నీళ్లను తాడుతో కట్టేయాలి.. ఎలా? మీ తెలివికి పరీక్ష పెట్టే చిక్కుప్రశ్న..
అహంకారం ఎంతటి తెలివైన వ్యక్తినైనా ఓడిస్తుంది. సమస్యను కొత్త కోణంలో ఆలోచిస్తే అసాధ్యమనుకున్న పనికి కూడా పరిష్కారం దొరుకుతుంది. ఈ విషయాన్ని బీర్బల్ తన తెలివితేటలతో ఒక పండితుడికి ఎలా అర్థమయ్యేలా చేశాడో తెలిపే ఆసక్తికరమైన కథ ఇది. ఈ కింద పూర్తిగా చదివేయండి..
Updated on: Oct 18, 2026 | 5:22 PM
అక్బర్ చక్రవర్తి ఆస్థానానికి మీర్జా జాహిద్ అనే పండితుడు వచ్చాడు. ఎన్నో దేశాలు తిరిగి, అనేక మంది పండితులను ఓడించి బహుమతులు గెలుచుకున్న అతనికి తన తెలివితేటలపై ఎంతో నమ్మకం ఉండేది. అయితే ఆ నమ్మకం కాస్తా అహంకారంగా మారింది. తనను మించిన తెలివైనవారు ఎవరూ లేరని భావించేవాడు. ఒకరోజు అక్బర్ ఆస్థానానికి వచ్చిన అతను అక్కడి పండితుల తెలివిని పరీక్షించాలనుకున్నాడు. తన దగ్గర ఉన్న ఒక జనపనార తాడును చూపిస్తూ ‘ఈ తాడుతో నీటిని కట్టి చూపించగలరా?’ అని సవాలు విసిరాడు. ఆ ప్రశ్న విన్న సభలోని వారంతా ఆశ్చర్యపోయారు. నీటిని తాడుతో కట్టడం ఎలా సాధ్యమని ఆలోచనలో పడ్డారు. అక్బర్‌కు కూడా ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. వెంటనే బీర్బల్‌ను పిలిపించి ఈ సవాలుకు సమాధానం కనుగొనాలని కోరాడు.
బీర్బల్ ఆ పండితుడు ఇచ్చిన తాడును పరిశీలించి, ముందుగా కొన్ని ప్రశ్నలు అడిగాడు. నీరు నిజమైనదై ఉండాలని, తాడు తాను ఇచ్చిందే కావాలని పండితుడు స్పష్టం చేశాడు. మిగతా పద్ధతి ఏదైనా తనకు అభ్యంతరం లేదన్నాడు. బీర్బల్ మరుసటి రోజు సమాధానం చెబుతానని చెప్పి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు. ఆ రాత్రి రాజభవనంలోని మంచు నిల్వ చేసే ప్రదేశానికి వెళ్లి ఒక పెద్ద మంచు దిమ్మెను తెప్పించాడు. దాన్ని చల్లని ప్రదేశంలో భద్రపరిచి, మరుసటి రోజు ఉదయం ఆస్థానానికి తీసుకురావడానికి ఏర్పాట్లు చేశాడు. మరుసటి రోజు సభలో అందరూ ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తుండగా బీర్బల్ ఒక పెద్ద మంచు దిమ్మెను తీసుకొచ్చాడు. పండితుడు ఇచ్చిన తాడును ఆ మంచుగడ్డ చుట్టూ గట్టిగా కట్టి, దాని మరో చివరను పైభాగంలోని దూలానికి బిగించాడు. ‘మీరు అడిగినట్లుగానే నిజమైన నీటిని, మీరు ఇచ్చిన తాడుతోనే కట్టాను’ అని బీర్బల్ చెప్పాడు. అది చూసిన పండితుడు వెంటనే అభ్యంతరం తెలిపాడు. ‘ఇది నీరు కాదు, మంచు! నన్ను మోసం చేయాలని చూస్తున్నావు’ అని అన్నాడు.
