
Vrats and Nomus in Shravan Month Telugu: హిందూ సంప్రదాయంలో నోములు, వ్రతాలు కేవలం కోరికలు నెరవేర్చుకోవడానికి చేసే ఆచారాలు మాత్రమే కావు. వాటి వెనుక ఆధ్యాత్మికత, నియమశీలత, దానం, భక్తి, కుటుంబ శ్రేయస్సు, సత్ప్రవర్తన వంటి ఎన్నో విలువలు దాగి ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా శ్రావణ మాసం వచ్చిందంటే మహిళల ఇళ్లలో నోములు, వ్రతాలు, పూజలు, వాయనాలు, తాంబూల సమర్పణలు సందడిగా కనిపిస్తాయి. అయితే ఒక సందేహం చాలామందికి ఉంటుంది. నోములు, వ్రతాలు ఎక్కువగా మహిళలే ఎందుకు ఆచరిస్తారు? వీటి వెనుక ఉన్న అసలు ఉద్దేశం ఏమిటి? నోములు కేవలం కోరికలు తీర్చుకోవడం కోసమేనా? అనే ప్రశ్నలకు మన సంప్రదాయంలో ఆసక్తికరమైన వివరణలు ఉన్నాయి.
‘నోము’ అనే పదం వినగానే చాలామందికి ఒక కోరిక కోరుకుని, దాని కోసం ఒక నియమాన్ని పాటించడం గుర్తుకు వస్తుంది. కానీ ఆధ్యాత్మిక దృష్టిలో నోము అనేది మనస్సును ఒక సంకల్పంపై నిలిపి, నియమంతో, భక్తితో, శ్రద్ధతో ఆచరించే సాధనగా భావిస్తారు. ఉపవాసం, పూజ, జపం, దీపారాధన, దానం, వాయనం, తాంబూల సమర్పణ వంటి ఆచారాల ద్వారా భక్తుడు తనలోని క్రమశిక్షణను పెంపొందించుకోవాలని వ్రత సంప్రదాయం సూచిస్తుంది.
శ్రావణ మాసాన్ని హిందూ సంప్రదాయంలో అత్యంత పవిత్రమైన మాసాల్లో ఒకటిగా భావిస్తారు. ఈ సమయంలో శివారాధనతో పాటు లక్ష్మీదేవి, గౌరీదేవి, విష్ణుమూర్తి, నాగదేవతలు తదితర దైవ స్వరూపాలను ఆరాధించే పద్ధతులు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా శ్రావణ శుక్రవారాలు, వరలక్ష్మీ, మంగళగౌరి వ్రతం వంటి ఆచారాలు మహిళల ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ప్రత్యేక స్థానం పొందాయి. అందుకే ఈ మాసంలో నోములు, వ్రతాలు ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి.
సంప్రదాయంగా మహిళలు ఆచరించే అనేక వ్రతాల్లో ప్రధాన సంకల్పం కుటుంబ సౌభాగ్యం చుట్టూనే ఉంటుంది. భర్త ఆరోగ్యం, దీర్ఘాయుష్షు, సంతానం క్షేమం, కుటుంబంలో సుఖశాంతులు, ఆర్థిక స్థిరత్వం, ఇంట్లో శుభం వంటి అంశాలను కోరుకుంటూ మహిళలు వివిధ వ్రతాలను ఆచరిస్తుంటారు. అంటే ఈ ఆచారాల వెనుక ఉన్న భావన కేవలం వ్యక్తిగత ప్రయోజనం కాదు. ‘నా కుటుంబం సంతోషంగా ఉండాలి’ అనే సామూహిక సంకల్పం ప్రధానంగా కనిపిస్తుంది.
