
ధర్మశాస్త్రాల ప్రకారం, మనిషి మరణించిన వెంటనే అంత్యక్రియలు (చిత్తక్రియలు లేదా అగ్నిసంస్కారము) జరపడం అత్యంత శ్రేయస్కరమని సూచించబడింది. మరణం తర్వాత ఆ జీవుడు “ప్రేత” రూపంలో మారుతాడు. ఈ ప్రేత తన శరీరానికి దగ్గరగా, చుట్టుపక్కల తిరుగుతూ ఉండటానికి ప్రధాన కారణం.. తన ప్రాణంతో ఉన్న మమకారం, అన్యాన్య బంధాలు, భౌతిక ప్రపంచంపై ఉన్న ఆకర్షణ. శరీరాన్ని దహనం చేయడంలో ఆలస్యం అయితే, ప్రేత తన తదుపరి యాత్రను – పితృలోకానికి (పితృలోక మార్గం లేదా తదుపరి స్థితి) చేరడం – సులభంగా చేయలేకపోవచ్చు. ఇది, మృతికి అనంతరం ప్రేత అనుభవించే బంధం, అనిశ్చితి, ఆత్మశాంతి లో అంతరాయం కలిగిస్తుంది. అందుకే, మానవీయ కర్తవ్యంగా, ధర్మశాస్త్రాలు ప్రాణం నష్టం తర్వాత తక్షణమే అంత్యక్రియలు జరపాలని సూచిస్తాయి.
ఆత్మకు మోక్షం: శరీరం దహనం అయ్యేవరకు ఆ జీవుడు ‘ప్రేత’ స్థితిలోనే ఉంటుంది. దహనం పూర్తయ్యాకే ఆత్మ వాయురూపంలో పితృలోక యాత్రకు ముందడుగు వేస్తుంది.
ప్రత్యక్ష క్షేమం: శరీరం కుటుంబ సభ్యుల ముందు ఉన్నంత కాలం, ఆ జీవుడు మానసిక దృష్టిలో బాధకు గురవుతుంది. కుటుంబం శోకంలో ఉండటం, ఆవేదన, కన్నీళ్లు.. అన్నీ ఆత్మకు బాధ కలిగిస్తాయి.
ప్రతికూల శక్తుల నివారణ: శరీరం రోజుల తరబడి ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు, ఆ నివాస ప్రాంతంలో ప్రతికూల శక్తులు పెరుగుతాయి.
దేవతార్చన, వేద పఠనం మొదలైన పుణ్యకార్యాలు దేహం ఎదురుగా జరగకూడదు.
పరిణామం ఆలస్యం: దేహం కుళ్ళిపోవడానికి ముందే దహనం చేయకపోతే, ఆత్మ ‘ప్రేత’ రూపంలో తిరిగి తన శరీరంలో ప్రవేశించాలనుకుంటుంది కానీ సాధ్యం కాదు.
ప్రతి గంటా ఆలస్యం ఆ జీవికి యమభటుల సమక్షంలో శిక్షా కాలం లాగే ఉంటుంది.
శరీరం భౌతికంగా కాపాడవచ్చు, కానీ ఆధ్యాత్మికంగా ఆ జీవుడు ‘ప్రేత స్థితి’ నుంచి ముక్తి పొందలేడు. దీనివల్ల ఆత్మ ‘త్రిశంకు స్థితిలో’ చిక్కుతుంది.. భూలోకానికి, పరలోకానికి మధ్య.
ఆత్మకు ఉపశమనం కలుగుతుంది. కుటుంబానికి శాంతి కలుగుతుంది. శాస్త్రసమ్మతంగా పుణ్యకార్యాలు (షోడశ కర్మ, పిండప్రదానం) ద్వారా ఆత్మకు పుణ్యలోకం లభిస్తుంది.
ముఖ్య సూచన: మరణించిన వెంటనే దహనం చేయడం ధర్మసమ్మతం, ఆత్మకు, కుటుంబానికి అత్యంత లాభదాయకం. వేడుకల కోసం ఆగడం లేదా ముఖ్య వ్యక్తులు రాకపోతే వేచి ఉండటం అనవసరం.
(Disclaimer: ఈ వార్తలోని సమాచారం జ్యోతిష్యం, మత సంబంధమైన అంశాలపై ఆధారపడి ఉంది. దీనిని సంస్థ ధృవీకరించదు.)