Spiritual Lesson: దేవుడితో బేరమా.. భక్తితో ప్రార్థనా? ప్రార్థన అంటే దేవుడితో ఒప్పందం కాదు..

ఒక పెద్ద ఓడ సుదీర్ఘ సముద్ర ప్రయాణం తర్వాత స్వదేశానికి తిరిగి వస్తోంది. ప్రయాణం చాలా రోజులుగా ప్రశాంతంగానే సాగుతోంది. ప్రయాణికులు అనంతమైన నీలి సముద్రాన్ని చూస్తూ, తమ తమ ప్రపంచంలో మునిగిపోయారు. అంతలో ఒక్కసారిగా వాతావరణం మారిపోయింది. ఆకాశం నల్లటి మేఘాలతో నిండిపోయింది. బలమైన గాలులు వీచాయి. క్షణాల్లోనే భయంకరమైన తుఫాను ఓడను చుట్టుముట్టింది. భారీ అలలు ఓడను రెండు వైపుల నుంచి ఢీకొట్టడంతో అది ఒక వైపు నుంచి మరో వైపుకు ఊగిపోసాగింది. ప్రయాణికులు భయంతో కేకలు పెట్టారు. చాలామంది నిలబడలేక నేలపై పడిపోయారు. మరణం కళ్ల ముందే కనిపిస్తున్నట్లు అనిపించింది.

దేవుడిని నమ్మని వారు కూడా ఆ క్షణంలో ప్రార్థించడం ప్రారంభించారు. ‘దేవా.. నా ప్రాణాలను కాపాడు. నేను నీకు ఏదైనా దానం చేస్తాను. నా కుటుంబాన్ని చేరుకునేలా చేయి. నేను నీకు బంగారం సమర్పిస్తాను..’ అంటూ ప్రతి ఒక్కరూ తమకు తోచిన వాగ్దానాలు చేయసాగారు. అయితే అదే ఓడలో ఒక సన్యాసి మాత్రం ప్రశాంతంగా ఒక మూలన కూర్చున్నాడు. అతని ముఖంలో భయం లేదు. కేకలు లేవు. ప్రార్థనలు లేవు. కళ్లుమూసుకుని ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాడు. అది చూసిన ఒక ప్రయాణికుడికి కోపం వచ్చింది. ‘నీవు ఎలాంటి సన్యాసివి? మేమంతా భయంతో దేవుడిని ప్రార్థిస్తున్నాం. నువ్వేమో ఏమీ జరగనట్టుగా కూర్చున్నావు. నువ్వెందుకు ప్రార్థించడం లేదు?’ అని ప్రశ్నించాడు. సన్యాసి నెమ్మదిగా కళ్లుతెరిచాడు.

‘నేనెందుకు ప్రార్థించాలి?’ అని చిరునవ్వుతో అడిగాడు. ‘దేవుడు నన్ను కాపాడాలని నిర్ణయిస్తే, నేను దాన్ని స్వీకరిస్తాను. ఆయనకు ఈరోజు నా జీవితం ముగియాలని అనిపిస్తే, దానినీ స్వీకరిస్తాను. నేను నా ఇష్టంతో ఈ ప్రపంచంలోకి రాలేదు. మరి నా మరణాన్ని మాత్రమే నా నియంత్రణలో ఉంచుకోవాలని ఎందుకు కోరుకోవాలి?’ ప్రయాణికులు అతని మాటలకు ఆశ్చర్యపోయారు. ‘ఈ వ్యక్తికి పిచ్చి పట్టింది’ అంటూ కొందరు అతన్ని పట్టించుకోకుండా మళ్లీ ప్రార్థనలో మునిగిపోయారు. ఆ ప్రయాణికుల్లో ఒక ధనవంతుడైన వ్యాపారి కూడా ఉన్నాడు. అతను పెద్ద మొత్తంలో డబ్బు, వజ్రాలు, ఆభరణాలతో స్వగ్రామానికి తిరిగి వెళ్తున్నాడు. అతని గ్రామంలో ఒక అద్భుతమైన పాలరాతి భవనం ఉంది. ఆ భవనం అందానికి ముగ్ధుడైన ఒక రాజు గతంలో ఎంత ధరైనా చెల్లించి కొనుగోలు చేస్తానని చెప్పినా, వ్యాపారి తిరస్కరించాడు. ‘ఇది నా గర్వం. ఎంత డబ్బిచ్చినా అమ్మను’ అని చెప్పేవాడు. కానీ ఇప్పుడు తుఫాను మధ్యలో అతని ఆ గర్వమంతా మాయమైంది. చేతులు పైకెత్తి ఏడుస్తూ ‘దేవా! నా ప్రాణాలను కాపాడి నన్ను సురక్షితంగా తీరానికి చేర్చు. నా భవనాన్ని నీకు దానం చేస్తాను’ అని వాగ్దానం చేశాడు. కొంతసేపటికి తుఫాను తీవ్రత తగ్గింది. గాలులు నెమ్మదించాయి. భారీ అలలు చిన్నవయ్యాయి. నల్లటి మేఘాలు తొలగిపోయాయి. సముద్రం మళ్లీ ప్రశాంతంగా మారింది.

