
జీతభత్యాలు పొందే ఉద్యోగుల కోసం ఉద్యోగుల ప్రావిడెంట్ ఫండ్ (EPF) అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందిన పొదుపు పథకాలలో ఒకటి. ఉద్యోగి జీతం నుండి ప్రతి నెలా ఆటోమేటిక్గా కొంత మొత్తం కట్ కావడం, యజమాని కూడా వాటా చెల్లించడం వల్ల దీర్ఘకాలంలో మంచి కార్పస్ ఏర్పడుతుంది. అందుకే చాలా మంది ఉద్యోగులు పదవీ విరమణ తర్వాత తమ జీవితం సాఫీగా సాగేందుకు EPFలో కూడబెట్టిన డబ్బు సరిపోతుందని భావిస్తుంటారు. అయితే ఆర్థిక నిపుణులు మాత్రం EPF ఒక్కటే సరిపోదు అని హెచ్చరిస్తున్నారు.

EPF ప్రధాన ప్రయోజనం క్రమశిక్షణతో పొదుపు చేయించే విధానం. ఉద్యోగి తనకు తెలియకుండానే ప్రతి నెలా డబ్బు సేవ్ చేసుకుంటాడు. దీని పై ప్రభుత్వం నిర్ణయించే వడ్డీ రేటు కూడా సాధారణంగా స్థిరంగా ఉండటం వల్ల ఇది సురక్షిత పెట్టుబడిగా భావిస్తారు. మార్కెట్ రిస్క్ తీసుకోవడానికి ఇష్టపడని ఉద్యోగులకు EPF ఒక నమ్మకమైన ఎంపికగా ఉంటుంది. అయితే సమస్య పదవీ విరమణ తర్వాత మొదలవుతుంది.

ఉద్యోగం ముగిసిన తర్వాత కూడా జీవన ఖర్చులు ఆగిపోవు. ద్రవ్యోల్బణం కారణంగా ప్రతి ఏడాది నిత్యావసరాల ధరలు, వైద్య ఖర్చులు, అద్దె, ప్రయాణ వ్యయాలు పెరుగుతూనే ఉంటాయి. ప్రస్తుతం సరిపడే మొత్తం, 20 లేదా 30 సంవత్సరాల తర్వాత చాలా తక్కువగా అనిపించే అవకాశం ఉంది. అందుకే కేవలం EPFలో కూడబెట్టిన డబ్బుపై మాత్రమే ఆధారపడటం ప్రమాదకరమని నిపుణులు చెబుతున్నారు.

ప్రస్తుతం భారతదేశంలో సగటు ద్రవ్యోల్బణం 5 నుంచి 7 శాతం మధ్య ఉండే అవకాశముందని ఆర్థిక విశ్లేషకులు అంచనా వేస్తున్నారు. దీని ప్రభావం పదవీ విరమణ నిధిపై గట్టిగా పడుతుంది. ఉదాహరణకు, ఈరోజు నెలకు రూ.50 వేలతో నడిచే జీవితం, 20 సంవత్సరాల తర్వాత అదే స్థాయిలో జీవించాలంటే దాదాపు రెట్టింపు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ఖర్చు కావచ్చు.

ఈ కారణంగానే పదవీ విరమణ ప్రణాళికలో వైవిధ్యీకరణ చాలా అవసరమని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు. EPFతో పాటు మ్యూచువల్ ఫండ్లు, నేషనల్ పెన్షన్ సిస్టమ్ (NPS), పబ్లిక్ ప్రావిడెంట్ ఫండ్ (PPF), సిస్టమాటిక్ ఇన్వెస్ట్మెంట్ ప్లాన్లు (SIPలు) వంటి ఇతర పెట్టుబడి మార్గాలను కూడా పరిగణనలోకి తీసుకోవాలని చెబుతున్నారు. ఆర్థిక భద్రత కలిగిన పదవీ విరమణ జీవితాన్ని గడపాలంటే, ఉద్యోగులు తమ కెరీర్ ప్రారంభ దశ నుంచే బహుళ పెట్టుబడి మార్గాలను ఎంచుకుని దీర్ఘకాలిక ప్రణాళిక రూపొందించుకోవడం అత్యంత ముఖ్యమని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు.