Moral Story: పైకి కనిపించేదంతా నిజం కాదు.. పిచ్చుక గూటిలో వింత గుడ్డు కథ!

The Sparrow And The Strange Egg Story

ఒక పెద్ద జామ చెట్టు పచ్చని ఆకులతో నిండిపోయి ఉండేది. ఆ చెట్టు కొమ్మల మధ్య ఓ చిన్న పిచ్చుక ఎంతో కష్టపడి అందమైన గూడును నిర్మించుకుంది. ఎండ, వానల నుంచి రక్షణగా ఉండే ఆ గూటినే తన సొంత ఇల్లుగా భావిస్తూ ఎంతో ఆనందంగా జీవించేది. కొంతకాలానికి ఆ పిచ్చుక గూటిలో కొన్ని గుడ్లు పెట్టింది. ప్రతిరోజూ ఆ గుడ్లపై ప్రేమగా కూర్చుని, అవి పొదిగే సమయం కోసం ఎదురుచూసేది. తన పిల్లలు ఎప్పుడు బయటకు వస్తాయా, వాటి కిలకిలరావాలు ఎప్పుడు వినిపిస్తాయా అని ఎంతో ఆత్రుతగా ఉండేది. రోజులు గడిచాయి. ఒకరోజు గుడ్లలో నుంచి చిన్నచిన్న పిల్లలు ఒక్కొక్కటిగా బయటకు వచ్చాయి. వాటి చిన్న ముక్కులు, ముద్దుముద్దు కదలికలు చూసి పిచ్చుక ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి. తన పిల్లలను చూసుకుంటూ, వాటికి ఎలాంటి ప్రమాదం కలగకుండా జాగ్రత్తగా ఉండేది.

ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే ఆహారం కోసం పిచ్చుక బయటకు వెళ్లేది. పొలాల దగ్గర, చెట్ల మధ్య, ఇళ్ల పరిసరాల్లో చిన్నచిన్న గింజలు, పురుగులు వెతికి తెచ్చేది. సాయంత్రానికి గూటికి తిరిగి వచ్చి తన పిల్లలకు ప్రేమగా ఆహారం పెట్టేది. పిల్లలు ఆకలితో నోళ్లు తెరిచి తల్లి కోసం ఎదురుచూస్తుంటే, వాటి ఆకలి తీర్చడం చూసి పిచ్చుక ఎంతో సంతోషించేది. ఇలా కొన్ని రోజులు గడిచాయి. పిల్లలకు రెక్కలు బలంగా వచ్చాయి. అవి గూటి అంచున కూర్చుని రెక్కలు ఆడించడం, చిన్నచిన్న కూతలు కూయడం ప్రారంభించాయి. కొంతకాలానికి అవి గూటి నుంచి బయటకు వచ్చి తమ ఆహారాన్ని తామే వెతుక్కోవడం నేర్చుకున్నాయి. తల్లి పిచ్చుక తన పిల్లలు స్వతంత్రంగా జీవించడం చూసి గర్వపడింది. అయితే, గూటిలో ఓ వింత విషయం మాత్రం పిచ్చుకను కలవరపెట్టింది.

మిగిలిన గుడ్లన్నింటి నుంచి పిల్లలు బయటకు వచ్చినా, ఒక గుడ్డు మాత్రం అలాగే ఉండిపోయింది. అది చూడటానికి మిగతా గుడ్లలాగే కనిపించినా, ఎన్ని రోజులు గడిచినా దాని నుంచి పిల్ల బయటకు రాలేదు. మొదట్లో పిచ్చుక అది ఆలస్యంగా పొదుగుతుందేమోనని అనుకుంది. మరికొన్ని రోజులు ఓపికగా ఎదురుచూసింది. అయినా ఎలాంటి మార్పు కనిపించలేదు. దాంతో దానికి ఆందోళన పెరిగింది. ‘నా మిగతా పిల్లలన్నీ గుడ్ల నుంచి బయటకు వచ్చాయి. మరి ఈ గుడ్డు నుంచి ఎందుకు పిల్ల రావడం లేదు? ఇందులో ఏదైనా సమస్య ఉందా? నేను ఏదైనా తప్పు చేశానా?’ అని రకరకాలుగా ఆలోచించసాగింది. ఆ గుడ్డును వదిలి వెళ్లాలన్నా దానికి మనసు రాలేదు. అలాగే దానిని పగలగొట్టి చూడాలన్నా భయమేసింది. ఏమి చేయాలో తెలియక చివరకు తనకు మంచి స్నేహితురాలైన కోకిల దగ్గరకు వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంది. పిచ్చుక కోకిల దగ్గరకు వెళ్లి తన బాధను చెప్పుకుంది.

