Moral Story: ఎవరి దర్జా వారిది.. ఎవరి ప్రత్యేకత వారిది! పులిని చూసి వాత పెట్టుకున్న నక్క కథ చెప్పే జీవిత పాఠం
నీకు ఉన్న ప్రత్యేకతను గుర్తించకుండా.. ఎదుటివారిని చూసి అనుకరించడానికి ప్రయత్నిస్తే చివరికి నష్టపోయేది నువ్వే! మన పెద్దలు చెప్పిన సామెతల్లో ఎంతో లోతైన జీవిత సత్యాలు దాగి ఉంటాయి. అలాంటి అద్భుతమైన నీతిని చెప్పే సామెతే 'పులిని చూసి నక్క వాత పెట్టుకున్నట్లు'. ఈ సామెత వెనుక ఉన్న సరదా కథను వివరంగా తెలుసుకుందాం..

అనగనగా ఒక పెద్ద అడవి ఉండేది. ఆ అడవిలో రకరకాల జంతువులు, పక్షులు నివసించేవి. ఆ అడవికి పెద్దపులి అంటే అందరికీ ఎంతో గౌరవం, భయం. పులి అటుగా వస్తుందంటే చాలు.. చిన్న చిన్న జంతువులు దారికి పక్కకు తప్పుకుని నిలబడేవి. జింకలు, కుందేళ్లు, కోతులు దూరం నుంచే దానికి నమస్కారం పెట్టేవి. ఆ పులి నడకలో ఒక ప్రత్యేకమైన ఠీవి ఉండేది. దాని గంభీరమైన రూపం, బలమైన శరీరం, ఒంటిపై అందంగా కనిపించే నల్లటి చారలు దానికి మరింత ఆకర్షణను తీసుకొచ్చేవి. అడవిలోని జంతువులన్నీ దానిని చూసి ఎంతో ఆశ్చర్యపోయేవి. అదే అడవిలో నక్కోజీ అనే ఒక నక్క ఉండేది. దానికి తెలివితేటలు ఎక్కువే. కానీ ఆ తెలివితేటలన్నీ మంచి పనుల కంటే తింగరి ఆలోచనలకే ఎక్కువగా ఉపయోగపడేవి. ఏదైనా ఒక కొత్త విషయం చూస్తే చాలు.. దాని వెనుక ఉన్న అసలు కారణం తెలుసుకోకుండా తనకు నచ్చినట్లు ఊహించుకునేది.
ఒకరోజు ఉదయం నక్కోజీ అడవిలో తిరుగుతూ ఉండగా, ఎదురుగా పెద్దపులి ఠీవిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లడం కనిపించింది. పులిని చూసిన జంతువులన్నీ భయంతో దానికి దారి ఇచ్చి మర్యాదగా నిలబడ్డాయి. ఇదంతా దూరం నుంచి గమనించిన నక్కోజీకి విపరీతమైన అసూయ కలిగింది. ‘అబ్బా! ఈ పులికి అడవిలో ఎంత మర్యాద ఉందో! ఇది వస్తే చాలు.. అందరూ భయపడుతున్నారు. నేను కూడా ఈ అడవిలోనే ఉంటున్నాను కదా! కానీ నన్నెవరూ పట్టించుకోవడం లేదు. నన్ను చూస్తే నవ్వుకుంటున్నారు తప్ప గౌరవించడం లేదు. అసలు పులిలో అంత గొప్పదనం ఏముంది? దాని ఒంటిపై ఉన్న నల్లటి చారలే కదా అందుకు కారణం! నా ఒంటిపై కూడా అలాంటి చారలు ఉంటే నన్ను కూడా అందరూ పులిలాగే గౌరవిస్తారు’ అని మనసులో అనుకుంది.