మన సంప్రదాయంలో మహిళల జీవితంలోని వివిధ దశలు, కుటుంబ బాధ్యతలు, సామాజిక సంబంధాలకు అనుగుణంగా అనేక నోములు, వ్రతాలు ఏర్పడ్డాయి. వివాహం కోసం చేసే కొన్ని వ్రతాల నుంచి సౌభాగ్యం, సంతానం, కుటుంబ క్షేమం, శాంతి, ఐశ్వర్యం కోసం చేసే వ్రతాల వరకు ఎన్నో ఆచారాలు కనిపిస్తాయి. అయితే వీటిని కేవలం ఫలితం పొందే పద్ధతులుగా కాకుండా భక్తి, నియమం, దానం, మంచినడవడికను అలవర్చే సాధనలుగా కూడా చూడాలి.
పూర్వకాలంలో నేటిలా ఆధునిక విద్యా వ్యవస్థ అందరికీ అందుబాటులో ఉండేది కాదు. కుటుంబ జీవితం, పెద్దలను గౌరవించడం, అతిథి మర్యాద, పూజా విధానం, దానం, తాంబూలం ఇవ్వడం, నియమాలను పాటించడం వంటి అనేక విషయాలను ఆచారాల ద్వారానే పిల్లలకు నేర్పించేవారు. అందుకే కొన్ని నోములు, వ్రతాలు బాలికలకు చిన్న వయసు నుంచే పరిచయం చేసేవారు. వాటి ద్వారా శ్రద్ధ, ఓర్పు, శుభ్రత, భక్తి, దానగుణం, పెద్దల పట్ల గౌరవం వంటి విలువలను నేర్పించే సామాజిక ఉద్దేశం కూడా ఉండేది.
నోములు, వ్రతాల్లో మరో ముఖ్యమైన అంశం వాయనం ఇవ్వడం, ముత్తైదువులకు తాంబూలం సమర్పించడం. పసుపు, కుంకుమ, తాంబూలం, పండ్లు, ధాన్యాలు వంటి వాటిని ఇతరులకు ఇవ్వడం ద్వారా మన దగ్గర ఉన్నదాన్ని పంచుకోవాలనే భావన పెంపొందుతుంది. ఇది దానం మాత్రమే కాదు.. ‘నాలో ఉన్న ఆనందాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవాలి’ అనే ఆధ్యాత్మిక సందేశం కూడా. జ్యోతిష్య సంప్రదాయాల్లో తాంబూలం, ధాన్యాలు, వివిధ దానాలకు గ్రహ సంబంధమైన ప్రతీకాత్మక ప్రాధాన్యం కూడా వివరించబడుతుంది. అయితే ఇవి విశ్వాసాలు, సంప్రదాయ వ్యాఖ్యానాల పరిధిలో చూడాలి.
హిందూ పురాణ సాహిత్యంలో అనేక వ్రతాల మహిమ, వాటి విధానాలు, నియమాలు, ఫలితాలను వివరించే కథలు కనిపిస్తాయి. ముఖ్యంగా స్కాంద పురాణం వంటి పురాణ గ్రంథాల్లో వివిధ వ్రతాలు, పూజా విధానాలు, వాటి ఆధ్యాత్మిక ప్రాముఖ్యతకు సంబంధించిన కథనాలు ఉన్నాయి. పురాణ కథనాల రూపంలో వ్రతాల నియమాలను ప్రజలకు సులభంగా అర్థమయ్యేలా చెప్పడం ఒక సంప్రదాయ పద్ధతిగా అభివృద్ధి చెందింది. కథలోని పాత్రల ద్వారా మంచి నడవడిక, భక్తి, సత్యం, దానం, ధర్మం వంటి విలువలను బోధించేవారు.
ఇది స్త్రీలకు మాత్రమే వ్రతాలు పరిమితం అనే అర్థంలో చూడాల్సిన విషయం కాదు. పురుషులు కూడా అనేక వ్రతాలు, ఉపవాసాలు, పూజలు ఆచరిస్తారు. అయితే కుటుంబ ఆచారాలను తరతరాలకు కొనసాగించడంలో మహిళల పాత్ర చారిత్రకంగా ఎక్కువగా కనిపించింది. ఇంటి పూజలు, పండుగలు, నోములు, వాయనాలు వంటి సంప్రదాయాలను పిల్లలకు పరిచయం చేయడం కూడా మహిళల ద్వారా ఎక్కువగా జరిగేది. అందుకే ‘ఇంటి ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయానికి మహిళ ఒక వారధి’ అనే భావన ఏర్పడింది.
