‘మీ విలువను గుర్తించని చోట ఉండకండి.. ఎదగాలంటే ఇది చేయండి’ ఈ కథ మీ జీవితాన్ని మార్చేస్తుంది
మన విలువ ఇతరులు నిర్ణయించేది కాదు. మనల్ని గుర్తించని చోట ఎంత ప్రయత్నించినా మన ప్రతిభకు, మన మంచితనానికి సరైన గుర్తింపు రాకపోవచ్చు. కాబట్టి అందరి మెప్పు కోసం మనల్ని మనం మార్చుకోవడం కంటే, మన విలువను గుర్తించి గౌరవించే సరైన వాతావరణాన్ని ఎంచుకోవాలి. సరైన చోట ఉంటేనే మనలోని సామర్థ్యం పూర్తిగా వికసిస్తుంది..
మన చుట్టూ ఉన్నవారి కోసం మనం ఎంతో చేస్తుంటాం. అవసరమైనప్పుడు ముందుంటాం. మన సమయాన్ని, శక్తిని, ప్రేమను ఇస్తుంటాం. అయినా కొన్నిసార్లు మన ప్రయత్నాలకు గుర్తింపు లభించదు. ఎంత చేసినా.. ‘ఇది సరిపోలేదు’ అనే భావనే మిగులుతుంది. అలా పదేపదే జరిగితే మనపై మనకే అనుమానం మొదలవుతుంది. ‘నా విలువ నిజంగా ఇంతేనా?’ అనే ప్రశ్న వెంటాడుతుంది. కానీ ఒక విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. ఒక విత్తనం విలువను అది పడిన నేల నిర్ణయించదు. సరైన నేల దొరికినప్పుడు మాత్రమే దాని అసలు సామర్థ్యం బయటపడుతుంది. ఈ విషయాన్ని ఒక చిన్న కథ అద్భుతంగా చెబుతుంది.
ఒక ప్రశాంతమైన లోయలో మైక్ అనే బాలుడు నివసించేవాడు. తన చుట్టూ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ సహాయం చేయడం అతని అలవాటు. అతని చేతులు ఎప్పుడూ ఏదో ఒక పని చేస్తూనే ఉండేవి. అతని హృదయం ఎప్పుడూ ఇతరులకు ఇవ్వడానికే సిద్ధంగా ఉండేది. అయితే అతను ఎంత చేసినా ఎవరికీ సరిపడేది కాదు. అతని స్నేహితులు ఒక్కొక్కరుగా జీవితంలో ముందుకు సాగుతున్నారు. కుటుంబ సభ్యులు కూడా అతని ప్రయత్నాలను పెద్దగా పట్టించుకునేవారు కాదు. దీంతో మైక్‌లో నెమ్మదిగా ఒక బాధ పెరిగింది. ‘నేను ఇంత చేస్తున్నా.. నా విలువ ఎందుకు ఎవరికీ కనిపించడం లేదు?’ ఒక సాయంత్రం నది ఒడ్డున తన తండ్రి పక్కన కూర్చున్న మైక్ చివరకు అడిగాడు. ‘నాన్నా.. నా జీవితానికి విలువ ఎంత? నేను ఇంతగా ఇస్తున్నా ఎందుకు నేను చిన్నవాడినిలా అనిపిస్తోంది?’ అతని తండ్రి వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు.
తండ్రి తోటలోకి వెళ్లి, ఎన్నో సంవత్సరాలుగా పెంచుతున్న ఒక చిన్న మొక్కను జాగ్రత్తగా బయటకు తీశాడు. అది చిన్నదే. కానీ దృఢంగా, ఆరోగ్యంగా, పచ్చని ఆకులతో ఉంది. ఆ మొక్కను మైక్ చేతిలో పెట్టి తండ్రి ఇలా చెప్పాడు.. ‘దీన్ని మూడు చోట్లకు తీసుకెళ్లు. ఎవరైనా దీని విలువ ఎంత అని అడిగితే మాట్లాడకు. కేవలం రెండు వేళ్లు చూపించు’. మైక్ మొదట స్థానిక మార్కెట్‌కు వెళ్లాడు. ఒక పండ్ల వ్యాపారి ఆ మొక్కను చూసి దాని ధర అడిగింది. మైక్ రెండు వేళ్లు చూపించాడు. ‘రెండు డాలర్లకు ఇస్తావా? కొమ్మలను వంట చెరకుగా ఉపయోగించవచ్చు’ అని ఆమె చెప్పింది. మైక్ నిరాశపడ్డాడు. అయినా తండ్రి చెప్పిన మాట గుర్తుంచుకుని ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు.