అంతేకాదు.. ఎలాగైనా పులిలా మారాలని గట్టిగా నిర్ణయించుకుంది. వెంటనే నక్కోజీ అడవికి దగ్గరలోని మార్కెట్కు వెళ్లింది. అక్కడ నల్లటి రంగు కొనుక్కొని తన గుహకు తీసుకొచ్చింది. ఆ తర్వాత అద్దం ముందు నిలబడి తన ఒంటిపై పులిలాగా నల్లటి చారలు గీసుకుంది. తన రూపాన్ని చూసుకుని ఎంతో మురిసిపోయింది. ‘వావ్! ఇప్పుడు నేను కూడా పులిలాగే కనిపిస్తున్నాను. ఇకపై అడవిలో అందరూ నన్ను చూసి భయపడతారు. నాకు కూడా మంచి గౌరవం దక్కుతుంది’ అని సంబరపడిపోయింది. తన కొత్త రూపాన్ని అందరికీ చూపించాలని గర్వంగా అడవిలోకి బయలుదేరింది. కానీ విధి మరోలా ఉంది! దారిలో కొద్దిసేపటికే వర్షం మొదలైంది. ఆకాశం నుంచి చినుకులు పడటంతో నక్క ఒంటికి వేసుకున్న నల్లటి రంగు మొత్తం కరిగిపోయింది. రంగు నీళ్లతో కలిసి కిందకు కారిపోయింది. దాంతో నక్క ఒంటిపై అడ్డదిడ్డమైన మరకలు ఏర్పడ్డాయి. పులిలా కనిపించాలనుకున్న నక్క కాస్తా బురద పూసుకున్న విచిత్రమైన జంతువులా తయారైంది. అది చూసిన అడవిలోని జంతువులన్నీ పగలబడి నవ్వాయి.
మరో కొత్త పిచ్చి ఆలోచన!
జంతువుల నవ్వులు విన్న నక్కోజీకి అవమానంగా అనిపించింది. తన ప్రయత్నం విఫలమైందని బాధపడింది. కాసేపు ఆలోచించి.. ‘అరే! రంగులు వేస్తే వర్షానికి కరిగిపోతున్నాయి. పులి ఒంటిపై ఉన్న చారలు మాత్రం ఎప్పటికీ చెరిగిపోవడం లేదు. అంటే అవి రంగులు కావు. ఏదో శాశ్వతంగా ఉండే వాతలై ఉంటాయి. నేను కూడా అలాంటి వాతలు పెట్టించుకుంటే శాశ్వతంగా పులిలా కనిపించవచ్చు’ అని మరో తింగరి ఆలోచన చేసింది. ఇదే నిజమని నమ్మిన నక్కోజీ తన కొత్త ప్రయోగానికి సిద్ధమైంది. అడవి చివరలో ఒక కమ్మరి కొలిమి ఉండేది. అక్కడ ఇనుప పనులు చేసేవారు. ఒకరోజు నక్కోజీ దొంగచాటుగా అక్కడికి వెళ్లి చూసింది. కమ్మరి ఎర్రగా కాలిన ఇనుప కడ్డీలను బయటకు తీసి పక్కన పెడుతున్నాడు. వాటిని చూసిన నక్కోజీకి ఒక్కసారిగా ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ‘ఇదే సరైన మార్గం! ఈ ఎర్రటి ఇనుప కడ్డీతో నా ఒంటిపై పులి చారల మాదిరిగా వాతలు పెట్టించుకుంటే నా కల నెరవేరుతుంది’ అని అనుకుంది.
వెంటనే తన మిత్రుడైన అమాయకపు ఎలుగుబంటిని పిలిచింది. ‘ఓ బావా! నాకు ఒక చిన్న సహాయం చేయాలి. నా వీపుపై పులి ఒంటిపై ఉన్నట్లుగా సమానమైన దూరంలో నల్లటి చారల మాదిరిగా వాతలు పెట్టాలి. ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పకు. రేపటి నుంచి నేను కూడా పులిలా మారిపోతాను’ అని చెప్పింది. ఎలుగుబంటి మొదట ఆశ్చర్యపోయింది. ‘ఏంట్రా నక్కోజీ! ఇనుప కడ్డీతో వాతలు పెట్టించుకుంటే చాలా నొప్పిగా ఉంటుంది. ఎందుకు ఇలాంటి పని చేస్తున్నావు?’ అని అడిగింది. కానీ నక్కోజీ మాత్రం తన నిర్ణయాన్ని మార్చుకోలేదు. ‘నువ్వు చెప్పిన మాటలు నాకు అర్థమయ్యాయి. కానీ పులిలా గౌరవం పొందాలంటే కొంచెం కష్టపడక తప్పదు. త్వరగా పని మొదలుపెట్టు’ అని పట్టుబట్టింది.
