
ఒక అందమైన పల్లెటూరిలో ఒక పేద రైతు తన కుటుంబంతో కలిసి జీవించేవాడు. అతను ప్రతిరోజూ పొలంలో ఎంతో కష్టపడి పనిచేసేవాడు. ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకు శ్రమించినప్పటికీ అతనికి వచ్చే ఆదాయం కుటుంబ అవసరాలను తీర్చడానికి మాత్రమే సరిపోయేది. ఎన్ని కష్టాలు ఎదురైనా నిజాయితీగా జీవించాలనే ఆలోచనతో రైతు తన జీవితాన్ని కొనసాగించేవాడు. ఆ రైతుకు ఒక చిన్న బాతు ఉండేది. ఆ బాతును అతను ఎంతో ప్రేమగా చూసుకునేవాడు. దానికి ప్రతిరోజూ ఆహారం పెట్టేవాడు. మంచి నీళ్లు అందించేవాడు. తనకు ఉన్న కొద్దిపాటి సంపదలో ఆ బాతును కూడా ఒక భాగంగా భావించేవాడు.
ఒకరోజు ఉదయం రైతు తన బాతు దగ్గరకు వెళ్లి చూడగా అక్కడ ఒక బంగారు గుడ్డు కనిపించింది. మొదట అతను దాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. అది నిజంగా బంగారంతో తయారైందా? లేక తన కళ్లను తానే నమ్మలేకపోతున్నాడా? అని అనుకున్నాడు. వెంటనే ఆ గుడ్డును చేతిలోకి తీసుకుని పరిశీలించాడు. అది నిజమైన బంగారు గుడ్డు అని తెలుసుకుని అతని ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి. ఆ బంగారు గుడ్డును మార్కెట్కు తీసుకెళ్లి ఒక వ్యాపారికి చూపించాడు. వ్యాపారి కూడా అది నిజమైన బంగారమేనని నిర్ధారించి రైతుకు మంచి మొత్తంలో డబ్బు ఇచ్చాడు. ఒక్కసారిగా అంత డబ్బు చేతికి రావడంతో రైతు ఎంతో సంతోషించాడు. ‘నా బాతు వల్ల నా అదృష్టం మారిపోయింది. ఇకపై నా కుటుంబానికి ఎలాంటి ఆర్థిక ఇబ్బందులు ఉండవు’ అని మనసులో అనుకున్నాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం మళ్లీ బాతు దగ్గరకు వెళ్లి చూడగా మరో బంగారు గుడ్డు కనిపించింది. రైతు ఆనందంతో ఉబ్బితబ్బిబ్బయ్యాడు. ఆ గుడ్డును కూడా మార్కెట్లో అమ్మి డబ్బు సంపాదించాడు. ఇలా ప్రతిరోజూ ఆ బాతు ఒక బంగారు గుడ్డు పెట్టేది. రైతు వాటిని అమ్ముతూ తన అవసరాలను తీర్చుకోవడం ప్రారంభించాడు. కొంతకాలానికి అతని ఆర్థిక పరిస్థితి పూర్తిగా మారిపోయింది. పేదరికం నుంచి బయటపడి సంతోషంగా జీవించసాగాడు. మొదట్లో ప్రతిరోజూ ఒక బంగారు గుడ్డు వస్తుండటంతో రైతు ఎంతో సంతోషంగా ఉండేవాడు. కానీ రోజులు గడిచేకొద్దీ అతనిలో అత్యాశ పెరగడం మొదలైంది. ‘ఈ బాతు రోజుకు ఒకే ఒక్క బంగారు గుడ్డు పెడుతోంది. దీని కడుపులో ఇంకా చాలా బంగారం ఉండి ఉంటే? ఆ బంగారం మొత్తం ఒకేసారి తీసుకుంటే నేను వెంటనే ప్రపంచంలోనే అత్యంత ధనవంతుడిని అవుతాను కదా!’ అని ఆలోచించాడు.
రోజూ ఒక గుడ్డు కోసం ఎదురుచూడటం ఎందుకని భావించాడు. తనకు ప్రతిరోజూ ఆదాయం అందిస్తున్న బాతు విలువను మర్చిపోయాడు. కొద్దికొద్దిగా సంపాదించడంలో ఉన్న ఆనందాన్ని వదిలేసి, ఒకేసారి ఎక్కువ సంపద సంపాదించాలనే దురాశకు లోనయ్యాడు. చివరకు ఒకరోజు బాతు కడుపులో ఉన్న బంగారమంతా తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆవేశంలో, అత్యాశతో రైతు బాతును చంపేశాడు. దాని కడుపులో బోలెడు బంగారం ఉంటుందని ఆశపడ్డాడు. కానీ బాతు కడుపు తెరిచి చూడగా అందులో ఒక్క బంగారు ముక్క కూడా కనిపించలేదు. అప్పుడే రైతుకు తాను ఎంత పెద్ద తప్పు చేశాడో అర్థమైంది. రోజూ తనకు ఒక బంగారు గుడ్డు ఇచ్చే బాతును తన చేతులారా చంపుకున్నానని తెలుసుకుని కన్నీరుమున్నీరయ్యాడు. ‘అయ్యో! ఎంత పెద్ద తప్పు చేశాను. ఈ బాతును ప్రేమగా చూసుకోవాల్సింది. రోజూ ఒక బంగారు గుడ్డు ఇస్తున్నప్పుడు సంతోషంగా ఉండాల్సింది. అత్యాశతో నా చేతులారా నా అదృష్టాన్ని నాశనం చేసుకున్నాను’ అంటూ బాధపడ్డాడు.
