Moral Story: ఇతరుల తప్పులకు అమాయకులను శిక్షించకూడదు.. జీవిత సత్యం చెప్పే గొప్ప నీతికథ!

అత్యాశ ఎప్పుడూ అనర్థాలకే దారితీస్తుంది. మన స్వార్థం కోసం ఇతరులకు బాధ కలిగించకూడదు. ఒకరు చేసిన తప్పుకు అమాయకులను శిక్షించడం న్యాయం కాదు. ఇతరుల బాధను అర్థం చేసుకుని, క్షమాగుణంతో సమస్యలను పరిష్కరించుకోవాలి. ఇతరుల సంతోషాన్ని గౌరవించాలి. ప్రేమ, దయ, నిజాయితీ, ఐకమత్యం ఉంటే ఎలాంటి సమస్యనైనా పరిష్కరించవచ్చు..

Moral Story: ఇతరుల తప్పులకు అమాయకులను శిక్షించకూడదు.. జీవిత సత్యం చెప్పే గొప్ప నీతికథ!
The Mystery Of The Magical Lake Story

Updated on: Nov 22, 2026 | 6:00 PM

ఒక సరస్సు చూడటానికి స్వర్గంలా ఉంటుంది. చుట్టూ పచ్చని చెట్లు, రంగురంగుల పూలు, చల్లని గాలులు, అద్దంలా మెరిసే నీరు.. ప్రకృతి అందాలన్నీ అక్కడే ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది. కానీ ఆ సరస్సు దగ్గర నివసించే పక్షుల జీవితాల్లో మాత్రం అంతులేని విషాదం దాగి ఉంటుంది. ఎందుకంటే ఆ సరస్సు దగ్గర ఏ పక్షికి పిల్ల పుట్టినా.. ఆ చిన్నారి ఒక్కరోజు కూడా తన తల్లిదండ్రులతో ఉండలేడు. పుట్టిన మరుసటి రోజే సరస్సులో ఏర్పడే ఒక వింత సుడిగుండం ఆ పక్షి పిల్లను తన లోతుల్లోకి లాగేసుకుంటుంది. ఆ తర్వాత ఆ పిల్లలు ఏమవుతున్నారు? ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు? అసలు ఆ సరస్సులో ఎలాంటి మాయ దాగి ఉంది? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం తెలుసుకోవడానికి ఒక చిన్న హంస చేసిన సాహసమే ఈ అద్భుతమైన కథ.. మాయా సరస్సు రహస్యం!

ఎత్తైన పర్వతాలు, మంచుతో కప్పబడిన కొండలు, పచ్చని అడవులతో నిండిన సిల్వర్ పీక్ అనే అందమైన ప్రాంతంలో రోహన్ అనే ఒక తెల్లని హంస ఉండేది. రోహన్ చాలా తెలివైనది. కొత్త ప్రదేశాలను చూడటం, కొత్త విషయాలను తెలుసుకోవడం, ఇతర పక్షులతో స్నేహం చేయడం అంటే దానికి ఎంతో ఇష్టం. ఒకరోజు కొత్త ప్రపంచాన్ని చూడాలనే ఆశతో రోహన్ సుదూర ప్రయాణానికి బయలుదేరింది. ఎన్నో నదులు, అడవులు, కొండలు దాటుకుంటూ ప్రయాణించింది. చివరికి ఒక అద్భుతమైన లోయకు చేరుకుంది. ఆ లోయ మధ్యలో అద్దంలా మెరిసిపోతున్న ఒక పెద్ద సరస్సు కనిపించింది. దాని చుట్టూ పచ్చని చెట్లు, అందమైన పూలు, రకరకాల పక్షుల కిలకిలరావాలు వినిపిస్తున్నాయి. ఆ అందమైన దృశ్యాన్ని చూసి రోహన్ మంత్రముగ్ధమైంది. ‘ఇంత అందమైన ప్రదేశాన్ని నా జీవితంలో ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఇక్కడే కొంతకాలం ఉండాలి’ అని అనుకుంది. సరస్సు చుట్టూ ఆనందంగా ఎగురుతూ ఉండగా.. ఒడ్డున ఒక హంస ఒంటరిగా కూర్చుని కనిపించింది. దాని ముఖంలో ఏదో తెలియని బాధ కనిపించింది. రోహన్ వెంటనే దాని దగ్గరకు వెళ్లింది.