ఎలుగుబంటి భయపడుతూనే ఎర్రగా కాలిన ఇనుప కడ్డీని తీసుకుంది. నక్కోజీ వీపుపై వాతలు పెట్టడం ప్రారంభించింది. ఛుయ్.. ఛుయ్.. అంటూ కాలిన ఇనుప కడ్డీ తగలడంతో నక్కోజీ నొప్పితో విలవిలలాడిపోయింది. ‘అమ్మా బాబోయ్! చచ్చానురా! ఆపేయ్ బావా.. ఇంకొక్క వాత కూడా వద్దు!’ అంటూ పెద్దగా కేకలు వేసింది. కానీ అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది. ఒళ్లంతా కాలిన గాయాలతో నక్కోజీ తోక ముడుచుకుని అక్కడి నుంచి పరుగులు తీసింది. నొప్పి తట్టుకోలేక సమీపంలోని చెరువు దగ్గరకు వెళ్లి నీళ్లలో మునిగింది. కొంతసేపటి తర్వాత ఒడ్డుకు వచ్చి నీటిలో తన ప్రతిబింబాన్ని చూసుకుంది. తనకు కనిపించిన రూపాన్ని చూసి తానే భయపడిపోయింది. పులిలా మారాలనుకున్న తన రూపం పూర్తిగా మారిపోయింది. ఒళ్లంతా కాలిన గాయాలు, బొబ్బలతో భయంకరంగా కనిపించింది. పులిలా గంభీరంగా కనిపించాల్సింది పోయి ఒక విచిత్రమైన ఆకారంలా తయారైంది.
అదే సమయంలో అటుగా పెద్దపులి వచ్చింది. నక్కోజీని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. ‘ఏంట్రా నక్కోజీ! ఏమైంది నీకు? రోడ్డు రోలర్ కింద పడ్డావా? ఒళ్లంతా ఇలా కాలిపోయిందేంటి?’ అని అడిగింది. నక్కోజీ బాధతో ముఖం పెట్టి జరిగిన విషయమంతా వివరించింది. ‘ఏం చెప్పమంటావు పులి బావా! నువ్వు ఒంటిపై చారలతో ఎంతో అందంగా, గంభీరంగా కనిపిస్తున్నావు. అడవిలో అందరూ నీకు ఎంత మర్యాద ఇస్తున్నారో చూశాను. అందుకే నేను కూడా నీలా తయారవ్వాలని అనుకున్నాను. మొదట రంగులు వేసుకున్నాను. అవి వర్షానికి కరిగిపోయాయి. అందుకే అవి శాశ్వతంగా ఉండాలని కొలిమిలో కాలిన ఇనుప కడ్డీతో వాతలు పెట్టించుకున్నాను. కానీ ఇలా అవుతుందని అనుకోలేదు’ అంటూ ఏడ్చింది. అది విన్న పులి పగలబడి నవ్వింది. ‘ఓరి పిచ్చి నక్కోజీ! నా ఒంటిపై ఉన్న చారలు నేను పుట్టినప్పటి నుంచి సహజంగా వచ్చినవి. అవి నా శరీరంలో భాగం. నువ్వు వాటిని అనుకరించగలవేమో కానీ నాలా మారలేవు. నా గౌరవానికి కారణం కేవలం నా ఒంటిపై ఉన్న చారలు కాదు. నా బలం, నా ధైర్యం, నా స్వభావం, నా ప్రత్యేకతే నాకు గుర్తింపును తీసుకొచ్చాయి.
