
అనగనగా ఒక రాజ్యంలో ఓ గొప్ప ధనవంతుడు ఉండేవాడు. ఆయనకు ఒక అందమైన, దయగల కుమార్తె ఉండేది. ఆమెను ఆయన ఎంతో ప్రేమగా చూసుకునేవాడు. కానీ ఒకరోజు ఆమె తల్లి చనిపోయింది. కొంతకాలానికి ఆ ధనవంతుడు మరో వివాహం చేసుకున్నాడు. తన కొత్త భార్య తన కుమార్తెకు మంచి తల్లిగా ఉంటుందని అతను భావించాడు. అయితే అతని ఆశలు నిజం కాలేదు. ఆమె స్వార్థపరురాలు. ఆమెకు అప్పటికే ఇద్దరు కుమార్తెలు ఉండేవారు. వారిద్దరూ కూడా తల్లిలాగే ప్రవర్తించేవారు. సిండ్రెల్లాను వారు ఎప్పుడూ ప్రేమగా చూడలేదు. కొంతకాలానికి సిండ్రెల్లా తండ్రి వ్యాపార పనిమీద దూర ప్రాంతాలకు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. తన కుమార్తెను సవతి తల్లి, ఆమె ఇద్దరు కుమార్తెల సంరక్షణలో వదిలి వెళ్లాడు. అదే సిండ్రెల్లా జీవితంలో కష్టాలు మొదలైన సమయం.
సిండ్రెల్లా తన సవతి తల్లి, అక్కాచెల్లెళ్లను ఎంతో ప్రేమగా చూసేది. కానీ వారు మాత్రం ఆమెను ఇంట్లో ఒక పనిమనిషిలా చూసేవారు. ఇంటి పనులన్నీ ఆమెతోనే చేయించేవారు. వంట చేయడం, బట్టలు ఉతకడం, ఇల్లు శుభ్రం చేయడం.. ఇలా రోజంతా పనులతోనే గడిపేది. ఇంట్లోని పొయ్యి దగ్గర పనిచేస్తూ ఉండటంతో ఆమె ముఖం, బట్టలపై నల్లటి బొగ్గు మసి అంటుకునేది. అందుకే ఆమె అసలు పేరును కూడా మరిచిపోయి, ‘సిండ్రెల్లా!’ అని పిలవడం ప్రారంభించారు. అయినా సిండ్రెల్లా మాత్రం తన మంచితనాన్ని, దయను మాత్రం వదులుకోలేదు. ఒకరోజు రాజుగారి దూత సిండ్రెల్లా ఇంటికి వచ్చాడు. ‘మహారాజుగారు రేపు రాజభవనంలో గొప్ప సంబరం ఏర్పాటు చేస్తున్నారు. రాజ్యంలో ఉన్న యువతులందరినీ ఆహ్వానిస్తున్నారు. యువరాజు వారితో నృత్యం చేసి, తనకు నచ్చిన యువతిని వివాహం చేసుకోబోతున్నారు’ అని ప్రకటించాడు. ఈ వార్త విన్న సిండ్రెల్లా అక్కాచెల్లెళ్లు ఎంతో ఆనందపడ్డారు.
‘యువరాజు నన్నే ఎంచుకుంటాడు!’ అని ఒకరు అనగా, ‘లేదు.. నన్నే ఎంచుకుంటాడు!’ అని మరొకరు అన్నారు. సవతి తల్లి కూడా తన కుమార్తెలను అత్యంత అందంగా అలంకరించాలని నిర్ణయించుకుంది. సంబరం రోజు వారి కోసం కొత్త దుస్తులు, అందమైన చెప్పులు కొనిపెట్టింది. సిండ్రెల్లా మాత్రం ఆశగా ‘అమ్మా.. నేను కూడా సంబరానికి రావచ్చా? నా దగ్గర వేసుకోవడానికి కొత్త బట్టలు లేవు’ అని అడిగింది. సవతి తల్లి కఠినంగా ‘నువ్వు ఇంట్లో ఉండి పనులు చేసుకోవాలి. నీకు రాజభవనంలోకి వెళ్లే అర్హత లేదు’ అని చెప్పింది. అలా సిండ్రెల్లాను ఇంట్లోనే వదిలి అందరూ రాజభవనానికి వెళ్లిపోయారు. అందరూ వెళ్లిపోయిన తర్వాత సిండ్రెల్లా ఒంటరిగా కూర్చుని ఏడవసాగింది. అప్పుడే ఆమె ముందు ఓ అందమైన దేవత ప్రత్యక్షమైంది. ‘సిండ్రెల్లా.. ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?’ అని అడిగింది. ‘నాకు కూడా రాజభవనానికి వెళ్లాలని ఉంది. కానీ నా దగ్గర మంచి దుస్తులు లేవు. వెళ్లడానికి రథం కూడా లేదు’ అని సిండ్రెల్లా చెప్పింది.
దేవత చిరునవ్వు నవ్వింది. ‘నువ్వు బాధపడాల్సిన అవసరం లేదు. నీకు కావాల్సినవన్నీ నేను సమకూరుస్తాను’.. అని చెప్పి తన మంత్రదండాన్ని ఊపింది. అంతే! సిండ్రెల్లా ధరించిన పాత బట్టలు అందమైన దుస్తులుగా మారిపోయాయి. ఆమె పాత చెప్పులు మెరిసే గాజు చెప్పులుగా మారాయి. తర్వాత తోటలో ఉన్న ఓ గుమ్మడికాయను బంగారు రథంగా మార్చింది. ఎలుకలను గుర్రాలుగా, మరో చిన్న జంతువును రథసారథిగా మార్చింది. సిండ్రెల్లా ఆనందంతో ‘ధన్యవాదాలు దేవమాత!’ అంది. దేవత మాత్రం ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పింది. ‘గుర్తుంచుకో! అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటలు కొట్టేలోపు తప్పకుండా ఇంటికి తిరిగి రావాలి. ఆ తర్వాత మంత్ర ప్రభావం అంతా పోతుంది’.