‘హలో! నా పేరు రోహన్. నీ పేరు ఏమిటి?’ ‘నా పేరు మీరా. నువ్వు ఈ ప్రాంతానికి కొత్తగా వచ్చినట్లున్నావు?’ ‘అవును. నేను సిల్వర్ పీక్ నుంచి వచ్చాను. ఇక్కడి అందాలు చూస్తుంటే ఎంతకాలమైనా ఉండిపోవాలనిపిస్తోంది. కానీ ఒక విషయం మాత్రం నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది.’ ‘ఏమిటది?’ అని మీరా అడిగింది. ‘ఇంత పెద్ద లోయలో ఇన్ని పక్షులు ఉన్నాయి. కానీ ఒక్క చిన్న పక్షి పిల్ల కూడా కనిపించడం లేదు. ఎందుకని?’ ఆ ప్రశ్న వినగానే మీరా ముఖంలో ఒక్కసారిగా ఆందోళన కనిపించింది. ‘ఈ ప్రశ్న ఇక్కడికి వచ్చే ప్రతి కొత్త పక్షి అడుగుతుంది. కానీ దానికి సమాధానం తెలుసుకున్న తర్వాత ఇక్కడ ఉండటానికి ఎవరూ ఇష్టపడరు. కొంతకాలం ఇక్కడే ఉండు. నీకే అసలు విషయం తెలుస్తుంది’ అని చెప్పింది. రోజులు గడిచాయి. రోహన్, మీరా మంచి స్నేహితులయ్యారు. ప్రతిరోజూ సరస్సులో కలిసి ఈదేవారు. అడవిలో కలిసి తిరిగేవారు. ఒకరికొకరు ఆహారం వెతికి పెట్టేవారు. అలా వారి స్నేహం క్రమంగా ప్రేమగా మారింది. ఇద్దరూ కలిసి సరస్సు ఒడ్డున ఒక అందమైన గూడు నిర్మించుకున్నారు. వారి జీవితంలో ఆనందం నిండిపోయింది.

ఇవి కూడా చదవండి

కొన్ని నెలల తర్వాత ఒకరోజు మీరా ఒక అందమైన గుడ్డు పెట్టింది. ఆ గుడ్డును చూసిన రోహన్ ఆనందానికి అవధుల్లేకుండా పోయాయి. ‘మీరా! మనకు త్వరలోనే ఒక చిన్నారి రాబోతోంది. మన బిడ్డతో ఈ సరస్సులో ఈదాలి. దానికి ఎగరడం నేర్పించాలి. మనం చూసిన అందమైన ప్రదేశాలన్నీ చూపించాలి’ అని ఎంతో సంతోషంగా చెప్పింది. కానీ మీరా మాత్రం నిశ్శబ్దంగా గుడ్డును చూస్తూ కూర్చుంది. ఆమె కళ్లలో ఆనందం కంటే భయం ఎక్కువగా కనిపించింది. ‘మీరా! ఏమైంది? మన జీవితంలో ఇంతటి సంతోషకరమైన విషయం జరిగినా నువ్వెందుకు బాధపడుతున్నావు?’ అని రోహన్ అడిగింది. అప్పుడు మీరా కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ అసలు విషయం చెప్పింది. ‘రోహన్! ఈ సరస్సు గురించి నీకు ఒక భయంకరమైన నిజం చెప్పాలి. ఇక్కడ ఏ పక్షికి పిల్ల పుట్టినా మరుసటి రోజే ఈ సరస్సు ఆ పిల్లను తన లోతుల్లోకి లాగేసుకుంటుంది. ఇప్పటివరకు ఒక్క పిల్ల కూడా తిరిగి రాలేదు.’ ‘ఏమిటి? ఇదంతా నిజమేనా? మరి ఇక్కడి పక్షులన్నీ చూస్తూ ఎలా ఊరుకుంటున్నాయి?’ ‘ఎవరూ ఏమీ చేయలేరు రోహన్. ఎవరైనా తమ పిల్లలను కాపాడుకోవడానికి సరస్సులోకి వెళ్లాలని ప్రయత్నిస్తే నీరు రాతిలా గట్టిపడిపోతుంది. దాన్ని దాటడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు. అందుకే మన బిడ్డ పుట్టకముందే ఈ లోయను వదిలి వెళ్లిపోదాం.’ రోహన్ మాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు. ‘లేదు మీరా! మన బిడ్డను మన నుంచి ఎవరూ దూరం చేయలేరు. ఆ సరస్సు వెనుక ఏదో రహస్యం ఉంది. దాన్ని తెలుసుకుని మన బిడ్డను కాపాడుకుంటాను’ అని ధైర్యంగా చెప్పింది.

