Moral Story: అత్యాశ అనర్ధమే.. ఉన్నదాంట్లోనే సంతృప్తి చెందాలి.. బుట్టలో చిక్కుకున్న ఎలుక కథ
అత్యాశ ఎప్పుడూ అనర్థానికే దారితీస్తుంది. అవసరానికి మించి ఆశపడకుండా, మనకు ఉన్నదానితో సంతృప్తిగా ఉండాలి. ఇతరులు ఇచ్చే మంచి సలహాలను కూడా నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు. ఈ విషయం ఈ కింది నీతికథ ద్వారా పిల్లలకు అర్థమయ్యే విధంగా చెప్పడం వల్ల చిన్నతనం నుంచే ఉన్నతమైన భావాలను అలవరచుకుంటారు..
ఒక ఊరిలో పచ్చని పంట పొలాల మధ్యలో ఒక చిన్న కలుగు ఉండేది. ఆ కలుగులో రెండు ఎలుకలు ఎంతో స్నేహంగా జీవించేవి. అవి ప్రతిరోజూ కలిసి ఆహారం కోసం బయటకు వెళ్లి, దొరికిన గింజలు, పండ్లు, ధాన్యాలు తింటూ ఆనందంగా కాలం గడిపేవి. ఒకరోజు ఉదయం రెండు ఎలుకలకు చాలా ఆకలిగా అనిపించింది. అవి తమ కలుగు నుంచి బయటకు వచ్చి పొలంలోకి వెళ్లాయి. కానీ ఆ రోజు పొలం అంతా ఖాళీగా కనిపించింది. రైతులు అప్పటికే పంటను కోసి, ధాన్యాన్ని ఇంటికి తీసుకెళ్లారు. నేలపై ఒక్క గింజ కూడా కనిపించలేదు.
‘ఈరోజు మనకు ఆహారం దొరికేలా లేదు. మరోచోట వెతుకుదాం’ అని మొదటి ఎలుక చెప్పింది. రెండూ కొంత దూరం నడిచాయి. అయినా ఎక్కడా ఆహారం కనిపించలేదు. ఆకలితో అలసిపోయిన ఎలుకలు తిరిగి తమ కలుగు వైపు బయలుదేరాయి. అంతలో ఆకాశంలో ఎగురుతున్న ఒక కాకి వాటిని గమనించింది. ఆకలితో ఉన్న ఎలుకలను చూసిన కాకికి వాటిని పట్టుకోవాలనే ఆలోచన వచ్చింది. వెంటనే అది కిందికి దూసుకొచ్చి ఎలుకలను వెంబడించడం ప్రారంభించింది. ‘అయ్యో! కాకి మనల్ని పట్టుకోవడానికి వస్తోంది. త్వరగా పరుగెత్తు!’ అని మొదటి ఎలుక అరిచింది. రెండు ఎలుకలు ప్రాణభయంతో పరుగెత్తసాగాయి. కొంత దూరం వెళ్లిన తర్వాత వాటికి ఒక పెద్ద బుట్ట కనిపించింది. బుట్టకు ఒక చిన్న కన్నం ఉంది. ‘త్వరగా! ఈ కన్నం ద్వారా లోపలికి వెళ్దాం’ అని రెండో ఎలుక చెప్పింది.
రెండు ఎలుకలు వెంటనే ఆ చిన్న కన్నం ద్వారా బుట్టలోకి దూరిపోయాయి. కాకి బుట్ట దగ్గరకు వచ్చి కొంతసేపు వాటి కోసం ఎదురుచూసింది. ఎలుకలు బయటకు రాకపోవడంతో అవి తప్పించుకున్నాయని భావించి అక్కడి నుంచి ఎగిరిపోయింది. కాకి వెళ్లిపోయిన తర్వాత రెండు ఎలుకలు ఊపిరి పీల్చుకున్నాయి. ‘అమ్మయ్య! ప్రాణాలతో బయటపడ్డాం’ అని మొదటి ఎలుక అంది. అప్పుడే వాటి కళ్లకు బుట్టలో ఉన్న మొక్కజొన్న పొత్తులు కనిపించాయి. బుట్ట నిండా పసుపు రంగులో మెరిసే మొక్కజొన్న పొత్తులు ఉన్నాయి. ‘అరే! ఇంత ఆహారం ఇక్కడ ఉందా? మన అదృష్టం బాగుంది!’ అని రెండో ఎలుక ఆనందంగా అంది. రెండు ఎలుకలు ఆకలితో ఉండటంతో మొక్కజొన్న తినడం ప్రారంభించాయి. కొంతసేపు తిన్న తర్వాత మొదటి ఎలుక కడుపు నిండిపోయిందని భావించింది.
