
ఒక ఊరిలో ఒక చిన్న గడ్డి పురుగు, ఒక చీమ ఉండేవి. ఆ ఊరిలో వేసవి కాలం ఎంతో అందంగా ఉండేది. చెట్లన్నీ పచ్చగా ఉండేవి. పూలు వికసించేవి. చల్లని గాలి వీస్తూ ఉండేది. పక్షులు కిలకిలరావాలు చేస్తూ ప్రకృతిని మరింత అందంగా మార్చేవి. ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణాన్ని చూసిన గడ్డి పురుగు ఎంతో సంతోషపడేది. రోజంతా పాటలు పాడుతూ, ఆటలు ఆడుతూ, చెట్ల మీద గెంతుతూ కాలక్షేపం చేసేది. తనకు ఎలాంటి బాధ్యతలు లేవన్నట్లుగా హాయిగా జీవితాన్ని గడిపేది. రేపటి గురించి, భవిష్యత్తు గురించి ఏమాత్రం ఆలోచించేది కాదు. అదే సమయంలో ఆ చిన్న చీమ మాత్రం రోజంతా కష్టపడుతూ ఉండేది. ఉదయం నిద్రలేచినప్పటి నుంచి సాయంత్రం వరకు ఆహారం సేకరించడమే దాని పని. దొరికిన గింజలను, చిన్న చిన్న ఆహార పదార్థాలను తన పుట్టలోకి తీసుకెళ్లి భద్రపరిచేది. రాబోయే శీతాకాలం కోసం ఇప్పటి నుంచే జాగ్రత్త పడేది.
ఒకరోజు గడ్డి పురుగు ఎప్పటిలాగే ఒక చెట్టు కొమ్మపై కూర్చుని పాటలు పాడుతూ ఆనందంగా గడుపుతోంది. అటుగా ఆహారాన్ని సేకరిస్తూ వెళ్తున్న చీమను చూసింది. వెంటనే చీమను పిలిచి ఇలా అడిగింది. ‘ఏంటి చీమా! ఎప్పుడూ పని చేస్తూనే ఉంటావు? నీకు అసలు అలసట అనిపించదా? కొంచెమైనా విశ్రాంతి తీసుకోవాలని అనిపించదా?’ అప్పుడు చీమ నవ్వుతూ సమాధానం చెప్పింది. ‘అలసట అనిపిస్తుంది. కానీ నేను ఇప్పుడు కష్టపడకపోతే రాబోయే రోజుల్లో ఇబ్బందులు పడాల్సి వస్తుంది. అందుకే నా సమయాన్ని వృథా చేయకుండా ఆహారం సేకరిస్తున్నాను’ అని చెప్పింది. గడ్డి పురుగు వెంటనే నవ్వుతూ.. ‘అయ్యో! ఇంకా వేసవి కాలమే కదా నడుస్తోంది. అప్పుడే శీతాకాలం గురించి ఎందుకు ఆలోచించడం? ఇప్పుడున్న అందమైన వాతావరణాన్ని ఆస్వాదించాలి. నాలాగా నువ్వు కూడా పాటలు పాడుతూ, ఆటలు ఆడుతూ ఆనందంగా గడపొచ్చు కదా!’ అని అంది.
అప్పుడు చీమ ఎంతో ఓపికగా.. ‘చూడు మిత్రమా! వేసవి కాలంలో ఆహారం సులభంగా దొరుకుతుంది. కానీ శీతాకాలం వచ్చినప్పుడు బయటకు వెళ్లడం చాలా కష్టమవుతుంది. చలి ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఆహారం కూడా సులభంగా దొరకదు. అందుకే ముందుగానే ఆహారాన్ని సేకరించి పెట్టుకుంటున్నాను. నువ్వు కూడా నాతో పాటు కొంత ఆహారం సేకరించుకుంటే మంచిది’ అని సలహా ఇచ్చింది. కానీ గడ్డి పురుగు ఆ మాటలను పట్టించుకోలేదు. ‘అబ్బా! ఎప్పుడూ నీకు పని గురించే ఆలోచనా? జీవితంలో సరదా కూడా ఉండాలి. నేను ఇప్పుడే శీతాకాలం గురించి ఆలోచించను. ప్రస్తుతం నా దగ్గర తినడానికి కావలసినంత ఆహారం ఉంది. నువ్వు వెళ్లి నీ పని చూసుకో. నేను మాత్రం సంతోషంగా పాటలు పాడుకుంటూ ఉంటాను’ అని చెప్పింది. చీమ మరోసారి దానికి నచ్చజెప్పడానికి ప్రయత్నించింది.