కొన్ని రోజుల తర్వాత మీరా పెట్టిన గుడ్డు పగిలింది. అందులోంచి చిన్న చిన్న తెల్లని రెక్కలతో ముద్దుగా ఒక హంస పిల్ల బయటకు వచ్చింది. ఆ చిన్నారిని చూసి రోహన్, మీరా ఆనందంతో ఉబ్బితబ్బిబ్బయ్యారు. ‘చూడు మీరా! మన బిడ్డ ఎంత అందంగా ఉందో!’ ‘అవును రోహన్! మన జీవితంలో ఇంతటి ఆనందం ఎప్పుడూ రాలేదు.’ ఇద్దరూ తమ బిడ్డకు నీల్ అని పేరు పెట్టుకున్నారు. ఆ రోజు ముగ్గురూ ఎంతో సంతోషంగా గడిపారు. నీల్ మొదటిసారి రెక్కలు ఆడించింది. తల్లిదండ్రుల మధ్య చిన్న చిన్న అడుగులు వేసింది. తన తల్లి రెక్కల కింద హాయిగా నిద్రపోయింది. కానీ ఆ ఆనందం ఎక్కువసేపు నిలవలేదు. మరుసటి రోజు ఉదయం ఒక్కసారిగా సరస్సు కంపించడం ప్రారంభించింది. ప్రశాంతంగా ఉన్న నీరు నీలి రంగులో ప్రకాశించింది. సరస్సు మధ్యలో భారీ సుడిగుండం ఏర్పడింది. నీల్ భయంతో కేకలు వేసింది. ‘అమ్మా! నాన్నా! నాకు ఏదో జరుగుతోంది. ఎవరో నన్ను లాగుతున్నారు!’ మీరా వెంటనే నీల్‌ను తన రెక్కలతో కప్పుకుంది. ‘భయపడకు బిడ్డా! అమ్మ ఉంది. నీకు ఏమీ కానివ్వను.’ కానీ కనిపించని ఒక శక్తి నీల్‌ను గాల్లోకి లేపి సరస్సు మధ్యలోకి లాగసాగింది. ‘నీల్! నా బిడ్డా!’ అంటూ రోహన్ వేగంగా ఎగిరింది. మీరా కూడా నీల్‌ను పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ ఆ శక్తి ముందు వారి ప్రయత్నాలన్నీ వృథా అయ్యాయి.

ఒక్క క్షణంలో నీల్ సుడిగుండంలోకి జారిపోయి సరస్సు లోతుల్లో అదృశ్యమైంది. ‘నీల్! నా బిడ్డా! తిరిగి రా!’ అంటూ మీరా కన్నీరుమున్నీరైంది. రోహన్ ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా సరస్సులోకి దూకింది. మీరా కూడా దాని వెంట వెళ్లింది. కానీ సరస్సు నీటిపై ఒక్కసారిగా కనిపించని గోడ ఏర్పడింది. ధామ్! ఇద్దరూ ఆ గోడను ఢీకొని వెనక్కి ఒడ్డుపై పడిపోయారు. ‘నీరు రాయిలా ఎలా మారిపోయింది? మనం లోపలికి ఎందుకు వెళ్లలేకపోతున్నాం?’ అని రోహన్ ఆశ్చర్యపోయింది. అప్పుడే సరస్సు లోతుల్లోంచి ఒక భయంకరమైన స్వరం వినిపించింది. ‘ఈ లోయలో ఏ పక్షికీ తల్లిదండ్రుల ఆనందం దక్కదు. మా దగ్గర నుంచి దొంగిలించబడిన మా అత్యంత విలువైనది మాకు తిరిగి వచ్చే వరకు మీ పిల్లలందరూ మా దగ్గరే ఉంటారు!’ రోహన్ ధైర్యంగా అడిగింది. ‘నువ్వెవరు? మా బిడ్డను ఎందుకు తీసుకెళ్లావు? మేము నీకు ఏ అపకారం చేశాం?’ ఆ స్వరం మళ్లీ వినిపించింది. ‘మీరు మాకు ఏమీ చేయలేదు. కానీ మా బిడ్డను మాకు దూరం చేసిన వ్యక్తి ఈ లోయలోనే ఉన్నాడు. నిజం తెలుసుకోవాలంటే మీ లోయ రాజు రాకాను అడగండి. అతను మా దగ్గర నుంచి ఏమి దొంగిలించాడో తెలుసుకోండి.’ అంతటితో ఆ స్వరం ఆగిపోయింది.

