తెలుగు సినిమా తొలి స్టార్ కమెడియన్.. శత్రువుకు కూడా ఈయన లాంటి మరణం రాకూడదు
కస్తూరి శివరావు, తెలుగు సినీ తొలి స్టార్ కమెడియన్. మద్రాసులో సైకిల్ తొక్కుకుంటూ నటుడిగా మారిన ఆయన, ఊహించనంత వైభవాన్ని చూశారు. విపరీతమైన ఖర్చు, తాగుడు వ్యసనం, ఆర్థిక సమస్యలతో చివరి రోజుల్లో దుర్భరమైన జీవితం గడిపారు. ఆయన మరణం కూడా అంతే విషాదభరితంగా ముగిసింది, ఇది నటుల జీవితాలకు ఒక హెచ్చరికగా నిలిచింది.

తెలుగు సినిమా చరిత్రలో తొలి స్టార్ కమెడియన్గా ఒక వెలుగు వెలిగి, అపారమైన కీర్తి ప్రతిష్టలను, సంపదను చూసిన కస్తూరి శివరావు జీవితం దురదృష్టవశాత్తూ విషాదభరితంగా ముగిసింది. “తొలి రోజుల్లో సైకిల్ తొక్కుకుంటూ తిరిగాను, నటుడయ్యాక ఖరీదైన కార్లలో తిరిగాను, ఇప్పుడు మళ్ళీ సైకిల్ మీదే తిరుగుతున్నాను” అని తన దుస్థితిపై తానే జోకులేసుకున్న శివరావు, తన జీవన ప్రస్థానంలో ఎన్నో వైరుధ్యాలను చూశారు. కాకినాడకు చెందిన మధ్యతరగతి బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మించిన శివరావు, ఇంటర్ వరకు చదువుకున్నారు. దర్శకుడు చిత్తజల్లు పుల్లయ్య ప్రోత్సాహంతో సినీ రంగ ప్రవేశం చేశారు. తొలుత థియేటర్ ఆపరేటర్గా, మూకీ చిత్రాలకు వ్యాఖ్యానం చెప్పేవారిగా పనిచేశారు. హాస్య చతురతతో ప్రజలను నవ్వించేవారు.
పుల్లయ్య గారు కలకత్తాలో చిత్ర నిర్మాణం ప్రారంభించినప్పుడు శివరావును వెంటబెట్టుకువెళ్లి, భానుమతి తొలి చిత్రం “వరవిక్రయం”లో చిన్న వేషం, “మాలతీ మాధవం”లో హాస్య పాత్ర ఇచ్చారు. 1941లో “చూడామణి” చిత్రంలో మంగలి శాస్త్రి పాత్రతో అందరి దృష్టిని ఆకర్షించారు. “బాలరాజు” చిత్రంలోని ఎల్లమంద పాత్రతో శివరావు స్టార్ కమెడియన్గా ఎదిగారు. ఈ చిత్రం ఆంధ్రాలో రజతోత్సవం జరుపుకుంది, కాకినాడలోని మినర్వా టాకీస్లో ఏకంగా ఏడాది పాటు ఆడింది. ఈ చిత్రంలో ఆయన పాడిన “దేవుడయ్యా దేవుడు” పాట గ్రామ్ఫోన్ రికార్డు విపరీతంగా అమ్ముడైంది. 1940ల నుంచి 1950ల వరకు ఒక దశాబ్దం పాటు శివరావు స్టార్డమ్ను అనుభవించారు. ఆ రోజుల్లో సినిమా పోస్టర్లపై శివరావు బొమ్మ లేదా పేరు ఉంటేనే ప్రజలు సినిమా చూడటానికి వచ్చేవారు. కొన్ని సినిమాల్లో హీరో హీరోయిన్ల కంటే ఎక్కువ పారితోషికం అందుకునేవారు. అప్పట్లో ఎన్.టి. రామారావు ఇంటి పక్కనే ఆయన ఇల్లు ఉండడంతో, ఎన్టీఆర్ను చూసేందుకు వచ్చిన ప్రేక్షకులు శివరావును కూడా చూసి సంతోషించేవారు.
