పాములు, బల్లులే ఆ మనుషుల ఆహారం.. ఎడారుల్లో ఎలా బతికేవారో తెలిస్తే బిత్తరపోవాల్సిందే..
ఈ రోజుల్లో ఎడారిలో ఒక్క రోజు గడపాలంటేనే భయపడతాం. అలాంటిది 15 వేల ఏళ్ల క్రితం.. ఎండమావుల నడుమ పురాతన మానవులు ఎలా బతికారు? వ్యవసాయం ఇంకా పుట్టని ఆ చీకటి యుగంలో ఆకలిని ఎలా జయించారు? తవ్వకాల్లో బయటపడ్డ పురాతన ఎముకల ఆధారంగా సైంటిస్టులు ఛేదించిన ఓ అద్భుతమైన మనుగడ రహస్యం గురించి తెలుసుకుందాం..
నేటి ఆధునిక సాంకేతిక యుగంలోనూ తీవ్రమైన ఎండలు, నీటి కొరత ఉండే ఎడారి ప్రాంతాల్లో జీవించడం పెను సవాలుతో కూడుకున్న పని. అలాంటిది వ్యవసాయం అనేది పుట్టకముందు.. సుమారు 15 వేల ఏళ్ల క్రితం ఎడారి ప్రాంతాల్లో పురాతన మానవులు ఎలా బతికారు? వారి ఆకలి ఎలా తీరింది? అనే ప్రశ్నలకు సరికొత్త పురావస్తు పరిశోధనలు దిమ్మతిరిగే నిజాలను వెలుగులోకి తెచ్చాయి. నాటి మానవులు ఎడారిలోని విషరహిత పెద్ద పాములు, భారీ బల్లులను వేటాడి తింటూ మనుగడ సాగించినట్లు తాజా అధ్యయనం వెల్లడించింది. వ్యవసాయం ఆవిర్భవించడానికి పూర్వమే.. దక్షిణ లెవంత్ (ప్రస్తుత ఇజ్రాయెల్, జోర్డాన్, పాలస్తీనా ప్రాంతాలు) పరిధిలో నతూఫియన్ తెగకు చెందిన ప్రజలు నివసించేవారు. సంచార జీవనం నుంచి స్థిర నివాసాల వైపు అడుగులేసిన తొలి మానవ సమూహాలలో వీరు ఒకరు. మౌంట్ కార్మెల్ నేచర్ రిజర్వ్లోని చారిత్రాత్మక గుహల్లో లభించిన వేలాది ఎముకల అవశేషాలపై పరిశోధన చేయగా.. ఈ సంచలన విషయాలు బయటపడ్డాయి. ఈ పరిశోధనా వివరాలు ప్రముఖ సైన్స్ జర్నల్ ప్రొసీడింగ్స్ ఆఫ్ ది నేషనల్ అకాడమీ ఆఫ్ సైన్సెస్లో ప్రచురితమయ్యాయి.
ఎముకలపై రాతి పనిముట్ల ఆనవాళ్లు
జర్మనీలోని కీల్ విశ్వవిద్యాలయానికి చెందిన ప్రముఖ పురావస్తు శాస్త్రవేత్త మాయన్ లెవ్ నేతృత్వంలోని పరిశోధక బృందం అల్-వాట్ పీఠభూమి ప్రాంతంలోని 20 పురాతత్వ పొరలను లోతుగా పరిశీలించింది. సహజంగా చనిపోయిన జీవుల అవశేషాలు కాకుండా మానవులు ఆహారంగా తీసుకున్న వేలాది సరీసృపాల ఎముకలను గుర్తించారు. ఆ ఎముకలపై రాతి పనిముట్లతో మాంసాన్ని కోసిన, పొలుసులను వేరుచేసిన స్పష్టమైన గీతలు, గుర్తులను పరిశోధకులు కనుగొన్నారు.
వేటలోనూ అద్భుతమైన తెలివితేటలు
పురాతన నతూఫియన్లు కనిపించిన ప్రతి జీవినీ ఆహారంగా తీసుకోలేదు. వేట సమయంలో వారు అద్భుతమైన వ్యూహాత్మక విజ్ఞానాన్ని ప్రదర్శించారు.
గాజు బల్లులు: కాళ్లు లేని పెద్ద జాతికి చెందిన యూరోపియన్ గ్లాస్ లిజార్డ్స్ను వీరు ప్రధాన ఆహారంగా తీసుకున్నారు. వీటి శరీరానికి ఉండే గట్టి పొలుసులను రాతి కత్తులతో తొలగించి మాంసాన్ని సేకరించేవారు.
పెద్ద కొరడా పాములు – మాంట్పెలియర్ పాములు: ఆహారంలో ఎక్కువగా విషరహిత లేదా స్వల్ప విషపూరితమైన పెద్ద పాములనే ఎంచుకున్నారు.
వైపర్ల జోలికి వెళ్లలేదు: ప్రాణాంతకమైన వైపర్ వంటి అత్యంత విషపూరిత సర్పాలను వేటాడేందుకు వీరు అస్సలు సాహసించలేదు. ప్రమాదం తక్కువగా ఉండి, ఎక్కువ మాంసాన్ని ఇచ్చే భారీ సరీసృపాలనే లక్ష్యంగా చేసుకున్నారు.
వ్యవసాయం, పశుపోషణ ఇంకా మొదలవ్వని ఆ ప్రాచీన కాలంలోనే వాతావరణ పరిస్థితులకు అనుగుణంగా తమ ఆహారపు అలవాట్లను మార్చుకుంటూ మనుగడ సాధించడంలో మానవ మేధస్సు ఎంతో పరిణతి చెందిందని ఈ పరిశోధన రుజువు చేస్తోంది.