
బీర్బల్ మాత్రం ఆ సవాలుకు వెనుకాడలేదు. పండితుడి మాటల్లోని చిన్న మెలికను గుర్తించి తన తెలివితేటలతో అద్భుతమైన పరిష్కారం చూపించాడు. చివరకు తనను మించిన తెలివైనవారు లేరని విర్రవీగిన ఆ పండితుడే బీర్బల్ ముందు తలవంచాల్సి వచ్చింది. మరి నీటిని తాడుతో కట్టేందుకు బీర్బల్ ఏం చేశాడు? ఆ చిక్కుప్రశ్నకు ఇచ్చిన సమాధానం ఏమిటో తెలుసుకుందాం.
ఒకరోజు మీర్జా జాహిద్ అనే పండితుడు అక్బర్ చక్రవర్తి ఆస్థానానికి వచ్చాడు. ఎన్నో దేశాలు తిరిగి, అనేక మంది పండితులను తన తెలివితేటలతో ఓడించి బహుమతులు గెలుచుకున్నాడు. దీంతో తనను మించిన మేధావి ప్రపంచంలోనే లేడని అహంకారానికి పోయేవాడు.
అక్బర్ ఆస్థానంలో ఉన్న పండితుల తెలివిని పరీక్షించాలని భావించాడు. తన దగ్గరున్న జనపనార తాడును చూపిస్తూ.. ‘ఈ తాడుతో నీటిని కట్టి చూపించగలరా?’ అని సవాలు విసిరాడు. ఆ ప్రశ్న విన్న సభికులంతా అయోమయంలో పడ్డారు. నీటిని తాడుతో కట్టడం ఎలా సాధ్యమని ఆలోచించారు. అక్బర్కు కూడా వెంటనే సమాధానం తట్టలేదు. దీంతో బీర్బల్ను పిలిపించి ఈ సవాలును పరిష్కరించాలని కోరాడు.
బీర్బల్ ముందుగా పండితుడు ఇచ్చిన తాడును పరిశీలించాడు. ఆ తర్వాత కొన్ని ప్రశ్నలు అడిగాడు. నీరు నిజమైనదై ఉండాలని, తాడు మాత్రం తాను ఇచ్చిందే కావాలని పండితుడు స్పష్టం చేశాడు. మిగతా పద్ధతి ఏదైనా తనకు అభ్యంతరం లేదని చెప్పాడు.
బీర్బల్ వెంటనే సమాధానం చెప్పకుండా మరుసటి రోజు వరకు సమయం అడిగాడు. ఆ రాత్రి రాజభవనంలోని మంచు నిల్వ చేసే ప్రదేశానికి వెళ్లి ఒక పెద్ద మంచు దిమ్మెను తెప్పించాడు. దాన్ని చల్లని ప్రదేశంలో భద్రపరిచి మరుసటి రోజు సభకు తీసుకురావడానికి ఏర్పాట్లు చేశాడు.
మరుసటి రోజు సభలో అందరూ ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తుండగా బీర్బల్ ఒక పెద్ద మంచు దిమ్మెను తీసుకొచ్చాడు. పండితుడు ఇచ్చిన జనపనార తాడును ఆ మంచుగడ్డ చుట్టూ గట్టిగా కట్టి, దాని మరో చివరను పైభాగంలోని దూలానికి బిగించాడు.
‘మీరు అడిగినట్లుగానే నిజమైన నీటిని, మీరు ఇచ్చిన తాడుతోనే కట్టేశాను’ అని బీర్బల్ సమాధానమిచ్చాడు. అది చూసిన పండితుడు వెంటనే అభ్యంతరం తెలిపాడు. ‘ఇది నీరు కాదు.. మంచు! నన్ను మోసం చేయాలని చూస్తున్నావు’ అని అన్నాడు.
అప్పుడు బీర్బల్ ప్రశాంతంగా సమాధానమిచ్చాడు. ‘మంచు కూడా నీరే కదా! నీరు గడ్డకట్టినప్పుడు మంచుగా మారుతుంది. దాని రూపం మారినంత మాత్రాన అది నీరు కాకుండా పోదు. మీరు నీరు నిజమైనదై ఉండాలని, తాడు మీరు ఇచ్చిందే కావాలని మాత్రమే చెప్పారు. నీరు ద్రవరూపంలోనే ఉండాలని ఎక్కడా చెప్పలేదు’ అని వివరించాడు.
బీర్బల్ సమాధానం విన్న సభికులంతా ఆశ్చర్యపోయారు. అక్బర్ సైతం అతని తెలివితేటలను మెచ్చుకున్నాడు. అయితే పండితుడు మరో అభ్యంతరం లేవనెత్తాడు. ‘ఎండ వేడికి మంచు కరిగిపోతే నీరు కింద పడిపోతుంది కదా? అప్పుడు తాడుతో కట్టిన ప్రయోజనం ఏమిటి?’ అని ప్రశ్నించాడు.
దీనికి కూడా బీర్బల్ దగ్గర సమాధానం సిద్ధంగా ఉంది. వెంటనే మంచుగడ్డ కింద ఒక వెండి పళ్లెం పెట్టించాడు. మంచు కరుగుతున్న కొద్దీ నీటి చుక్కలు తాడు వెంట జారి పళ్లెంలో పడేలా ఏర్పాట్లు చేశాడు. ఆ నీటిని ఒక పాత్రలోకి తీసుకుని పండితుడికి అందించాడు. దీంతో పండితుడి దగ్గర చెప్పడానికి సమాధానం లేకుండా పోయింది. తన అహంకారాన్ని పక్కనపెట్టి బీర్బల్ తెలివితేటలను అభినందించాడు. అక్బర్ కూడా బీర్బల్ను మెచ్చుకుని ముత్యాల హారాన్ని బహుమతిగా అందించాడు.
1. అహంకారం ఎప్పుడూ మంచిది కాదు: మనకు ఎంత జ్ఞానం, తెలివితేటలు ఉన్నా అన్నీ మనకే తెలుసని విర్రవీగకూడదు. ఇతరుల తెలివిని కూడా గౌరవించాలి. వినయం మనిషికి మరింత గౌరవాన్ని తెచ్చిపెడుతుంది.
2. సమస్యను కొత్త కోణంలో ఆలోచించాలి: ఒక సమస్యకు పరిష్కారం కనిపించనప్పుడు అదే పద్ధతిలో ఆలోచిస్తూ ఉండకూడదు. కాస్త భిన్నంగా ఆలోచిస్తే కొత్త మార్గం కనిపించవచ్చు. బీర్బల్ చేసింది కూడా అదే.
3. తొందరపడకుండా ఆలోచించాలి: ఏదైనా సవాలు ఎదురైనప్పుడు వెంటనే స్పందించకుండా పరిస్థితులను అర్థం చేసుకోవాలి. సరైన ప్రశ్నలు అడిగి, అందుబాటులో ఉన్న అవకాశాలను పరిశీలిస్తే మంచి పరిష్కారం దొరుకుతుంది.
తెలివితేటలు ఉండటం గొప్ప విషయమే. కానీ ఆ తెలివితో పాటు వినయం, ఓర్పు, నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి కూడా ఉండాలి. మనకు అన్నీ తెలుసని అహంకారపడకుండా ప్రతి సందర్భం నుంచి కొత్త విషయాలను నేర్చుకుంటూ ముందుకు సాగాలి. ఎందుకంటే జ్ఞానం మనకు బలాన్నిస్తే.. వినయం మనకు నిజమైన గౌరవాన్ని తెచ్చిపెడుతుంది.