‘సోదరీ! నాకు ఒక పెద్ద సమస్య వచ్చింది. నా గూటిలో ఉన్న గుడ్లన్నింటి నుంచి పిల్లలు బయటకు వచ్చాయి. అవి ఇప్పుడు పెద్దవై తమ ఆహారాన్ని తామే వెతుక్కుంటున్నాయి. కానీ ఒక గుడ్డు మాత్రం ఎప్పటిలాగే అలాగే ఉంది. దాని నుంచి పిల్ల బయటకు రావడం లేదు. ఎన్ని రోజులు ఎదురుచూసినా ఫలితం కనిపించడం లేదు. అసలు ఏం చేయాలో నాకు అర్థం కావడం లేదు’ అని బాధపడింది. పిచ్చుక మాటలు విన్న కోకిల కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. ‘నువ్వు చెప్పింది నిజంగా వింతగానే ఉంది. సాధారణంగా గుడ్ల నుంచి నిర్ణీత సమయంలో పిల్లలు బయటకు వస్తాయి. కానీ ఈ గుడ్డు విషయంలో ఏదో ప్రత్యేకమైన విషయం ఉండి ఉండవచ్చు. మనకు తెలియని విషయాన్ని మనమే ఊహించుకుని నిర్ణయం తీసుకోవడం మంచిది కాదు. మనం స్వామీజీ దగ్గరకు వెళ్లి సలహా తీసుకుందాం. ఆయన ఈ సమస్యకు సరైన పరిష్కారం చూపించవచ్చు’ అని చెప్పింది. కోకిల మాటలతో పిచ్చుకకు కొంత ధైర్యం వచ్చింది. వెంటనే ఇద్దరూ కలిసి స్వామీజీ ఆశ్రమానికి బయలుదేరారు. ఆశ్రమానికి చేరుకున్న పిచ్చుక, కోకిల జరిగిన విషయాన్ని స్వామీజీకి వివరించాయి. పిచ్చుక తన బాధను చెబుతూ, ‘స్వామీజీ! నా గూటిలో ఉన్న ఈ ఒక్క గుడ్డు నుంచి పిల్ల బయటకు రావడం లేదు. ఇది నిజమైన గుడ్డేనా? ఇందులో పిల్ల ఉందా? లేక ఏదైనా సమస్య ఉందా? దయచేసి నాకు చెప్పండి’ అని వేడుకుంది. స్వామీజీ వాటి మాటలను శ్రద్ధగా విన్నాడు. వెంటనే ఏదో ఒక నిర్ణయానికి రాకుండా, ఆ గుడ్డును స్వయంగా పరిశీలించాలని అనుకున్నాడు.

‘సరే, ముందు ఆ గుడ్డును చూద్దాం. అసలు విషయం తెలుసుకోకుండా ఆందోళన చెందడం వల్ల ఉపయోగం లేదు’ అని చెప్పి పిచ్చుక, కోకిలతో కలిసి జామ చెట్టు దగ్గరకు వెళ్లాడు. గూటిలోకి తొంగిచూసిన స్వామీజీ ఆ వస్తువును జాగ్రత్తగా పరిశీలించాడు. దాని ఆకారం, రంగు, గట్టిదనాన్ని గమనించాడు. తర్వాత దానిని చేతిలోకి తీసుకుని మెల్లగా చూశాడు. కొద్దిసేపు పరిశీలించిన తర్వాత ఆయనకు ఒక విషయం అర్థమైంది. ‘పిచ్చుకా! నువ్వు దీనిని గుడ్డు అనుకుంటున్నావు. కానీ ఇది నిజమైన గుడ్డు కాదు. చూడటానికి గుడ్డులా కనిపిస్తున్నప్పటికీ, దీని స్వభావం వేరుగా ఉంది. ఇది పిల్లలు ఆడుకునే చిన్న బంతిలా కనిపిస్తోంది’ అని చెప్పాడు. ఆ మాటలు విన్న పిచ్చుక ఆశ్చర్యపోయింది. ‘ఏమిటి స్వామీజీ! ఇది గుడ్డు కాదా? నేను ఇన్ని రోజులు దీనిని నా గుడ్డుగానే భావించాను. మరి ఇది నా గూటిలోకి ఎలా వచ్చింది?’ అని ప్రశ్నించింది. స్వామీజీ చిరునవ్వుతో, ‘కొన్నిసార్లు మనకు కనిపించేది ఒకటైతే, నిజం మరొకటిగా ఉంటుంది. అందుకే కేవలం రూపాన్ని చూసి ఒక విషయాన్ని నిర్ణయించకూడదు. దాని గురించి తెలుసుకోవాలి, పరిశీలించాలి’ అని వివరించాడు.