రోహన్, మీరా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. తమ బిడ్డను తిరిగి తీసుకురావాలంటే అసలు నిజాన్ని తెలుసుకోవాల్సిందేనని నిర్ణయించుకున్నారు. వెంటనే ఇద్దరూ పచ్చని లోయ రాజు రాకా గుహకు బయలుదేరారు. రాకా ఆ లోయకు రాజు. తన బలం, అధికారంతో అందరినీ తన మాట వినేలా చేసుకునేవాడు. రోహన్, మీరా అతని ముందు నిలబడి తమకు జరిగిన విషయమంతా వివరించాయి. ‘మహారాజా! మా బిడ్డను మాయా సరస్సు తన లోతుల్లోకి తీసుకెళ్లింది. అక్కడి నుంచి వినిపించిన స్వరం మిమ్మల్ని కలవమంది. మీరు ఆ సరస్సు నుంచి ఏదో తీసుకెళ్లారని చెప్పింది. దయచేసి నిజం చెప్పండి. మా బిడ్డను కాపాడండి’ అని రోహన్ వేడుకుంది. ఆ మాట వినగానే రాకా ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు. ‘ఏమిటి? మాయా సరస్సా? లేదు! ఆ సరస్సు దగ్గరకు కూడా నేను వెళ్లను. అక్కడికి వెళ్లడం అంటే నా ప్రాణాలను ప్రమాదంలో పెట్టుకోవడమే. మీరు ఇంకెవరినైనా అడగండి’ అని చెప్పాడు. ‘మహారాజా! మాకు రాజ్యం, సంపద ఏమీ అవసరం లేదు. మా బిడ్డ మాత్రమే కావాలి. దయచేసి మాకు సహాయం చేయండి’ అని మీరా కన్నీళ్లతో వేడుకుంది. కానీ రాకా వారి మాటలను పట్టించుకోలేదు.

రాకా ప్రవర్తన చూసిన రోహన్‌కు అతను ఏదో పెద్ద నిజాన్ని దాచిపెడుతున్నాడనే అనుమానం వచ్చింది. ‘మీరా! మనం ఇక్కడితో ఆగిపోకూడదు. ఈ రహస్యాన్ని ఛేదించడానికి మనకు శక్తివంతమైన వ్యక్తి సహాయం కావాలి’ అని చెప్పింది. అప్పుడు ఇద్దరూ సిల్వర్ పీక్ రాజ్యానికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. సిల్వర్ పీక్ రాజ్యానికి గజరాజు అనే శక్తివంతమైన ఏనుగు రాజుగా ఉండేవాడు. అతని బలం ఎంత గొప్పదో, అతని న్యాయం కూడా అంతే గొప్పది. ప్రజల కష్టాలను తన కష్టాలుగా భావించేవాడు. రోహన్, మీరా జరిగిన విషయాలన్నీ గజరాజుకు వివరించాయి. వారి బాధ విన్న గజరాజు చలించిపోయాడు. ‘ఒక రాజుగా ప్రజల కన్నీళ్లను చూసి మౌనంగా ఉండకూడదు. రాకా తన బాధ్యతను మరిచిపోయి ఉండవచ్చు. కానీ నేను మీకు సహాయం చేస్తాను. మీ బిడ్డను తిరిగి తీసుకొచ్చే వరకు ఈ ప్రయత్నం ఆగదు’ అని మాట ఇచ్చాడు. ముగ్గురూ కలిసి మాయా సరస్సు దగ్గరకు చేరుకున్నారు. సరస్సు మళ్లీ నీలి వెలుగుతో మెరవసాగింది. గజరాజు ధైర్యంగా ముందుకు నడిచాడు. అతని భారీ కాళ్లు నీటిని తాకగానే అద్భుతం జరిగింది. సరస్సు నీరు రెండువైపులా చీలిపోయింది. మధ్యలో ఒక అందమైన దారి ఏర్పడింది. రోహన్, మీరా ఆశ్చర్యంతో చూస్తుండగా గజరాజు ఆ దారిలో నెమ్మదిగా ముందుకు వెళ్లాడు. సరస్సు అడుగున ఒక అద్భుతమైన నీటి రాజభవనం కనిపించింది. దాని గోడలు నీలి రంగులో మెరుస్తున్నాయి. చుట్టూ వేలాది చిన్న చిన్న చేపలు తిరుగుతున్నాయి.