‘ఇక చాలు. మన కడుపు నిండింది. ఇప్పుడు ఇంటికి వెళ్లిపోదాం. లేకపోతే మళ్లీ ఈ బుట్టలో చిక్కుకుపోవచ్చు’ అని మొదటి ఎలుక చెప్పింది. కానీ రెండో ఎలుకకు మాత్రం ఇంకా తినాలనే కోరిక కలిగింది. ‘ఇంత రుచికరమైన మొక్కజొన్న నాకు ఎప్పుడూ దొరకలేదు. ఇలాంటి అవకాశం మళ్లీ వస్తుందో లేదో తెలియదు. నేను ఇంకొంచెం తింటాను’ అంది. ‘అవసరానికి మించి తినకు. మనం లోపలికి వచ్చిన చిన్న కన్నం గుర్తుందా? ఎక్కువగా తింటే బయటకు రావడం కష్టం అవుతుంది’ అని మొదటి ఎలుక హెచ్చరించింది. కానీ రెండో ఎలుక తన మిత్రుడి మాట వినలేదు. ‘నువ్వు చాలా భయపడుతున్నావు. నాకు ఏమీ కాదు. నువ్వు వెళ్లాలనుకుంటే వెళ్లిపో’ అంటూ అది మొక్కజొన్న తింటూనే ఉంది. మొదటి ఎలుకకు తన మిత్రుడిపై బాధ కలిగింది. అయినా దానిని బలవంతంగా తీసుకెళ్లలేకపోయింది. చివరకు అది బుట్టలోని చిన్న కన్నం ద్వారా బయటకు వచ్చి తన కలుగుకు వెళ్లిపోయింది. రెండో ఎలుక మాత్రం బుట్టలోనే ఉండిపోయింది. అది ఒక పొత్తు తర్వాత మరో పొత్తు తింటూ పోయింది. తినే కొద్దీ దాని కడుపు ఉబ్బసాగింది. అయినా దానికి ఆహారం మీద ఆశ తగ్గలేదు.
‘ఇంకొంచెం తింటే ఏమవుతుంది?’ అని అనుకుంటూ అది మరింత తిన్నది. చివరకు దాని కడుపు పూర్తిగా నిండిపోయింది. కదలడం కూడా కష్టంగా మారింది. ‘ఇక చాలు. ఇప్పుడు ఇంటికి వెళ్లాలి’ అని అనుకుని అది బుట్టలోని చిన్న కన్నం దగ్గరకు వెళ్లింది. అది లోపలికి వచ్చినప్పుడు చాలా సన్నగా ఉండేది. అందుకే ఆ చిన్న కన్నం ద్వారా సులభంగా లోపలికి వచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు ఎక్కువగా తినడంతో దాని కడుపు బాగా ఉబ్బిపోయింది. ఎలుక తన తలను కన్నం నుంచి బయటకు పెట్టడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ కడుపు బుట్టకు అడ్డంగా తగిలింది. ‘అయ్యో! నేను బయటకు రావడం లేదు!’ అని అది భయపడింది. ముందుకు వెళ్లడానికి ప్రయత్నించింది. వెనక్కి రావడానికి ప్రయత్నించింది. అటూ ఇటూ కదిలింది. కానీ ఎంత ప్రయత్నించినా బయటకు రాలేకపోయింది. ‘నేను నా మిత్రుడి మాట ఎందుకు వినలేదు? కొద్దిగా తిని బయటకు వచ్చి ఉంటే ఈ పరిస్థితి వచ్చేది కాదు’ అని ఎలుక బాధపడింది.
అప్పుడే అటుగా ఒక తాబేలు నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్తోంది. ఎలుక తాబేలును చూసి సహాయం కోసం పిలిచింది. ‘తాబేలు అన్నా! దయచేసి నాకు సహాయం చేయండి. నేను ఈ బుట్టలో చిక్కుకుపోయాను. బయటకు రావడానికి ప్రయత్నించినా రావడం లేదు’ అని ఎలుక బాధగా చెప్పింది. తాబేలు పరిస్థితిని గమనించి ‘నువ్వు ఈ బుట్టలోకి ఎలా వచ్చావు?’ అని అడిగింది. ఎలుక జరిగిన విషయమంతా చెప్పింది. తాబేలు చిరునవ్వుతో ‘నువ్వు లోపలికి వచ్చినప్పుడు సన్నగా ఉన్నావు. ఇప్పుడు ఎక్కువగా తినడంతో నీ కడుపు ఉబ్బిపోయింది. అందుకే చిన్న కన్నం నుంచి బయటకు రావడం లేదు. నువ్వు కొంతసేపు ఓపికగా వేచి ఉండు. తిన్న ఆహారం జీర్ణమై నీ కడుపు మళ్లీ సన్నగా అయిన తర్వాత ఆ కన్నం ద్వారా బయటకు రావచ్చు’ అని చెప్పింది. ఎలుకకు తన తప్పు అర్థమైంది. ‘ఇంత ఆహారం కనిపించగానే నాకు ఆశ ఎక్కువైంది. నా మిత్రుడు ముందే హెచ్చరించాడు. కానీ నేను అతని మాట వినలేదు’ అని బాధపడింది.