‘అలాగే!’ అని సిండ్రెల్లా మాట ఇచ్చింది. సిండ్రెల్లా రాజభవనానికి చేరుకుంది. ఆమె అందాన్ని చూసి అక్కడున్న వారంతా ఒక్కసారిగా ఆమె వైపు చూశారు. యువరాజు కూడా ఆమెను చూసి ఆకర్షితుడయ్యాడు. ‘మీతో నృత్యం చేయవచ్చా?’ అని అడిగాడు. ‘తప్పకుండా’ అని సిండ్రెల్లా సమాధానం ఇచ్చింది. ఇద్దరూ కలిసి నృత్యం చేయడం ప్రారంభించారు. ఆమె అందం మాత్రమే కాదు.. ఆమె మాటల్లోని మంచితనం, ప్రవర్తనలోని వినయం కూడా యువరాజును ఆకట్టుకున్నాయి. ఆ రాత్రి యువరాజు మరెవరితోనూ కాకుండా సిండ్రెల్లాతోనే ఎక్కువ సమయం గడిపాడు. కానీ సమయం వేగంగా గడిచిపోయింది. అర్ధరాత్రి సమయం దగ్గరపడింది. సిండ్రెల్లా ఒక్కసారిగా గడియారం వైపు చూసింది. ‘క్షమించండి యువరాజా.. నేను ఇప్పుడు వెళ్లాలి’ అని చెప్పి అక్కడి నుంచి పరుగెత్తింది. ‘ఆగండి! మీ పేరు ఏమిటి? మీరు ఎక్కడ ఉంటారు?’ అని యువరాజు అడిగినా ఆమె ఆగలేదు. సరిగ్గా అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటలకు ఆమె ఇంటికి చేరుకుంది. అప్పటికే మంత్ర ప్రభావం మొత్తం పోయింది. కానీ ఆమె పాదానికి ఉన్న ఒక గాజు చెప్పు మాత్రం అంతఃపురంలో జారి పోయింది. వెనుదిరిగి చూడకుండా ఇంటికి వెళ్లిపోయింది.
మరుసటి రోజు యువరాజు సిండ్రెల్లాను ఎలాగైనా కనుక్కోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. రాజుగారి దూతను వెంట తీసుకుని, ఆ గాజు చెప్పుతో రాజ్యంలో ప్రతి ఇంటికీ వెళ్లాడు. ‘ఈ చెప్పు ఎవరి పాదానికి సరిపోతుందో, ఆమెనే యువరాజు వివాహం చేసుకుంటారు’ అని ప్రకటించాడు. ఎంతోమంది యువతులు ఆ చెప్పును వేసి చూశారు. సిండ్రెల్లా అక్కాచెల్లెళ్లు కూడా ప్రయత్నించారు. కానీ ఎవరి పాదానికీ అది సరిపోలలేదు. అంతలో యువరాజు ఇంటి మూలన నిలబడి ఉన్న సిండ్రెల్లాను గమనించాడు. ఆమె సాధారణ దుస్తుల్లో ఉంది. అయినా యువరాజుకు ఆమెను ఎక్కడో చూసినట్లు అనిపించింది. ‘నువ్వు కూడా ఈ చెప్పును వేసి చూడు’ అన్నాడు. సిండ్రెల్లా చెప్పును తన పాదానికి తొడిగింది. అది సరిగ్గా సరిపోయింది! అంతేకాదు.. ఆమె దగ్గర ఉన్న రెండో గాజు చెప్పును కూడా చూపించింది. అప్పుడు యువరాజుకు విషయం పూర్తిగా అర్థమైంది. ‘నిన్న రాత్రి నాతో నృత్యం చేసింది నువ్వే!’ అని ఆనందంగా అన్నాడు.
సిండ్రెల్లా చిరునవ్వు నవ్వింది. సిండ్రెల్లా, యువరాజుల వివాహం ఎంతో వైభవంగా జరిగింది. సిండ్రెల్లా తనను బాధపెట్టిన సవతి తల్లి, అక్కాచెల్లెళ్లను కూడా వివాహానికి ఆహ్వానించింది. తనపై వారు చేసిన అన్యాయాన్ని గుర్తుపెట్టుకుని ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని ఆమె అనుకోలేదు. ఆమె చూపించిన ప్రేమ, దయ చూసి సవతి తల్లి, అక్కాచెల్లెళ్లకు తమ తప్పు అర్థమైంది. ఇకపై సిండ్రెల్లాలాగే మంచిగా, ప్రేమగా ఉండాలని వారు నిర్ణయించుకున్నారు. అలా సిండ్రెల్లా తన మంచితనం, సహనం, దయతో జీవితంలో సంతోషాన్ని పొందింది. చివరికి సిండ్రెల్లా, యువరాజు సంతోషంగా చిరకాలం జీవించారు.
ఎన్ని కష్టాలు ఎదురైనా మన మంచితనాన్ని, దయను, సహనాన్ని వదులుకోకూడదు. ఇతరులు మనతో ఎలా ప్రవర్తించినా, మనం మంచి మార్గాన్ని ఎంచుకుంటే చివరికి మంచితనానికే విజయం లభిస్తుంది. జీవితంలో గెలవాలంటే వెనుదిరిగి చూడొద్దనేది సిండ్రెల్లా కథ చెప్పే నీతి.