కొన్ని గంటల తర్వాత ఓడ సురక్షితంగా తీరానికి చేరుకుంది. అందరూ ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. కానీ తుఫాను సమయంలో దేవుడికి వాగ్దానాలు చేసినవారి ముఖాల్లో ఇప్పుడు మరో రకమైన ఆందోళన కనిపించింది. వ్యాపారి పరిస్థితి మరింత విచిత్రంగా ఉంది. ‘నా ప్రాణం అయితే దక్కింది. కానీ ఇప్పుడు నా భవనం పోయింది’ అని అతను బాధపడ్డాడు. అతను సన్యాసి దగ్గరకు వెళ్లి ‘నువ్వు చాలా తెలివిగా చేశావు. మేమంతా భయంతో దేవుడికి మా విలువైన వస్తువులను వాగ్దానం చేశాం. ఇప్పుడు వాటిని ఇవ్వాల్సి వస్తోంది. నువ్వేమీ వాగ్దానం చేయలేదు’ అన్నాడు. సన్యాసి మాత్రం చిరునవ్వు నవ్వాడు. వ్యాపారి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.

ఆ రాత్రంతా వ్యాపారి ఆలోచించాడు. మరుసటి రోజు తన భవనాన్ని వేలం వేస్తున్నట్లు ప్రకటించాడు. చుట్టుపక్కల ప్రాంతాల నుంచి రాజులు, ధనవంతులు, వ్యాపారులు, ప్రభువులను ఆహ్వానించాడు. అందరూ వేలానికి వచ్చినప్పుడు ఒక విచిత్రమైన దృశ్యం కనిపించింది. భవనం పక్కన ఒక నల్ల పిల్లి కూర్చుంది. దాని మెడలో ఒక ధర పలక వేలాడుతోంది. వ్యాపారి ప్రకటించాడు ‘ఈరోజు నా భవనం, ఈ పిల్లి రెండూ కలిసి అమ్మకానికి ఉన్నాయి. వాటిని విడివిడిగా కొనడం సాధ్యం కాదు’ అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. ‘పిల్లి ధర ఎంత?’ అని ఒకరు అడిగారు. ‘ఒక మిలియన్ డాలర్లు’ అన్నాడు వ్యాపారి. ‘మరి భవనం?’ ‘ఒక డాలర్..’ అందరూ అవాక్కయ్యారు. ‘ఒక సాధారణ పిల్లికి ఒక మిలియన్ డాలర్లు? ఇంత అద్భుతమైన భవనానికి కేవలం ఒక డాలరా?’. వ్యాపారి ప్రశాంతంగా చెప్పాడు ‘అవి నా షరతులు. పిల్లి, భవనం రెండూ కలిపే కొనాలి’.అదే భవనాన్ని గతంలో కొనాలనుకున్న రాజు చివరకు ఒప్పుకున్నాడు. అతను పిల్లికి ఒక మిలియన్ డాలర్లు, భవనానికి ఒక డాలర్ చెల్లించాడు.

