పార్సీలు చనిపోయినవారి మృతదేహాలను రాబందులకు ఎందుకు అప్పగిస్తారు?

పార్సీల ప్రాచీన ఆచారం టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్ (దఖ్మా) గురించి ఈ కథనం వివరిస్తుంది. మరణానంతరం శరీరాన్ని ప్రకృతికి అప్పగించాలనే వారి నమ్మకాన్ని, రాబందులు, సూర్యరశ్మి ద్వారా మృతదేహాలు కుళ్లిపోయే విధానాన్ని తెలియజేస్తుంది. రాబందుల సంఖ్య క్షీణత, మారుతున్న తరం ఆలోచనల కారణంగా ఈ సంప్రదాయం ఎదుర్కొంటున్న ఆధునిక సవాళ్లను, ప్రత్యామ్నాయాలను కూడా చర్చిస్తుంది.

పార్సీలు చనిపోయినవారి మృతదేహాలను రాబందులకు ఎందుకు అప్పగిస్తారు?
Vulture

Updated on: Nov 18, 2026 | 2:57 PM

 

మరణించిన తర్వాత మనిషి శరీరానికి అంత్యక్రియలు నిర్వహించడం ఒక్కో మతంలో ఒక్కో విధంగా ఉంటుంది. కొందరు సంప్రదాయం ప్రకారం ఖననం చేస్తే.. మరికొందరు దహనం చేస్తారు. కానీ పార్సీల అంత్యక్రియల విధానం మాత్రం వీటికి భిన్నంగా ఉంటుంది. మృతదేహాలను భూమిలో పాతిపెట్టకుండా, అగ్నితో దహనం చేయకుండా ఒక ప్రత్యేకమైన నిర్మాణంలో ప్రకృతికి అప్పగిస్తారు. ఈ ప్రదేశాన్నే టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్ (Tower of Silence) లేదా దఖ్మా (Dakhma) అని పిలుస్తారు. వందల ఏళ్లుగా కొనసాగుతున్న ఈ సంప్రదాయం వెనుక ఆసక్తికరమైన మత విశ్వాసం, ప్రకృతి పట్ల గౌరవం దాగి ఉన్నాయి.

ప్రకృతికి తిరిగి అప్పగించే అంత్యక్రియలు..

పార్సీలు అనుసరించే జొరాస్ట్రియన్ మత విశ్వాసం ప్రకారం భూమి, నీరు, అగ్ని పవిత్రమైనవి. మరణించిన మనిషి శరీరం వీటిని అపవిత్రం చేయకూడదని వారు భావిస్తారు. అందుకే మృతదేహాలను భూమిలో పాతిపెట్టడం లేదా అగ్నితో దహనం చేయడం సంప్రదాయబద్ధంగా నివారిస్తారు. మనిషి శరీరం ప్రకృతి నుంచి వచ్చిందని, మరణం తర్వాత తిరిగి ప్రకృతిలోనే కలిసిపోవాలని విశ్వసిస్తారు. ఈ ఆలోచనలో భాగంగానే దఖ్మా సంప్రదాయం కొనసాగుతోంది.

టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్‌లో ఏం జరుగుతుంది?

టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్ అనేది సాధారణ భవనంలా ఉండదు. పైకప్పు లేని వృత్తాకార నిర్మాణంగా దీనిని ఏర్పాటు చేస్తారు. లోపల మృతదేహాలను ఉంచేందుకు ప్రత్యేకమైన రాతి వేదికలు ఉంటాయి. సాధారణంగా పురుషులు, మహిళలు, పిల్లల కోసం మూడు వేర్వేరు వృత్తాకార వరుసలను ఏర్పాటు చేస్తారు. మృతదేహాలను ఈ వేదికలపై ఉంచిన తర్వాత రాబందులు వచ్చి వాటిలోని మాంసాన్ని తింటాయి. అనంతరం మిగిలిన ఎముకలు ఎండకు, వాతావరణ ప్రభావానికి గురై క్రమంగా ఎండిపోతాయి. వాటిని టవర్ మధ్యలో ఉండే ప్రత్యేకమైన గుంతలో (Ossuary) వేస్తారు. ఈ విధంగా మృతదేహం ప్రకృతిలో కలిసిపోయేలా అంత్యక్రియల ప్రక్రియ కొనసాగుతుంది. ఈ సంప్రదాయంలో రాబందులకు కీలకమైన పాత్ర ఉంటుంది. మరణించిన తర్వాత కూడా తమ శరీరం ఇతర జీవులకు ఆహారంగా ఉపయోగపడటం ఒక చివరి దాతృత్వ చర్యగా కొందరు పార్సీలు భావిస్తారు.

కోల్‌కతాలోనూ వందల ఏళ్ల చరిత్ర..