తండ్రి ఇప్పుడు ఆ మొక్కను పట్టణంలోని తోటపని దుకాణానికి తీసుకెళ్లమన్నాడు. అక్కడ ఒక యువ తోటమాలి మొక్కను చూడగానే ఆశ్చర్యపోయాడు. దాని గురించి వివరాలు అడిగి, ధర ఎంత అని ప్రశ్నించాడు. మైక్ మళ్లీ రెండు వేళ్లు చూపించాడు. ఈసారి తోటమాలి చెప్పిన ధర 200 డాలర్లు. ‘ఇది నేను చాలాకాలంగా వెతుకుతున్న అరుదైన జాతి’ అని అతను చెప్పాడు. మైక్ ఆశ్చర్యపోయాడు. అదే మొక్క. కానీ విలువ మాత్రం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. ఇప్పుడు తండ్రి మైక్‌ను నగరం చివర ఉన్న బొటానికల్ గార్డెన్‌కు పంపించాడు. అక్కడి క్యూరేటర్ మొక్కను చూడగానే అతని ముఖంలో ఆశ్చర్యం కనిపించింది. ‘నీ దగ్గర ఏముందో నీకు తెలుసా? ఇది అంతరించిపోతున్న అరుదైన జాతి. నేను నా జీవితమంతా దీని కోసం వెతుకుతున్నాను!’ అని అతను ఉత్సాహంగా అన్నాడు. మైక్‌ను ధర అడిగాడు. మైక్ మరోసారి రెండు వేళ్లు చూపించాడు. ఈసారి క్యూరేటర్ అతనికి 20,000 డాలర్లు ఇచ్చాడు. మైక్‌కు ఏమీ అర్థం కాలేదు. ఒకే మొక్కకు ఒక చోట రెండు డాలర్లు, మరోచోట 200 డాలర్లు, ఇంకోచోట 20,000 డాలర్లు ఎలా వచ్చాయి?
ఆ రాత్రి నక్షత్రాల కింద మైక్ పక్కన కూర్చున్న తండ్రి అసలు విషయం చెప్పాడు. ‘కొడుకా.. ఆ మొక్క విలువ మారలేదు. మారింది దాన్ని చూసిన మనుషులు, వారు ఉన్న ప్రదేశం మాత్రమే’. ‘అది రెండు డాలర్లకు విలువైనది కాదు. 20,000 డాలర్లకు విలువైనదిగా కూడా కొత్తగా మారలేదు. అది మొదటి నుంచీ అదే మొక్క’. అతను మైక్ వైపు చూస్తూ అన్నాడు.. ‘నీ జీవితం కూడా అంతే. నిన్ను గుర్తించని ప్రతి ఒక్కరి దగ్గర నీ విలువను నిరూపించుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. నువ్వు ఎక్కడ నిలబడుతున్నావో జాగ్రత్తగా ఎంచుకో’. ఆ మాటలు మైక్ మనసులో బలంగా నాటుకున్నాయి. మరుసటి రోజు మైక్ తనను తాను మార్చుకోలేదు. తాను ఉండే ప్రదేశాన్ని మార్చుకున్నాడు. తన మంచితనాన్ని సహజంగానే తీసుకునే వారి కోసం అతిగా శ్రమించడం మానేశాడు. తన శ్రద్ధను, సమయాన్ని, ప్రేమను తక్కువగా చూసే ప్రదేశాల నుంచి నెమ్మదిగా దూరమయ్యాడు. అదే సమయంలో తన సామర్థ్యాన్ని, అంకితభావాన్ని గుర్తించి గౌరవించే వ్యక్తులతో కలిసి పనిచేయడం ప్రారంభించాడు. స్థలం మారింది. పరిసరాలు మారాయి. అతని ఆత్మవిశ్వాసం పెరిగింది. ముఖ్యంగా.. తన విలువను ప్రతిరోజూ నిరూపించుకోవాల్సిన అవసరం లేదనే విషయం అతనికి అర్థమైంది.
మీ విలువను గుర్తించని చోట ఎందుకు ఉండాలి?
మన జీవితంలో చాలాసార్లు మన విలువను గుర్తించని వ్యక్తుల నుంచి గుర్తింపు కోసం ప్రయత్నిస్తుంటాం. ఎంత చేసినా ప్రశంసించని చోట మరింత చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాం. మనల్ని గౌరవించని వారి కోసం మనల్ని మనం మార్చుకుంటాం. చివరకు సమస్య మనలోనే ఉందని భావించడం మొదలుపెడతాం. కానీ ప్రతిసారీ సమస్య మనలోనే ఉండదు. కొన్నిసార్లు మనం తప్పు నేలలో పెరగడానికి ప్రయత్నిస్తుంటాం. మంచి విత్తనం చెడు నేలలో పెరగలేకపోతే అది నాణ్యత లేనిదని అర్థం కాదు. దానికి సరైన నేల అవసరం. అలాగే మీ ప్రతిభను గుర్తించని ప్రదేశంలో మీరు ఎదగలేకపోతే.. మీలో సామర్థ్యం లేదని కాదు. కాబట్టి ఇకపై.. ‘నేను మరింత విలువైన వ్యక్తిగా ఎలా మారాలి?’ అని మాత్రమే ప్రశ్నించుకోకండి. దాని బదులు.. ‘నేను ఎక్కడ ఉంటే నా సామర్థ్యం వికసిస్తుంది?’ అని ప్రశ్నించుకోండి. మిమ్మల్ని గౌరవించే వ్యక్తులను ఎంచుకోండి. మీ ఎదుగుదలకు సహకరించే వాతావరణాన్ని ఎంచుకోండి. మీ సమయం, శ్రమ, ప్రేమకు విలువ ఇచ్చే ప్రదేశాల్లో ఉండండి. ఎందుకంటే కొన్నిసార్లు ఎదగడానికి మనం మారాల్సిన అవసరం ఉండదు. మనల్ని మనం వికసించనిచ్చే సరైన స్థలాన్ని కనుగొనడమే అవసరం.