కానీ అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది. తిరిగి బాతును బతికించలేడు. ఇకపై ప్రతిరోజూ వచ్చే బంగారు గుడ్డును కూడా పొందలేడు. తన అత్యాశ కారణంగా వచ్చిన సంపదతో పాటు భవిష్యత్తులో వచ్చే ఆదాయాన్ని కూడా కోల్పోయాడు. అప్పటివరకు ఉన్న సంతోషం కాస్తా దుఃఖంగా మారిపోయింది.
ఈ కథ ద్వారా మనం ఒక గొప్ప జీవిత సత్యాన్ని తెలుసుకోవచ్చు. మనకు ఉన్నదానితో సంతృప్తి చెందకుండా, ఇంకా ఇంకా కావాలని అత్యాశ పడితే చివరకు మన దగ్గర ఉన్నది కూడా కోల్పోవాల్సి వస్తుంది. జీవితంలో ఎదగాలని ఆశపడటంలో తప్పు లేదు. కష్టపడి సంపాదించాలని, మంచి స్థాయికి చేరుకోవాలని కలలు కనడంలో కూడా తప్పు లేదు. కానీ ఆ ఆశ అత్యాశగా మారకూడదు. మనకు లభిస్తున్న అవకాశాలను గౌరవించాలి. ఓపికతో ముందుకు సాగాలి. ఒక్కసారిగా ఎక్కువ సంపద సంపాదించాలనే ఆలోచనతో తొందరపాటు నిర్ణయాలు తీసుకోకూడదు. రైతు ప్రతిరోజూ వస్తున్న ఒక బంగారు గుడ్డుతో సంతోషంగా ఉండి ఉంటే అతని జీవితం మరింత సంతోషంగా సాగేది. కానీ అత్యాశ అతని ఆలోచనలను మార్చి, చివరకు అతని జీవితంలో ఉన్న ఆనందాన్ని దూరం చేసింది.
అత్యాశ దుఃఖానికి దారి తీస్తుంది. మనకు ఉన్నదానితో సంతృప్తిగా ఉండాలి. అత్యాశతో తొందరపాటు నిర్ణయాలు తీసుకుంటే, చివరకు మన దగ్గర ఉన్నదాన్ని కూడా కోల్పోవాల్సి వస్తుంది. ఈ కథ మనిషి జీవితంలో అత్యాశ ఎంత ప్రమాదకరమైనదో తెలియజేస్తుంది. మనకు ఉన్నదానితో సంతోషంగా ఉండకుండా, ఇంకా ఇంకా కావాలని ఆశపడితే చివరకు మన దగ్గర ఉన్నదాన్ని కూడా కోల్పోవాల్సి వస్తుందని ఈ కథ ద్వారా అర్థమవుతుంది. పేదరికంలో ఉన్న రైతుకు ఒక బాతు ప్రతిరోజూ ఒక బంగారు గుడ్డు ఇచ్చేది. ఆ గుడ్డును అమ్ముకుంటూ రైతు తన జీవితాన్ని మెరుగుపరుచుకున్నాడు. మొదట్లో అతను తన అదృష్టానికి ఎంతో సంతోషించాడు. కానీ కొంతకాలానికి అతనిలో అత్యాశ పెరిగింది. రోజూ ఒక్క గుడ్డు రావడం అతనికి సరిపోలేదు. ఒకేసారి ఎక్కువ బంగారం సంపాదించాలనే దురాశతో బాతును చంపేశాడు. చివరకు దాని కడుపులో బంగారం లేకపోవడంతో తనకు ప్రతిరోజూ వస్తున్న ఆదాయాన్ని కూడా శాశ్వతంగా కోల్పోయాడు.
పిల్లలూ! జీవితంలో గొప్ప లక్ష్యాలను పెట్టుకోండి. బాగా చదవండి, కష్టపడండి, ఉన్నత స్థానాలకు చేరుకోండి. కానీ ఎప్పుడూ అత్యాశకు లోనుకాకండి. మీకు లభించిన అవకాశాలను సద్వినియోగం చేసుకోండి. ఇతరుల కష్టాన్ని, సహాయాన్ని గుర్తించండి. ఏ పని చేసినా ఓపికతో, ఆలోచనతో ముందుకు సాగండి. ఆశ మనిషిని అభివృద్ధి వైపు నడిపిస్తుంది. అత్యాశ మనిషిని పతనం వైపు తీసుకెళ్తుంది. సంతృప్తి మనసుకు ప్రశాంతతను ఇస్తుంది. ఓపిక జీవితంలో విజయాన్ని అందిస్తుంది. ఆలోచించి తీసుకునే నిర్ణయాలు భవిష్యత్తును కాపాడతాయి. అత్యాశ దుఃఖానికి దారి తీస్తుంది. ఉన్నదానితో సంతృప్తిగా ఉండాలి. ఎందుకంటే ఎక్కువ సంపాదించాలనే దురాశతో మన దగ్గర ఉన్న విలువైన సంపదను కూడా కోల్పోవాల్సి రావచ్చు.