ఒక వ్రతంలో ఉపవాసం ఉండవచ్చు. కొన్ని నియమాలు పాటించాల్సి ఉంటుంది. పూజ చేయాలి. దానం చేయాలి. వాయనం ఇవ్వాలి. కథ వినాలి. ఇవన్నీ కలిపి చూస్తే వ్రతం మనకు ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని నేర్పుతుంది.. మన కోరికలపై నియంత్రణ, మనసుపై నియంత్రణ, జీవనశైలిలో క్రమశిక్షణ. అందుకే వ్రతం అసలు ఫలితం కేవలం కోరుకున్నది దక్కడం మాత్రమే కాకుండా, మనలో మంచి లక్షణాలు పెరగడం అని ఆధ్యాత్మికంగా భావించవచ్చు.
చాలా వ్రతకథల్లో ఒక సామాన్యమైన సందేశం కనిపిస్తుంది. భక్తి మాత్రమే కాదు, సత్ప్రవర్తన, నిజాయితీ, దయ, పెద్దల పట్ల గౌరవం, దానం, ధర్మబద్ధమైన జీవనం ఉన్నప్పుడే దైవానుగ్రహానికి అర్హత లభిస్తుందని కథలు చెబుతాయి. అందుకే వ్రతకథలను కేవలం వినే కథలుగా కాకుండా, వాటిలోని నైతిక సందేశాన్ని జీవితంలో ఆచరించాల్సిన మార్గదర్శకాలుగా చూడాలి.
నోములు, వ్రతాల అంతరార్థాన్ని ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే—‘తన కోసం మాత్రమే కాకుండా, తన చుట్టూ ఉన్నవారి శ్రేయస్సు కోసం కూడా జీవించడం’. భక్తి, నియమం, దానం, పంచుకోవడం, సత్ప్రవర్తన, కుటుంబంపై బాధ్యత, సమాజంపై మమకారం.. ఇవన్నీ కలిసిన ఆధ్యాత్మిక జీవన విధానమే వ్రత సంప్రదాయం. కాబట్టి ఈ శ్రావణ మాసంలో నోములు, వ్రతాలు ఆచరించేటప్పుడు వాటి వెనుక ఉన్న ఆధ్యాత్మిక భావాన్ని కూడా గుర్తుంచుకోవాలి. పూజా విధానాన్ని పాటించడంతో పాటు మంచి మాట మాట్లాడటం, అవసరంలో ఉన్నవారికి సహాయం చేయడం, అన్నదానం చేయడం, పెద్దలను గౌరవించడం, కుటుంబంలో ప్రేమను పెంచడం వంటి మంచి పనులను కూడా ఆచరించినప్పుడే వ్రతం యొక్క అసలు స్ఫూర్తి నెరవేరుతుంది.
భక్తితో చేసే పూజ మనసుకు ప్రశాంతతను ఇస్తే, మంచి పనులతో కూడిన జీవితం ఆ భక్తికి పరిపూర్ణతను ఇస్తుంది. ఇదే నోములు, వ్రతాల వెనుక దాగి ఉన్న అసలైన ఆధ్యాత్మిక సందేశంగా భావించవచ్చు.
(Disclaimer: ఈ కథనంలోని నోములు, వ్రతాల వివరాలు హిందూ సంప్రదాయాలు, పురాణాలు, ఆధ్యాత్మిక విశ్వాసాల ఆధారంగా ఇవ్వబడ్డాయి. ఆచరించే ముందు మీ కుటుంబ సంప్రదాయం లేదా పండితుల సూచనలను పాటించండి.)