అప్పుడు బీర్బల్ ప్రశాంతంగా సమాధానమిచ్చాడు. ‘మంచు కూడా నీరే కదా! నీరు గడ్డకట్టినప్పుడు మంచుగా మారుతుంది. దాని రూపం మారినంత మాత్రాన అది నీరు కాకుండా పోదు. మీరు నీరు నిజమైనదై ఉండాలని, తాడు మీరు ఇచ్చిందే కావాలని మాత్రమే చెప్పారు. నీరు ద్రవరూపంలోనే ఉండాలని ఎక్కడా చెప్పలేదు’ అని వివరించాడు. బీర్బల్ సమాధానం విన్న సభికులు ఆశ్చర్యపోయారు. అక్బర్ సైతం అతని తెలివిని మెచ్చుకున్నాడు. అయితే పండితుడు మరో ప్రశ్న వేశాడు. ‘ఎండ వేడికి మంచు కరిగిపోతే నీరు నేలపై పడిపోతుంది కదా? అప్పుడు తాడుతో కట్టిన ప్రయోజనం ఏమిటి?’ అని అడిగాడు. బీర్బల్ వెంటనే మంచుగడ్డ కింద ఒక వెండి పళ్లెం పెట్టించాడు. మంచు కరుగుతున్న కొద్దీ నీటి చుక్కలు తాడు వెంట జారి పళ్లెంలో పడేలా ఏర్పాట్లు చేశాడు. ఆ నీటిని ఒక పాత్రలోకి తీసుకుని పండితుడికి అందించాడు. తన సవాలుకు బీర్బల్ ఇచ్చిన సమాధానాన్ని చూసిన పండితుడు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. తన తెలివితేటలపై ఉన్న అహంకారాన్ని పక్కనపెట్టి బీర్బల్‌ను అభినందించాడు. అక్బర్ కూడా బీర్బల్ చాకచక్యాన్ని మెచ్చుకుని బహుమతిగా ముత్యాల హారాన్ని అందించాడు.
ఈ కథలో మనం నేర్చుకోవాల్సిన ముఖ్యమైన పాఠాలు మూడు ఉన్నాయి.
తెలుసు అని విర్రవీగకూడదు: మనకు ఎంత జ్ఞానం ఉన్నా, అన్నీ మనకే తెలుసని భావించకూడదు. ఇతరుల తెలివితేటలను కూడా గౌరవించాలి. వినయం మనిషికి మరింత గౌరవాన్ని తెచ్చిపెడుతుంది. సమస్యను కొత్త కోణంలో ఆలోచించాలి: ఒక సమస్యకు పరిష్కారం కనిపించనప్పుడు అదే పద్ధతిలో ఆలోచిస్తూ ఉండకూడదు. దాన్ని మరో కోణంలో పరిశీలిస్తే కొత్త మార్గం కనిపించవచ్చు. బీర్బల్ చేసినదీ అదే. తొందరపడకుండా ఆలోచించాలి: ఏదైనా సవాలు ఎదురైనప్పుడు వెంటనే స్పందించకుండా, దానికి సంబంధించిన పరిస్థితులను అర్థం చేసుకోవాలి. సరైన ప్రశ్నలు అడిగి, అందుబాటులో ఉన్న అవకాశాలను పరిశీలిస్తే సమస్యకు మంచి పరిష్కారం దొరుకుతుంది. తెలివి ఉండటం గొప్ప విషయమే. కానీ ఆ తెలివితోపాటు వినయం, ఓర్పు, నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి కూడా ఉండాలి. మనకు అన్నీ తెలుసని అహంకారపడకుండా, ప్రతి సందర్భం నుంచి కొత్త విషయాలను నేర్చుకుంటూ ముందుకు సాగాలి. ఎందుకంటే జ్ఞానం మనకు బలాన్నిస్తే, వినయం మనకు నిజమైన గౌరవాన్ని తెచ్చిపెడుతుంది.
