుడు. వన్ వీక్ నుంచి తెలుగు స్టేట్స్లో టాప్ ట్రెండింగ్లో నడుస్తోందీ టాపిక్. ఐబొమ్మ రవి అరెస్ట్ అవడం, బప్పం వెబ్సైట్ను క్లోజ్ చేయడం.. ఒక వర్షన్ మాత్రమే. మరో వర్షన్పై పెద్ద డిస్కషనే జరుగుతోందిప్పుడు. ఇందాకటి ఎగ్జాంపుల్లో.. ఆ ఇద్దరు పిల్లల్ని పైరసీ వైపు తీసుకెళ్లింది పేరెంట్స్ మాత్రమే కాదు.. ఇండస్ట్రీ కూడా. అసలు... సినిమా బతికేదే అలాంటి పిల్లలతో అనే విషయం ఇండస్ట్రీ మరిచిపోతోంది. నేటి పిల్లలకే థియేటర్లను దూరం చేస్తూ పోతే.. మున్ముందు ఇక ఆ థియేటర్ల గేటు దాటేదెవరు? ఇప్పటి పిల్లలే కదా మరికొన్నేళ్లపాటు థియేటర్లకు వెళ్లేది...! మరి... మొగ్గలోనే ఆ ఉత్సాహాన్ని తుంచేస్తున్నదెవరు? ఆలోచిస్తున్నారా ఇండస్ట్రీ పెద్దలెవరైనా ఈ విషయాన్ని?
పార్కులుండనీ, ప్లే గ్రౌండ్స్ ఉండని.. ఇప్పటికీ మనదేశంలో ఎంటర్టైన్మెంట్కు కేరాఫ్.. సినిమా మాత్రమే. ఎంటర్టైన్ చేయడానికి ఎన్ని ఆప్షన్స్ అయినా ఉండనీ.. మొదటి ఆప్షన్ మాత్రం సినిమానే. అందుకేగా సినిమాలన్నీ వీకెండ్స్కి, సంక్రాంతి-దసరా వంటి ఫెస్టివల్స్కి రిలీజ్ చేసేది. సినిమాకి, సగటు జీవికి మధ్య ఓ విడదీయలేని బంధం ఉంది. మరీ ముఖ్యంగా తెలుగు ప్రజలకి. రోజంతా కష్టపడి పని చేసి, కాసింత వినోదం కోసం థియేటర్లకు వెళ్తుంటారు. ఎన్ని కష్టాలున్నా, రేపటి గురించి మరిచిపోయి హాయిగా ఆ మూడు గంటల సేపు గడిపేస్తారు. మూడు గంటల టైమ్పాస్ అని చెప్పడం కూడా కరెక్ట్ కాదేమో. సినిమా అనేది జీవితంలో ఓ భాగం అయిపోయింది. వెళ్లామా, చూశామా, వచ్చేశామా అనేట్టు ఉండదు పరిస్థితి. సినీ నటులపై తమ అభిమానాన్ని పెంచుకున్నారు, చాటుకున్నారు, కొట్టుకున్నారు. అది ఎంత దాకా వచ్చిందంటే సినిమాలో వేషమే అయినా.. ఆ నటీనటులని తమ ఇలవేల్పుగా భావించి, ఓహో రాముడు ఇలా ఉండేవాడేమో, కృష్ణుడు ఇలా ఉండుంటాడేమో, సీత అంటే ఇలాగే ఉండేదేమో.. అని వాళ్లనే దైవాలుగా భావించారు. ప్రేక్షకులకు ఉన్న ఆ అభిమానమే కదా నటులను రాజకీయ దిగ్గజాలను చేసింది. ఎన్టీఆర్ను ముఖ్యమంత్రిని చేసేదాకా వచ్చింది ఆ సినిమా అభిమానమే. ఎంజీఆర్ను సీఎంను చేసింది, జయలలితను ముఖ్యమంత్రి పీఠంపై కూర్చోబెట్టింది, లేటెస్ట్గా డిప్యూటీ సీఎంగా పవన్ కల్యాణ్ను కూర్చోబెట్టింది కూడా ప్రేక్షకులకు సినిమా వాళ్లపై ఉన్న ఆ అభిమానమే....