భారతదేశంలోని పార్సీ సమాజంలో టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్‌కు ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉంది. పశ్చిమ బెంగాల్ రాజధాని కోల్‌కతాలోని బేలేఘాటా ప్రాంతంలోనూ ఇలాంటి దఖ్మా ఉంది. చారిత్రక వివరాల ప్రకారం 1822లో నౌరోజీ సొరాబ్జీ ఉమ్రిగర్ (Nowroji Sorabji Umrigar) కోల్‌కతాలో టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్‌ను నిర్మించారు. ఆ కాలంలో కోల్‌కతా ప్రముఖ వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉండటంతో అక్కడ పార్సీ సమాజం కూడా అభివృద్ధి చెందింది. తమ మతపరమైన అంత్యక్రియల అవసరాల కోసం ఈ నిర్మాణాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. అప్పట్లో కోల్‌కతాలో నివసించే పార్సీలకే కాకుండా, ఇతర ప్రాంతాల్లో మరణించిన కొందరు పార్సీల మృతదేహాలను కూడా ఇక్కడికి తీసుకొచ్చేవారని చారిత్రక కథనాల్లో ప్రస్తావన ఉంది. దీంతో ఈ దఖ్మా అప్పట్లో పార్సీ సమాజానికి ముఖ్యమైన కేంద్రంగా మారింది.

రాబందులు తగ్గడంతో పెరిగిన సమస్యలు..

కాలం మారుతోంది. ఒకప్పుడు పార్సీల అంత్యక్రియల్లో కీలక పాత్ర పోషించిన రాబందుల సంఖ్య ఇప్పుడు గణనీయంగా తగ్గిపోయింది. ముఖ్యంగా పశువులకు చికిత్సలో ఉపయోగించిన డైక్లోఫెనాక్ (Diclofenac) అనే ఔషధం రాబందుల మరణాలకు ప్రధాన కారణాల్లో ఒకటిగా మారింది. ఈ ఔషధ అవశేషాలున్న పశువుల కళేబరాలను తినడం వల్ల రాబందులకు తీవ్ర అనారోగ్య సమస్యలు ఏర్పడి పెద్ద సంఖ్యలో మరణించాయి.

దీంతో టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్‌లో ఉంచిన మృతదేహాలను రాబందులు గతంలో మాదిరిగా త్వరగా శుభ్రం చేయడం సాధ్యపడటం లేదు. ఫలితంగా మృతదేహాలు ఎక్కువ కాలం అలాగే ఉండిపోతున్నాయి. ఈ సమస్యకు పరిష్కారంగా కొన్ని ప్రాంతాల్లో సౌరశక్తితో పనిచేసే ప్రత్యేక పరికరాలను ఉపయోగించి మృతదేహాల విచ్ఛిన్న ప్రక్రియను వేగవంతం చేసే ప్రయత్నాలు కూడా చేశారు.

మారుతున్న ఆలోచనలు.. ప్రత్యామ్నాయాల వైపు అడుగులు..

రాబందుల కొరత ఒక్కటే కాదు.. పట్టణీకరణ, జనాభా పెరుగుదల, పరిశుభ్రతకు సంబంధించిన ఆందోళనలు కూడా ఈ సంప్రదాయానికి సవాళ్లుగా మారాయి. అంతేకాదు, కొత్త తరంలో కొందరు పార్సీలు ఈ పద్ధతి ప్రస్తుత పరిస్థితులకు అనుకూలంగా లేదని అభిప్రాయపడుతున్నారు.

కొన్ని సందర్భాల్లో రాబందులు లేకపోవడంతో మృతదేహాలను దఖ్మాలో ఉంచడం సాధ్యం కాక ప్రత్యామ్నాయ పద్ధతులను ఆశ్రయిస్తున్నారు. కొందరు దహన సంస్కారాలు నిర్వహిస్తుండగా, మరికొందరు ఖననం చేస్తున్నారు.

అయితే, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న పార్సీలందరూ ఒకే విధమైన అంత్యక్రియల పద్ధతిని అనుసరించడం లేదు. స్థానిక పరిస్థితులు, మతపరమైన అభిప్రాయాలు, వ్యక్తిగత నిర్ణయాలను బట్టి కొందరు ప్రత్యామ్నాయ పద్ధతులను కూడా ఎంచుకుంటున్నారు.

సంప్రదాయమా? మార్పా?

వందల ఏళ్లుగా కొనసాగుతున్న టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్ సంప్రదాయం ఇప్పుడు ఒక కీలకమైన మార్పు దశలో ఉంది. ఒకవైపు తమ పూర్వీకుల నుంచి వస్తున్న ఆచారాన్ని కాపాడుకోవాలని సంప్రదాయవాదులు కోరుకుంటున్నారు. మరోవైపు ప్రస్తుత పర్యావరణ, పట్టణ పరిస్థితులకు అనుగుణంగా కొత్త మార్గాలను అన్వేషించాలని మరికొందరు భావిస్తున్నారు.

మరణం తర్వాత కూడా ప్రకృతికి ఏదో ఒక రూపంలో మేలు చేయాలనే ఆలోచన ఈ సంప్రదాయంలో కనిపిస్తుంది. అయితే మారుతున్న కాలానికి అనుగుణంగా అంత్యక్రియల పద్ధతుల్లో ఎలాంటి మార్పులు రావాలి? సంప్రదాయాన్ని కాపాడుకుంటూనే ఎదురవుతున్న సమస్యలకు ఎలా పరిష్కారం కనుగొనాలి? అనేది ఇప్పుడు పార్సీ సమాజం ముందున్న ప్రశ్న. అందుకే టవర్ ఆఫ్ సైలెన్స్ అనేది కేవలం ఒక అంత్యక్రియల ప్రదేశం మాత్రమే కాదు.. సంప్రదాయం, ప్రకృతి, ఆధునికత మధ్య జరుగుతున్న చర్చకు ప్రతీకగా నిలుస్తోంది.

Loading...
Unable to load recommendations.
Follow Us