అయితే, ఆయన వైభవం ఎంత గొప్పగా ఉందో, పతనం కూడా అంతే వేగంగా జరిగింది. శివరావు దుబారా ఖర్చులు, విలాసవంతమైన జీవనం, ముఖ్యంగా తాగుడు వ్యసనం ఆయనను ఆర్థికంగా దెబ్బతీశాయి. ఆయన రోజు పన్నీటితో స్నానం చేసేవారని, ఏ ఆర్టిస్ట్ కంటతడి పెట్టకూడదని భావించి అడిగిన వారందరికీ నోట్ల కట్టలతో సాయం చేసేవారని ప్రచారంలో ఉంది. 1950లో “పరమానందయ్య శిష్యులు” చిత్రంతో దర్శకుడిగా మారినప్పటికీ, ఆ సినిమా ఫ్లాప్ కావడంతో ఆయన ఆస్తులు కరిగిపోవడం ప్రారంభమైంది. ఈ సమయంలోనే రేలంగి వంటి హాస్యనటులు తెరపైకి రావడంతో, శివరావుకు అవకాశాలు తగ్గిపోయాయి. తాగుడుకు బానిసై, షూటింగ్లకు తాగి వచ్చి గొడవలు చేయడం వల్ల నిర్మాతలు ఆయనను దూరం పెట్టారు. ఎన్.టి. రామారావు వంటి మిత్రులు “పాండురంగ మహత్యం”, “సీతారామకళ్యాణం” వంటి తన సొంత చిత్రాల్లో వేషాలిచ్చి ఆర్థికంగా ఆదుకోవడానికి ప్రయత్నించినా, శివరావు తన అలవాట్లను మార్చుకోలేకపోయారు. బాగా వెలుగు వెలిగిన రోజుల్లో ఖరీదైన బ్యూక్ కారులో తిరిగిన ఆయన, చివరి రోజుల్లో మళ్ళీ సైకిల్పైనే తిరగాల్సి వచ్చింది.
పారితోషికం ఎగ్గొట్టిన నిర్మాతల మీద కోర్టు కేసులతో మానసికంగా కృంగిపోయారు. కేవలం 44 ఏళ్ల వయసులో 1966 ఫిబ్రవరి 25న తెనాలిలో శివరావు కన్నుమూశారు. ఆయన మరణం కూడా హృదయవిదారకం. రైల్వే స్టేషన్ సమీపంలో రోడ్డుపై నిర్జీవంగా పడి ఉన్న ఆయన మృతదేహాన్ని ఎవరూ గుర్తించలేదు. చివరికి రంగస్థల నటుడు వెంకటరామయ్య గుర్తించి, మృతదేహాన్ని మద్రాసు పంపడానికి టాక్సీ మాట్లాడారు. టాక్సీ డ్రైవర్ అభ్యంతరం చెప్పడంతో మృతదేహాన్ని రహస్యంగా కారు డిక్కీలో ఉంచి తరలించాల్సి వచ్చింది. దహన సంస్కారాలకు డబ్బు లేని స్థితిలో రేలంగి, జైహింద్ సత్యం, రాజబాబు, అల్లు రామలింగయ్య, పేకేటి శివరాం వంటి సహ నటులు ముందుకు వచ్చారు. అక్కినేని నాగేశ్వరావు కూడా ఆర్థిక సహాయం చేశారు. నటి శారద ఆయన కొడుకుకు ఉద్యోగం ఇచ్చి ఆదుకున్నారు. కస్తూరి శివరావు జీవితం నటులందరికీ ఒక హెచ్చరిక, ఎలా ఉండకూడదో తెలిపే ఒక ఉదాహరణగా నిలిచింది.