రాజభవనం మధ్యలో బంగారంలా మెరిసే రెండు పెద్ద చేపలు కనిపించాయి. వాటి కళ్లలో కోపం కంటే ఎన్నో రోజుల బాధ ఎక్కువగా కనిపిస్తోంది. గజరాజు వాటిని ఉద్దేశించి అడిగాడు. ‘మీరు ఎవరు? ఈ అమాయక పక్షి పిల్లలను ఎందుకు బంధించారు?’ ఆ రెండు చేపలు తమ కథను చెప్పడం ప్రారంభించాయి.

బంగారు చేపల కన్నీటి కథ

‘మేము ఈ మాయా సరస్సు రక్షకులం. ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఈ సరస్సులో ప్రశాంతంగా జీవిస్తున్నాం. మాకు ఒకే ఒక్క బిడ్డ ఉండేది. అది మాకు ప్రాణం కంటే ఎక్కువ. దాని శరీరం బంగారంలా మెరిసేది. అందుకే మేము దానికి స్వర్ణ అని పేరు పెట్టుకున్నాం. ఒకరోజు ఈ లోయ రాజు రాకా నీళ్లు తాగడానికి సరస్సు దగ్గరకు వచ్చాడు. అప్పుడు మా చిన్నారి స్వర్ణ నీటిలో ఆడుకుంటూ కనిపించింది. దాని బంగారు మెరుపును చూసి రాకా ఆశ్చర్యపోయాడు. అది ఒక అద్భుతమైన సంపద అని భావించి మా కళ్ల ముందే నీటిలోకి చెయ్యి పెట్టి మా బిడ్డను తీసుకెళ్లిపోయాడు. మేము నీటి బయటకు రాలేకపోయాం. మా బిడ్డను కాపాడుకోలేకపోయాం. ఎంత వేడుకున్నా రాకా మా మాట వినలేదు. ఆ రోజు నుంచి మా జీవితంలో ఆనందం మాయమైంది. మా బిడ్డను కోల్పోయిన బాధలో మేము ఒక భయంకరమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాం. రాకా చేసిన తప్పుకు ఈ లోయలోని పక్షులన్నీ బాధపడాలని అనుకున్నాం. మా బిడ్డ తిరిగి వచ్చే వరకు ఏ పక్షి కూడా తన బిడ్డతో సంతోషంగా జీవించకూడదని శపించాం. అప్పటి నుంచి ఈ సరస్సు దగ్గర పుట్టిన ప్రతి పక్షి పిల్లను మా దగ్గరకు తీసుకువస్తున్నాం.

కానీ ఇప్పుడు మాకు అర్థమైంది. మా బిడ్డను దూరం చేసింది రాకా. ఈ అమాయక పక్షులు కాదు. అయినప్పటికీ మా బాధ మమ్మల్ని తప్పు చేయించింది’ అని కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాయి. వాటి మాటలు విన్న గజరాజు కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. తర్వాత ఇలా అన్నాడు. ‘మీ బాధ నాకు అర్థమైంది. తల్లిదండ్రుల నుంచి బిడ్డను దూరం చేయడం ఎంతటి బాధో నాకు తెలుసు. కానీ ఒకరు చేసిన తప్పుకు అమాయకులను శిక్షించడం న్యాయం కాదు. మీరు కూడా తల్లిదండ్రులే కదా! రోహన్, మీరా బాధను అర్థం చేసుకోండి. నేను మీ బిడ్డను మీ దగ్గరకు తీసుకొస్తాను. అలాగే మీ స్వర్ణను కూడా తిరిగి మీకు అప్పగించేలా ప్రయత్నిస్తాను’ అని హామీ ఇచ్చాడు. ఆ మాటలు విన్న చేపలు కొంత శాంతించాయి. గజరాజు వెంటనే సరస్సు నుంచి బయటకు వచ్చి నేరుగా రాకా గుహకు వెళ్లాడు. ‘రాకా! బయటకు రా!’ అని గట్టిగా అరిచాడు. రాకా భయంతో గుహ నుంచి బయటకు వచ్చాడు.