వెళ్లే ముందు రాజు అడిగాడు ‘ఇంత విచిత్రమైన వేలం ఎందుకు నిర్వహించావు?’ వ్యాపారి నవ్వుతూ తన కథ చెప్పాడు. ‘సముద్రంలో తుఫాను వచ్చినప్పుడు నా ప్రాణాలను కాపాడితే నా భవనాన్ని దేవుడికి దానం చేస్తానని వాగ్దానం చేశాను. కాబట్టి భవనాన్ని ఒక డాలర్‌కు అమ్మాను. ఆ ఒక డాలర్‌ను దేవుని పేరుతో దానం చేస్తాను. పిల్లికి వచ్చిన ఒక మిలియన్ డాలర్లు మాత్రం నాతోనే ఉంటాయి’. తన వాగ్దానాన్ని నిలబెట్టుకున్నానని, అదే సమయంలో తన సంపదను కూడా కాపాడుకున్నానని వ్యాపారి భావించాడు.

అసలు ప్రార్థన అంటే ఏమిటి?

ఈ కథ మనకు ఒక ముఖ్యమైన ప్రశ్నను ఎదురుచూపిస్తుంది. మన ప్రార్థన దేవుడితో బేరమా? లేక నిజమైన శరణాగతా? కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు మనం తరచుగా ఇలా అంటాం ‘దేవా, ఈ సమస్య నుంచి నన్ను బయటపడేయి. ప్రతిఫలంగా నేను నీకు ఇది ఇస్తాను’. అంటే మన ప్రార్థన కూడా ఒక వ్యాపార ఒప్పందంలా మారిపోతుంది. కానీ మనం ఒక్కసారి ఆలోచించాలి. ఈ ప్రపంచంలోని సంపద, బంగారం, ఆస్తులు, డబ్బు అన్నీ మనకు ఎవరి ద్వారా వచ్చాయి? అన్నీ ఆయన సృష్టిలో భాగమే అయితే, మనం ఆయనకు కొత్తగా ఏమి ఇవ్వగలం? నిజమైన ప్రార్థనలో బేరసారాలు ఉండవు. అక్కడ భయంతో చేసే వాగ్దానాలు ఉండవు. అక్కడ కోరికల జాబితా ఉండదు. అక్కడ ఉండేది ఒక్క శరణాగతి. ‘దేవా.. నా భయాలు నీకు తెలుసు.

నా బాధలు నీకు తెలుసు. నాకు ఏది మంచిదో నాకు తెలియకపోవచ్చు. కానీ నీకు తెలుసు. కాబట్టి నాకు నిజంగా ఏది అవసరమో అదే జరగనివ్వు..’ అని మనస్ఫూర్తిగా చెప్పగలిగినప్పుడు ప్రార్థనకు ఒక కొత్త అర్థం వస్తుంది. ప్రార్థన అంటే దేవుడిని మన కోరికలకు అనుగుణంగా మార్చడం కాదు. మన మనసును దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా మార్చుకోవడం. మనసులోని భయం, ఆందోళన, అహంకారం, ఆశలు క్రమంగా తగ్గినప్పుడు ఒక ప్రశాంతత మనలోకి వస్తుంది. ఆ నిశ్శబ్దంలో బేరసారాలు ఉండవు. డిమాండ్లు ఉండవు. భయం ఉండదు. మిగిలేది కేవలం విశ్వాసం. అదే నిజమైన ప్రార్థన. దేవుడిని మనకు కావలసినది ఇవ్వమని అడగడం కంటే, ఆయన ఏది ఇస్తే దానిని ప్రశాంతంగా స్వీకరించే మనసును ఇవ్వమని కోరడం గొప్ప ప్రార్థన.