‘మిత్రమా! ప్రస్తుత పరిస్థితులు ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండవు. ఈరోజు మనకు అన్నీ సులభంగా దొరుకుతున్నాయి కదా అని రేపు కూడా అలాగే ఉంటాయని అనుకోకూడదు. భవిష్యత్తు కోసం కొంత ముందుజాగ్రత్త అవసరం’ అని చెప్పింది. అయినా గడ్డి పురుగు తన మాట వినలేదు. పైగా చీమను చూసి నవ్వుతూ తన పాటలు పాడుకోవడం ప్రారంభించింది. చీమ మాత్రం సమయాన్ని వృథా చేయకుండా తన పనిని కొనసాగించింది.
శీతాకాలం రానే వచ్చింది! రోజులు గడిచిపోయాయి. వేసవి కాలం ముగిసింది. వర్షాకాలం కూడా పూర్తయింది. చివరకు శీతాకాలం వచ్చేసింది. చుట్టూ ఎక్కడ చూసినా చలి పెరిగిపోయింది. మంచు కురుస్తోంది. బయటకు వెళ్లి ఆహారం వెతుక్కోవడం చాలా కష్టంగా మారింది. చెట్లపై పండ్లు, నేలపై గింజలు కూడా కనిపించడం తగ్గిపోయింది. అయితే చీమ మాత్రం తన ఇంట్లో ఎంతో సంతోషంగా ఉంది. వేసవి కాలంలో కష్టపడి సేకరించిన ఆహారం దాని దగ్గర కావలసినంత ఉంది. అందుకే చలికాలంలో బయటకు వెళ్లాల్సిన అవసరం లేకుండా హాయిగా జీవిస్తోంది.
కానీ గడ్డి పురుగు పరిస్థితి మాత్రం పూర్తిగా మారిపోయింది. వేసవి కాలమంతా ఆటపాటలతో గడిపిన దానికి ఇప్పుడు తినడానికి ఏమీ లేదు. ఆకలితో అలమటించసాగింది. బయటకు వెళ్లి ఆహారం వెతుకుదామంటే విపరీతమైన చలి. ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. అప్పుడు దానికి చీమ చెప్పిన మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి. ‘అయ్యో! ఆ రోజు చీమ చెప్పిన మాటలు నేను విని ఉంటే ఈరోజు ఇంత కష్టపడాల్సి వచ్చేది కాదు. ఇప్పుడు నా దగ్గర తినడానికి ఏమీ లేదు. కనీసం చీమ దగ్గరకు వెళ్లి సహాయం అడిగితే ఏమైనా ఆహారం ఇస్తుందేమో!’ అని అనుకుంది. ఆకలిని తట్టుకోలేకపోయిన గడ్డి పురుగు నెమ్మదిగా చీమ ఇంటికి వెళ్లింది. చీమ తలుపు తట్టి పిలిచింది. చీమ బయటకు వచ్చి చూడగా గడ్డి పురుగు చాలా నీరసంగా కనిపించింది. ‘ఏంటి మిత్రమా! ఈ చలిలో ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు?’ అని చీమ అడిగింది. అప్పుడు గడ్డి పురుగు దీనంగా ఇలా చెప్పింది.