‘గజరాజా! నువ్వు ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు?’ అని అడిగాడు. ‘నీ అత్యాశ వల్ల ఒక తల్లి తన బిడ్డను కోల్పోయింది. ఆ బాధతో ఆ తల్లిదండ్రులు ఈ లోయలోని అమాయక పక్షుల పిల్లలను బంధిస్తున్నారు. ఈ పరిస్థితికి కారణం నువ్వే! మాయా సరస్సులోని బంగారు చేపల బిడ్డను ఎందుకు దొంగిలించావు?’ రాకా తల దించుకున్నాడు. కొంతసేపటి తర్వాత తన తప్పును ఒప్పుకున్నాడు. ‘అవును గజరాజా! ఆ చేప పిల్లను నేనే తీసుకొచ్చాను. దాని బంగారు మెరుపు చూసి అది నాకు అపారమైన సంపదను తెస్తుందని అనుకున్నాను. దాన్ని నా రాజభవనంలోని ప్రత్యేక గదిలో ఉంచాను. కానీ ఇప్పుడు నా తప్పు వల్ల ఎంతమంది బాధపడుతున్నారో అర్థమవుతోంది’ అన్నాడు. ‘అయితే వెంటనే ఆ బిడ్డను తిరిగి తీసుకెళ్లు. నీ తప్పును సరిదిద్దుకోవడానికి ఇదే చివరి అవకాశం. నీ స్వార్థం వల్ల ఎన్నో కుటుంబాలు విడిపోయాయి’ అని గజరాజు హెచ్చరించాడు. రాకా వెంటనే తన రాజభవనానికి వెళ్లి స్వర్ణను తీసుకొచ్చాడు. ఆ చిన్న బంగారు చేపను చూసి రోహన్, మీరా ఆశ్చర్యపోయాయి. గజరాజు, రాకా కలిసి మళ్లీ మాయా సరస్సు దగ్గరకు వెళ్లారు. స్వర్ణ తిరిగి వచ్చింది.. మాయా సరస్సు శాపం తొలగిపోయింది సరస్సు దగ్గరకు చేరుకోగానే గజరాజు బంగారు చేప పిల్లను నీటిలో విడిచాడు.

స్వర్ణ తన తల్లిదండ్రుల దగ్గరకు వేగంగా ఈదుకుంటూ వెళ్లింది. తమ బిడ్డను చూసిన ఆ రెండు చేపలు ఆనందంతో కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాయి. ‘మా బిడ్డా! నువ్వు తిరిగి వచ్చావా! ఇక మమ్మల్ని వదిలి ఎక్కడికీ వెళ్లకు!’ అంటూ దాన్ని ప్రేమగా చుట్టుముట్టాయి. ఆ దృశ్యం చూసిన రోహన్, మీరా కూడా తమ బిడ్డ నీల్ కోసం ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్నాయి. అప్పుడు ఆ రెండు చేపలు గజరాజు వైపు తిరిగి మాట్లాడాయి. ‘గజరాజా! నువ్వు మాకు మా బిడ్డను తిరిగి ఇచ్చావు. మా బాధను అర్థం చేసుకున్నావు. మేము చేసిన తప్పు కూడా మాకు తెలిసింది. ఇకపై ఈ లోయలో ఏ పక్షి పిల్లను కూడా బంధించము. మా శాపాన్ని తొలగిస్తున్నాం.’ వెంటనే సరస్సు మొత్తం ప్రకాశవంతమైన నీలి వెలుగుతో నిండిపోయింది. ఇప్పటివరకు రాతిలా గట్టిపడిన నీరు మళ్లీ సాధారణ స్థితికి వచ్చింది. సరస్సు లోతుల్లో బంధించబడిన చిన్న చిన్న పక్షి పిల్లలన్నీ ఒక్కొక్కటిగా నీటి పైకి రావడం ప్రారంభించాయి. వాటిలో నీల్ కూడా ఉంది! ‘అమ్మా! నాన్నా!’ అంటూ నీల్ తన చిన్న రెక్కలను ఆడిస్తూ తల్లిదండ్రుల వైపు వచ్చింది. రోహన్, మీరా ఆనందంతో తమ బిడ్డను రెక్కలతో గట్టిగా హత్తుకున్నాయి. ‘నీల్! నా బిడ్డా! నువ్వు తిరిగి వచ్చావు. ఇక నిన్ను ఎప్పటికీ వదిలిపెట్టం’ అంటూ మీరా కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది. ఆ రోజు ఆ లోయలో ఎన్నో కుటుంబాలు తమ పిల్లలను తిరిగి కలుసుకున్నాయి. ఎన్నో రోజుల తర్వాత పక్షుల కిలకిలరావాలతో ఆ ప్రాంతమంతా మళ్లీ సందడిగా మారింది.