అయితే పిచ్చుకకు ఇంకా కొంత సందేహం మిగిలే ఉంది. ‘స్వామీజీ! ఇది నిజంగా బంతే అయితే, దాన్ని గుడ్డు అని పొరబడినందుకు నాకు బాధగా ఉంది. కానీ ఇది గుడ్డు కాకపోతే, దీని గురించి నాకు పూర్తిగా ఎలా తెలుస్తుంది?’ అని అడిగింది. స్వామీజీ ఆ వస్తువును చేతిలో పట్టుకుని, అది నిజమైన గుడ్డు కాదని చూపించాలనుకున్నాడు. దానిని కిందకు వదిలాడు. అంతే! అది నేలపై పడగానే పగిలిపోకుండా బంతిలా ఎగిరి, కొద్దిదూరం దొర్లుకుంటూ వెళ్లింది. అది చూసిన పిచ్చుక, కోకిల రెండూ ఆశ్చర్యంతో ఒకదానివైపు మరొకటి చూసుకున్నాయి. బంతి కదలికను గమనించిన తర్వాత వాటికి అసలు విషయం స్పష్టంగా అర్థమైంది. ‘అయ్యో! ఇన్ని రోజులు నేను దీనిని గుడ్డని అనుకుంటూ ఎంత ఆందోళన చెందానో! ఇది గుడ్డు కాదు, బంతి మాత్రమే!’ అని పిచ్చుక నవ్వుకుంది. తన సందేహం నివృత్తి కావడంతో దాని మనసులోని భారం తగ్గిపోయింది. ఇన్ని రోజులు అనవసరంగా ఆందోళన చెందానని తెలుసుకుంది. కోకిల కూడా నవ్వుతూ ‘చూశావా సోదరీ! మనకు తెలియని విషయం ఎదురైనప్పుడు భయపడకుండా, సరైన వ్యక్తిని అడిగి తెలుసుకోవాలి. అలా చేస్తే సమస్యకు పరిష్కారం దొరుకుతుంది’ అని చెప్పింది. పిచ్చుక స్వామీజీకి కృతజ్ఞతలు తెలిపింది.

‘స్వామీజీ! నేను ఈ వస్తువును గుడ్డుగా భావించి, దాని నుంచి పిల్ల బయటకు రావాలని ఎదురుచూస్తూ ఉన్నాను. కానీ అది అసలు గుడ్డే కాదని తెలుసుకోలేకపోయాను. మీరు పరిశీలించి నిజం చెప్పడంతో నా సందేహం తొలగిపోయింది. ఇకపై ఏ విషయమైనా పూర్తిగా తెలుసుకోకుండా ఆందోళన చెందను, తొందరపడి నిర్ణయం తీసుకోను’ అని చెప్పింది. స్వామీజీ చిరునవ్వుతో, ‘జీవితంలో ఎన్నో సందర్భాల్లో మనకు తెలియని విషయాలు ఎదురవుతాయి. వాటిని చూసి భయపడటం లేదా మనకు తోచినదే నిజమని అనుకోవడం సరైన పద్ధతి కాదు. ప్రశాంతంగా ఆలోచించి, నిజానిజాలను పరిశీలించి, అవసరమైతే తెలిసినవారి సలహా తీసుకోవాలి. అప్పుడు మనకు సరైన అవగాహన కలుగుతుంది’ అని హితబోధ చేశాడు. ఆ మాటలను మనసులో పెట్టుకున్న పిచ్చుక సంతోషంగా తన గూటికి తిరిగి వెళ్లింది. అప్పటి నుంచి ఏ చిన్న సందేహం వచ్చినా వెంటనే భయపడకుండా, ముందుగా దాని గురించి తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేసేది.

నీతి

మన జీవితంలో ఎన్నో సందర్భాల్లో మనకు తెలియని విషయాలు ఎదురవుతుంటాయి. అలాంటి సమయంలో పూర్తిగా తెలుసుకోకుండా, కేవలం పైకి కనిపించే రూపాన్ని చూసి ఒక నిర్ణయానికి రావడం సరైన పద్ధతి కాదు. తొందరపడి తీసుకునే నిర్ణయాలు కొన్నిసార్లు మనల్ని తప్పుదారి పట్టించవచ్చు. అనవసరమైన భయాలకు, ఆందోళనలకు గురిచేయవచ్చు. ఈ కథలో పిచ్చుక గూటిలో ఉన్న బంతిని గుడ్డుగా భావించి, దాని నుంచి పిల్ల బయటకు వస్తుందని ఎదురుచూసింది. అసలు విషయం తెలుసుకోకుండా ఆందోళన చెందింది. కానీ స్వామీజీ ఆ వస్తువును జాగ్రత్తగా పరిశీలించినప్పుడు అది గుడ్డు కాదని, బంతి అని తెలిసింది. దీంతో పిచ్చుక సందేహం తొలగిపోయింది.

అలాగే మన జీవితంలో కూడా ఏదైనా సమస్య ఎదురైనప్పుడు వెంటనే భయపడకూడదు. ఇతరులు చెప్పిన మాటలను గుడ్డిగా నమ్మకూడదు. ఒక విషయం గురించి పూర్తి సమాచారం తెలుసుకుని, నిజానిజాలను పరిశీలించి, అవసరమైతే అనుభవజ్ఞుల సలహా తీసుకోవాలి. ప్రశాంతంగా ఆలోచించి సరైన నిర్ణయం తీసుకోవాలి. కాబట్టి ఏ విషయాన్నైనా పూర్తిగా తెలుసుకోకుండా నిర్ణయానికి రాకూడదు. తొందరపాటు కంటే ఆలోచన ముఖ్యం, ఊహల కంటే వాస్తవాలు ముఖ్యం. సరైన పరిశీలన, సహనం, వివేకం మనకు సరైన మార్గాన్ని చూపిస్తాయి.