మూడు మట్టి కుండలతో దొంగను పట్టుకున్న మంత్రి.. ఎలాగంటే? చిక్కుప్రశ్న
విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని శ్రీకృష్ణదేవరాయలు పాలిస్తున్న కాలంలో తెనాలి రామకృష్ణుడి తెలివితేటలకు ప్రత్యేక గుర్తింపు ఉండేది. ఎలాంటి క్లిష్టమైన సమస్య ఎదురైనా తన చమత్కారంతో, సమయస్ఫూర్తితో పరిష్కరించేవాడు. అందుకే రాజు కూడా ముఖ్యమైన సమస్యలు ఎదురైనప్పుడు తెనాలి రామకృష్ణుడి సలహా తీసుకునేవారు. అలాంటి ఒక సందర్భంలో మహారాణి విలువైన వజ్రాల హారం కనిపించకుండా పోయింది. రాజభవనంలో కలకలం రేగింది. అయితే కేవలం మూడు మట్టి కుండల సాయంతో అసలు దొంగను గుర్తించేలా చేసిన తెనాలి రామకృష్ణుడి ఆలోచన అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది..
ఒకరోజు ఉదయం మహారాణి తన ఆభరణాలను ధరించేందుకు ఆభరణాల గదిలోకి వెళ్లింది. అక్కడ బంగారు గాజులు, ముత్యాల హారాలు, విలువైన రత్నాలు అన్నీ సక్రమంగానే ఉన్నాయి. కానీ తనకు ఎంతో ఇష్టమైన వజ్రాల హారం మాత్రం కనిపించలేదు. ఆ హారాన్ని శ్రీకృష్ణదేవరాయలు ప్రత్యేకంగా బహుమతిగా ఇచ్చారు. ఎంత వెతికినా హారం కనిపించకపోవడంతో మహారాణి ఆందోళన చెందింది. వెంటనే రాజు వద్దకు వెళ్లి విషయం చెప్పింది. దీంతో కృష్ణదేవరాయలు ఆశ్చర్యపోయారు. రాజభవనంలోనే ఆభరణం మాయమవడం ఏమిటని ప్రశ్నించారు. వెంటనే భటులను పిలిచి విచారణ చేపట్టాలని ఆదేశించారు. రాజభటులు విచారణ ప్రారంభించగా ముగ్గురు వ్యక్తులపై అనుమానం వచ్చింది. మహారాణి ఆభరణాల గదిని శుభ్రం చేసే పరిచారిక. రాత్రి సమయంలో రాజభవనం ప్రధాన ద్వారం వద్ద కాపలాగా ఉండే సైనికుడు. ఆభరణాల పెట్టెకు మరమ్మతులు చేయడానికి వచ్చిన స్వర్ణకారుడు.
ఈ ముగ్గురినీ రాజసభకు తీసుకొచ్చారు. కృష్ణదేవరాయలు వారిని ప్రశ్నించగా, ముగ్గురూ తమకు హారం గురించి ఏమీ తెలియదని, తాము నిర్దోషులమని చెప్పారు. ఎవరిని దోషిగా నిర్ధారించాలో రాజుకు అర్థం కాలేదు. అప్పుడే సభలో ఉన్న తెనాలి రామకృష్ణుడు లేచి నిలబడ్డాడు. ‘మహారాజా! తొందరపడి ఎవరినీ దోషిగా నిర్ణయించవద్దు. ఈ సమస్యను పరిష్కరించడానికి నాకు ఒక అవకాశం ఇవ్వండి’ అని కోరాడు. రాజు కూడా అంగీకరించడంతో తెనాలి తన విచారణ ప్రారంభించాడు. తెనాలి రామకృష్ణుడు వెంటనే సేవకులను పిలిచి ఒకే పరిమాణంలో ఉన్న మూడు చిన్న మట్టి కుండలను తెప్పించాడు. వాటిని ముగ్గురు అనుమానితుల ముందు ఉంచి ఒక్కొక్కరికి ఒక కుండ ఇచ్చాడు. ‘మీ ముగ్గురూ ఈ కుండలను మీ దగ్గర భద్రంగా ఉంచుకోండి. రేపు ఉదయం ఎలాంటి మార్పు లేకుండా తిరిగి రాజసభకు తీసుకురండి. అప్పుడు ఈ కేసులో ఒక ముఖ్యమైన విషయం బయటపడుతుంది’ అని చెప్పాడు.
ముగ్గురూ కుండలను తీసుకుని తమ ఇళ్లకు వెళ్లిపోయారు. అయితే తెనాలి ఆ కుండల్లో ఎలాంటి రహస్య వస్తువులు పెట్టలేదు. అవి పూర్తిగా ఖాళీగా ఉన్న సాధారణ మట్టి కుండలే. మరుసటి రోజు ఉదయం రాజసభ ప్రారంభమైంది. ముగ్గురు అనుమానితులు తమ తమ కుండలను తీసుకుని వచ్చారు. తెనాలి ముందుగా పరిచారిక కుండను పరిశీలించాడు. అది ఎలాంటి మార్పు లేకుండా ఉంది. తర్వాత ద్వారపాలకుడి కుండను చూశాడు. అది కూడా సరిగ్గానే ఉంది. చివరగా స్వర్ణకారుడి కుండను పరిశీలించగా దానికి ఒక చిన్న పగులు కనిపించింది. అంతేకాకుండా దాన్ని తిరిగి అంటించడానికి ప్రయత్నించిన గుర్తులు కూడా ఉన్నాయి. వెంటనే తెనాలి స్వర్ణకారుడిని ప్రశ్నించాడు.