ప్రతి జంతువుకూ తనదైన ప్రత్యేకత ఉంటుంది. నువ్వు నక్కవి. నీకు నీకంటూ కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలు ఉన్నాయి. వాటిని గుర్తించి అభివృద్ధి చేసుకోవాలి. అంతేగానీ ఎదుటివారిని చూసి అంధంగా అనుకరించకూడదు. అలా చేస్తే చివరికి నీకు మిగిలేది బాధ, నష్టమే!’ అని హితవు పలికింది. పులి చెప్పిన మాటలు నక్కోజీకి బాగా అర్థమయ్యాయి. తన తెలివితక్కువ ఆలోచన వల్ల ఎంత పెద్ద ప్రమాదాన్ని కొని తెచ్చుకుందో గ్రహించింది. ఇకపై ఎవరినీ అనుకరించకూడదని నిర్ణయించుకుంది. ఆ తర్వాత గాయాలు తగ్గే వరకు తన గుహలోనే విశ్రాంతి తీసుకుంది.
ఈ కథకు వచ్చిన సామెత ఏమిటి?
అప్పటి నుంచి అడవిలో ఎవరైనా ఎదుటివారిని చూసి అంధంగా అనుకరించి, చివరికి ఇబ్బందులు తెచ్చుకుంటే జంతువులన్నీ నక్కోజీ కథను గుర్తు చేసుకునేవి. అలా కాలక్రమేణా ప్రజల్లో కూడా ఒక సామెత ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చింది. ‘పులిని చూసి నక్క వాత పెట్టుకున్నట్లు!’
ఈ కథ కేవలం ఒక నక్క చేసిన తింగరి పనిని గురించి మాత్రమే కాదు. మనిషి జీవితానికి కూడా చక్కగా వర్తిస్తుంది.
- ఇతరులను చూసి అసూయ పడకూడదు: ఎదుటివారికి ఉన్న పేరు, ప్రఖ్యాతి, డబ్బు, హోదా చూసి మనల్ని మనం తక్కువగా భావించకూడదు.
- మన ప్రత్యేకతను గుర్తించాలి: ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రత్యేకమైన ప్రతిభ ఉంటుంది. దాన్ని గుర్తించి మెరుగుపరుచుకోవాలి.
- గుడ్డిగా అనుకరించకూడదు: ఇతరులు చేస్తున్నారని ఆలోచించకుండా మనం కూడా అదే చేయడం ప్రమాదకరం.
- బయటి రూపం కంటే వ్యక్తిత్వం ముఖ్యం: మంచి పేరు రావడానికి కేవలం అందం, దుస్తులు, హోదా సరిపోవు. మన ప్రవర్తన, నైపుణ్యం, ధైర్యం, కృషి కూడా ముఖ్యం.
- ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకోవాలి: ఏ పని చేయడానికి ముందు దాని వల్ల కలిగే లాభనష్టాలను తెలుసుకోవాలి.
- స్వీయ గౌరవాన్ని కాపాడుకోవాలి: ఇతరుల్లా మారాలని ప్రయత్నిస్తూ మన అసలు గుర్తింపును కోల్పోకూడదు.
ఈ ప్రపంచంలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది. పులి పులిలా గొప్పది.. నక్క నక్కలా ప్రత్యేకమైనది. కోతి కోతిలా చురుకైనది.. ఏనుగు ఏనుగులా బలమైనది. అలాగే మనిషి కూడా తనలో ఉన్న ప్రతిభను గుర్తించి, తనదైన మార్గంలో ముందుకు సాగాలి. ఇతరుల్లా మారాలని ప్రయత్నించకు.. నీలోని ప్రత్యేకతతో నలుగురికీ ఆదర్శంగా నిలువు. ఎందుకంటే కాపీ కొట్టిన గుర్తింపు కంటే.. సొంతంగా సంపాదించుకున్న గుర్తింపే గొప్పది! అందుకే మన పెద్దలు అంటారు.. ఎవరి దర్జా వారిది.. ఎవరి ప్రత్యేకత వారిది!