రాకా పశ్చాత్తాపం.. కొత్త జీవితానికి నాంది

రాజు రాకా తన తప్పును అందరి ముందు అంగీకరించాడు. ‘నా అత్యాశ వల్ల ఒక చిన్న కుటుంబాన్ని బాధపెట్టాను. నా తప్పు కారణంగా ఎన్నో అమాయక పక్షులు తమ పిల్లలను కోల్పోయాయి. ఇకపై ఎప్పుడూ నా స్వార్థం కోసం ఇతరుల జీవితాలను నాశనం చేయను’ అని ప్రమాణం చేశాడు. అప్పటి నుంచి రాకా తన రాజ్యంలో ఎవరికీ అన్యాయం జరగకుండా చూసుకున్నాడు. మాయా సరస్సును కూడా అందరూ కలిసి రక్షించడం ప్రారంభించారు. రోహన్, మీరా తమ బిడ్డ నీల్‌తో కలిసి ఆనందంగా జీవించసాగాయి. నీల్ పెద్దదవుతూ తన తల్లిదండ్రుల నుంచి ప్రేమను, గజరాజు నుంచి ధైర్యాన్ని, బంగారు చేపల కథ నుంచి క్షమాగుణాన్ని నేర్చుకుంది. ఒకప్పుడు భయానికి నిలయంగా ఉన్న మాయా సరస్సు.. ఆ తర్వాత ప్రేమ, స్నేహం, క్షమాగుణాలకు ప్రతీకగా మారిపోయింది.

నీతి

అత్యాశ ఎప్పుడూ అనర్థాలకే దారి తీస్తుంది. రాకా సంపదపై ఆశతో చేసిన తప్పు ఎన్నో కుటుంబాల జీవితాలను విషాదంలోకి నెట్టింది. ఒకరు చేసిన తప్పుకు అమాయకులను శిక్షించకూడదు. బంగారు చేపల బాధ నిజమే అయినా, ఇతర పక్షుల పిల్లలను బంధించడం సరైన నిర్ణయం కాదు. సమస్యను బలంతోనే కాదు.. తెలివితోనూ పరిష్కరించాలి. గజరాజు తన శక్తిని ప్రదర్శించకుండా, అందరి బాధను అర్థం చేసుకుని సమస్యకు పరిష్కారం చూపించాడు. తప్పు తెలుసుకున్నప్పుడు క్షమాపణ చెప్పి సరిదిద్దుకోవాలి. రాకా తన తప్పును ఒప్పుకుని స్వర్ణను తిరిగి అప్పగించడంతో ఎన్నో కుటుంబాలు మళ్లీ కలిశాయి. ప్రేమ, కరుణ, ఐక్యత ఉంటే ఎంతటి కష్టాన్నైనా అధిగమించవచ్చు. మన స్వార్థం కోసం ఇతరులకు బాధ కలిగించకూడదు. ఇతరుల బాధను అర్థం చేసుకుని, న్యాయం వైపు నిలబడటమే నిజమైన గొప్పతనం

Loading...
Unable to load recommendations.
Follow Us