అలా బుట్టలోనే కూర్చుని బయటకు వచ్చే సమయం కోసం ఎదురుచూడసాగింది. బుట్ట నిండా మొక్కజొన్న ఉన్నా ఇప్పుడు దానిని తినాలని అనిపించలేదు. ఎందుకంటే అత్యాశ తనను ఎంతటి ఇబ్బందిలోకి నెట్టిందో దానికి అర్థమైంది. ఇంతలో రైతు పొలానికి వచ్చాడు. బుట్టను చూసి దాన్ని ఎత్తుకున్నాడు. ‘ఈ బుట్టను ఇంటికి తీసుకెళ్లాలి’ అని అనుకుంటూ రైతు బుట్టను భుజాన వేసుకుని ఇంటి వైపు నడవసాగాడు. రైతు బుట్టను ఎత్తుకున్న వెంటనే ఎలుకకు భయం మరింత పెరిగింది. ‘అయ్యో! ఇప్పుడు నేను రైతు ఇంటికి వెళ్లిపోతున్నాను. నా మిత్రుడి మాట విని ఉంటే నేను ఎప్పుడో బయటకు వచ్చేవాడిని. నా అత్యాశ వల్లే ఈ పరిస్థితి వచ్చింది’ అని ఎలుక కన్నీళ్లతో బాధపడింది. కొంతసేపటి తర్వాత ఆహారం జీర్ణమై ఎలుక కడుపు మళ్లీ సన్నగా మారింది. చివరకు అది బుట్టలోని చిన్న కన్నం ద్వారా బయటకు వచ్చింది. బయటకు వచ్చిన వెంటనే తన మిత్రుడి దగ్గరకు పరుగెత్తింది.
మొదటి ఎలుక తన మిత్రుడిని చూసి ‘ఇకనైనా నీకు ఒక విషయం అర్థమైందా?’ అని అడిగింది. రెండో ఎలుక తలదించుకుని.. ‘అవును. అవసరానికి మించి ఆశపడటం ఎంత ప్రమాదకరమో నాకు ఇప్పుడు అర్థమైంది. మనకు దొరికినదానితో సంతృప్తిగా ఉండాలి. నువ్వు చెప్పిన మాట వినకపోవడం నా పెద్ద తప్పు’ అని చెప్పింది. ఆ రోజు నుంచి రెండు ఎలుకలు తమకు అవసరమైనంత మాత్రమే తింటూ, అత్యాశకు దూరంగా జీవించాయి.
నీతి
అత్యాశ ఎప్పుడూ అనర్థానికే దారితీస్తుంది. మనకు లభించిన దానితో సంతృప్తి చెందకుండా, అవసరానికి మించి ఆశపడితే చివరికి మనకే నష్టం కలుగుతుంది. ఈ కథలో మొదటి ఎలుక తనకు కావాల్సినంత ఆహారం తిన్న తర్వాత బయటకు వెళ్లిపోయింది. కానీ రెండో ఎలుక అత్యాశతో ఇంకా ఇంకా తింటూ తన కడుపును ఉబ్బించుకుంది. దాంతో అది బుట్టలోని చిన్న కన్నం నుంచి బయటకు రాలేక చిక్కుకుపోయింది. అలాగే జీవితంలో కూడా అవకాశం దొరికిందని హద్దులు దాటకూడదు. మన మంచి కోసం ఇతరులు ఇచ్చే సలహాలను వినాలి. తాత్కాలికంగా లభించే ఆనందం కోసం అత్యాశపడితే, తర్వాత పెద్ద సమస్యలను ఎదుర్కోవాల్సి రావచ్చు. కాబట్టి అవసరానికి మించి ఆశపడకుండా, ఉన్నదానితో సంతృప్తిగా ఉంటూ, మంచి సలహాలను పాటించడం వల్ల ఎన్నో కష్టాలను తప్పించుకోవచ్చు.