‘మిత్రమా! నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది. బయట ఎక్కడా ఆహారం దొరకడం లేదు. చలి కూడా ఎక్కువగా ఉంది. దయచేసి నీ దగ్గర ఉన్న ఆహారంలో కొంత నాకు ఇస్తావా? ఈరోజుకు ఏదైనా తినడానికి సహాయం చేయి. ఇకపై నీ మాట తప్పకుండా వింటాను’ అని వేడుకుంది. అప్పుడు చీమ కొంచెం బాధగా, కొంచెం కోపంగా ఇలా చెప్పింది. ‘మిత్రమా! వేసవి కాలంలో నేను నీకు ఎన్నిసార్లు చెప్పాను. ఆహారం సేకరించుకోమని, భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచించమని ఎన్నిసార్లు సలహా ఇచ్చాను. కానీ నువ్వు నా మాట వినలేదు. నేను కష్టపడుతుంటే నన్ను చూసి నవ్వుకున్నావు. పని చేయడం కంటే ఆడుకోవడమే ముఖ్యమని చెప్పావు. ఇప్పుడు పరిస్థితి ఎలా మారిందో చూశావా?’ అని అడిగింది. గడ్డి పురుగు తలదించుకుని.. ‘అవును మిత్రమా! నేను చాలా పెద్ద తప్పు చేశాను. నా సమయాన్ని వృథా చేసుకున్నాను. నీ మాటలు వినకుండా నిర్లక్ష్యం చేశాను. దయచేసి నన్ను క్షమించు. మరోసారి ఇలాంటి తప్పు చేయను’ అని వేడుకుంది. చీమ దానికి ఇలా సమాధానం చెప్పింది.
‘ప్రతి ఒక్కరికీ జీవితంలో ఆనందం అవసరమే. ఆటలు, పాటలు, సరదాలు కూడా ఉండాలి. కానీ వాటితో పాటు బాధ్యతలు కూడా గుర్తుంచుకోవాలి. కష్టపడాల్సిన సమయంలో కష్టపడాలి. భవిష్యత్తు కోసం ముందుగానే సిద్ధంగా ఉండాలి. సమయాన్ని సరిగ్గా ఉపయోగించుకోవడం నేర్చుకోవాలి’ అని చెప్పింది. అలా గడ్డి పురుగు తన తప్పును తెలుసుకుంది. ఇకపై సమయాన్ని వృథా చేయకుండా బాధ్యతగా జీవించాలని నిర్ణయించుకుంది.
పిల్లలూ! గడ్డి పురుగు, చీమ కథ మనకు జీవితంలో ఎంతో ముఖ్యమైన పాఠాన్ని నేర్పిస్తుంది. మనకు లభించిన సమయం చాలా విలువైనది. ఒక్కసారి గడిచిపోయిన సమయాన్ని తిరిగి తీసుకురాలేము. అందుకే ప్రతి నిమిషాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవాలి. ఈ కథలో చీమ తన భవిష్యత్తు గురించి ముందుగానే ఆలోచించి, వేసవి కాలంలో కష్టపడి ఆహారాన్ని సేకరించుకుంది. అందువల్ల శీతాకాలం వచ్చినప్పుడు ఎలాంటి ఇబ్బందులు లేకుండా సంతోషంగా జీవించగలిగింది. కానీ గడ్డి పురుగు మాత్రం ప్రస్తుత ఆనందం గురించే ఆలోచిస్తూ భవిష్యత్తును పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేసింది. చివరకు ఆకలితో ఇబ్బందులు పడాల్సి వచ్చింది.
పిల్లలూ! మీరు చిన్నప్పటి నుంచే మంచి అలవాట్లు అలవర్చుకోవాలి. ప్రతిరోజూ సమయానికి నిద్రలేవాలి. పాఠశాలకు వెళ్లాలి. ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత కొంతసేపు ఆటలు ఆడాలి. హోంవర్క్ పూర్తి చేయాలి. కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవాలి. తల్లిదండ్రులకు, ఉపాధ్యాయులకు సహాయం చేయాలి. ఇలా ప్రతిరోజూ క్రమశిక్షణతో జీవిస్తే భవిష్యత్తులో తప్పకుండా మంచి విజయాలు సాధించగలరు. గుర్తుంచుకోండి పిల్లలూ.. ‘ఈరోజు మనం చేసే కష్టం రేపటి మన విజయానికి పునాది. సమయాన్ని గౌరవించేవారిని సమయం ఎప్పుడూ నిరాశపరచదు. కష్టపడే అలవాటు, ముందుచూపు, క్రమశిక్షణ ఉంటే జీవితంలో ఎలాంటి పరిస్థితులనైనా ధైర్యంగా ఎదుర్కోవచ్చు.’ కాబట్టి ఆడుకునే సమయంలో ఆడుకోండి.. చదువుకునే సమయంలో చదువుకోండి.. కష్టపడాల్సిన సమయంలో కష్టపడండి.. భవిష్యత్తు కోసం ఈరోజే సిద్ధంగా ఉండండి!