‘నీ కుండకు ఈ పగులు ఎలా వచ్చింది?’ అని అడిగాడు. దీంతో స్వర్ణకారుడు కంగారుపడ్డాడు. ‘అయ్యా! నిన్న రాత్రి నా చేతిలో నుంచి కుండ జారిపోయింది. అందుకే పగిలింది. దాన్ని నేనే తిరిగి అంటించడానికి ప్రయత్నించాను’ అని సమాధానం చెప్పాడు. అయితే తెనాలి ఆ కుండ పగిలిందనే కారణంతో అతడిని దోషిగా ప్రకటించలేదు. మరింత విచారణ అవసరమని భావించాడు. తెనాలి రామకృష్ణుడు వెంటనే కృష్ణదేవరాయలతో స్వర్ణకారుడి పనిముట్ల సంచిని పరిశీలించాలని కోరాడు. రాజు ఆదేశాలతో భటులు అతని సంచిని తీసుకొచ్చి తనిఖీ చేశారు. అందులో చిన్న సుత్తులు, లోహపు పనిముట్లు, కొన్ని తీగలు కనిపించాయి. వాటిని పరిశీలిస్తుండగా ఒక భటుడికి చిన్న మెరిసే వస్తువు కనిపించింది. అది మహారాణి వజ్రాల హారానికి చెందిన ప్రత్యేకమైన అలంకార భాగం. దాన్ని చూసిన మహారాణి వెంటనే గుర్తించింది.
‘ఇది నా వజ్రాల హారంలో ఉన్న భాగమే!’ అని చెప్పింది. దీంతో రాజసభలోని వారంతా ఆశ్చర్యపోయారు. కృష్ణదేవరాయలు స్వర్ణకారుడిని గట్టిగా ప్రశ్నించగా, చివరకు అతను తన నేరాన్ని అంగీకరించాడు. ఆభరణాల పెట్టెకు మరమ్మతులు చేస్తున్న సమయంలో వజ్రాల హారాన్ని చూశానని, దాన్ని దొంగిలిస్తే పెద్ద మొత్తంలో డబ్బు వస్తుందని ఆశపడ్డానని స్వర్ణకారుడు చెప్పాడు. అందుకే హారాన్ని దొంగిలించి తన సంచిలో దాచుకున్నట్లు ఒప్పుకున్నాడు. మిగిలిన హారం ఎక్కడ దాచావని రాజు ప్రశ్నించగా, రాజభవనం వెలుపల ఒక రహస్య ప్రదేశంలో దాచినట్లు తెలిపాడు. వెంటనే భటులు అక్కడికి వెళ్లి పరిశీలించగా వజ్రాల హారం మిగిలిన భాగం కూడా లభించింది. మహారాణి తన విలువైన ఆభరణం తిరిగి దొరకడంతో సంతోషించింది. రాజు కూడా తెనాలి రామకృష్ణుడి తెలివితేటలను ప్రశంసించారు.
మూడు కుండల వెనుక తెనాలి ఆలోచన ఏమిటి?
‘రామలింగా! ఈ మూడు మట్టి కుండల వెనుక నీ ఆలోచన ఏమిటి? వాటితోనే దొంగను ఎలా గుర్తించావు?’ అని కృష్ణదేవరాయలు అడిగారు. అప్పుడు తెనాలి చిరునవ్వుతో ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు. ‘మహారాజా! ఆ కుండల్లో ఎలాంటి మాయాశక్తి లేదు. కుండ పగిలిందనే కారణంతో స్వర్ణకారుడిని దోషిగా నిర్ధారించలేం. అయితే అతని ప్రవర్తనలో అనుమానాస్పద అంశం కనిపించడంతో అతని వస్తువులను పరిశీలించాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది. చివరకు అతని సంచిలో దొరికిన ఆభరణమే అసలైన ఆధారంగా నిలిచింది..’ తెనాలి సమాధానం విన్న రాజు ఎంతో సంతోషించారు. నిజాన్ని తెలుసుకోవడానికి కేవలం అనుమానం సరిపోదని, సరైన ఆధారాలు అవసరమని ప్రశంసించారు. అనంతరం స్వర్ణకారుడి నేరానికి తగిన చట్టపరమైన శిక్ష విధించాలని ఆదేశించారు.
అనుమానం వచ్చినంత మాత్రాన ఎవరినీ దోషిగా నిర్ణయించకూడదు. ప్రతి విషయాన్ని ఓర్పుతో పరిశీలించి, సరైన ఆధారాలతో నిజాన్ని నిర్ధారించాలి. తెలివితేటలు అంటే ఎదుటివారిని అనుమానించడం కాదు.. నిజాన్ని వెలికితీయడానికి వివేకంతో ఆలోచించడం. తొందరపాటు నిర్ణయాలు అన్యాయానికి దారితీస్తాయి. ఓర్పు, పరిశీలన, ఆధారాలే నిజాన్ని బయటపెడతాయి.