Moral Story: కష్టం వచ్చినప్పుడు కంగారు పడకూడదు.. పిల్లలు తప్పక తెలుసుకోవాల్సిన దాహంతో ఉన్న కాకి కథ!

కష్టం వచ్చినప్పుడు కంగారు పడకూడదు. ఓపికగా, తెలివిగా ఆలోచిస్తే ప్రతి సమస్యకు పరిష్కారం దొరుకుతుంది. పట్టుదలతో ప్రయత్నించాలి. మనకు దొరికిన మంచి విషయాలను స్నేహితులతో పంచుకోవాలి. ఐకమత్యంతో ఉంటే ఎలాంటి కష్టాన్నైనా అధిగమించవచ్చు. ఆలోచన ఉంటే ఉపాయం దొరుకుతుంది.. పట్టుదల ఉంటే విజయం లభిస్తుంది.. పంచుకుంటే ఆనందం రెట్టింపు అవుతుంది!

Moral Story: కష్టం వచ్చినప్పుడు కంగారు పడకూడదు.. పిల్లలు తప్పక తెలుసుకోవాల్సిన దాహంతో ఉన్న కాకి కథ!
The Thirsty Crow Story

Updated on: Nov 17, 2026 | 10:38 AM

అనగనగా ఒక అందమైన పల్లెటూరు ఉండేది. ఆ ఊరిలో పచ్చని పొలాలు, చిన్న చిన్న ఇళ్లు, అందమైన పూల మొక్కలు, పక్షుల కిలకిలరావాలతో ఎంతో ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణం ఉండేది. ఆ ఊరి మధ్యలో ఒక పెద్ద మర్రి చెట్టు ఉండేది. దాని కొమ్మలు ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్లుగా విస్తరించి ఉండేవి. ఆ చెట్టు కింద ప్రయాణికులు విశ్రాంతి తీసుకునేవారు. పక్షులన్నీ ఆ చెట్టుపై గూళ్లు కట్టుకుని నివసించేవి. అందరూ ఆ చెట్టును ప్రేమగా మర్రి తాతయ్య అని పిలిచేవారు. ఆ మర్రి చెట్టు మీద చిన్ని అనే ఒక చిన్న కాకి, మిన్ను అనే ఒక అందమైన పిచ్చుక ఉండేవి. వీరిద్దరూ ప్రాణ స్నేహితులు. ప్రతిరోజూ ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించగానే ఇద్దరూ నిద్రలేచి ఒకరినొకరు పలకరించుకునేవారు.

చిన్ని: ‘శుభోదయం మిన్నూ!’

మిన్ను: ‘శుభోదయం చిన్ని! ఈ రోజు ఎంత అందంగా ఉందో కదా!’

ఇవి కూడా చదవండి

చిన్ని: ‘అవును మిన్నూ! పద, ఈ రోజు ఆకాశంలో సరదాగా ఎగురుదాం!’
ఇద్దరూ ఆనందంగా రెక్కలు ఆడించాయి. కొన్ని రోజులు గడిచాయి. ఒకరోజు ఎండాకాలం మొదలైంది. సూర్యుడు చాలా వేడిగా ప్రకాశిస్తున్నాడు. రోజురోజుకీ ఎండ తీవ్రత పెరిగిపోయింది. చెరువుల్లో నీళ్లు తగ్గిపోయాయి. బావుల్లో నీళ్లు అడుగంటిపోయాయి. చెట్లు కూడా వాడిపోవడం మొదలైంది. ఒకరోజు మధ్యాహ్నం మిన్ను చాలా అలసిపోయింది.

మిన్ను: ‘అయ్యో చిన్ని! నాకు చాలా దాహంగా ఉంది. గొంతు ఎండిపోతోంది. ఇంక ఎగరలేకపోతున్నాను!’

చిన్ని: ‘అయ్యో! బాధపడకు మిన్నూ. ఎక్కడైనా నీళ్లు ఉన్నాయేమో వెతుక్కొస్తాను.’

మిన్ను: ‘కానీ చాలా ఎండగా ఉంది చిన్ని. నువ్వు జాగ్రత్తగా వెళ్లు.’

అప్పుడే మర్రి తాతయ్య తన ఆకులను మెల్లగా కదిలిస్తూ మాట్లాడాడు.

మర్రి తాతయ్య: ‘చిన్ని! ఒక విషయం గుర్తుంచుకో.’

చిన్ని: ‘ఏమిటి తాతయ్య?’

మర్రి తాతయ్య: ‘కష్టం వచ్చినప్పుడు ఎప్పుడూ కంగారు పడకూడదు. ఓపికగా ఆలోచించాలి. ఆలోచిస్తే తప్పకుండా పరిష్కారం దొరుకుతుంది.’

చిన్ని: ‘సరే తాతయ్య! మీ మాట గుర్తుంచుకుంటాను. నీళ్లు వెతికి వస్తాను!’ అంటూ చిన్ని తన రెక్కలను విప్పి ఆకాశంలోకి ఎగిరింది.

చిన్ని నీళ్ల కోసం వెతుకుతూ ఎగిరింది… ఎగిరింది… ఎగిరింది… కానీ ఎక్కడా నీళ్లు కనిపించలేదు. కొంతదూరం వెళ్లాక ఒక చిన్న ఇంటి దగ్గర బుజ్జి అనే కుక్క కనిపించింది.

చిన్ని: ‘హలో బుజ్జీ! ఎక్కడైనా నీళ్లు కనిపించాయా?’

బుజ్జి: ‘హలో చిన్ని! నది చాలా దూరంలో ఉంది. అక్కడికి వెళ్లాలంటే చాలా సమయం పడుతుంది.’

చిన్ని: ‘అయ్యో! మరి ఇప్పుడు ఏం చేయాలి?’

బుజ్జి: ‘ఒక్క నిమిషం! నిన్న నేను రైతు తాత ఇంటి దగ్గర ఒక పెద్ద కుండను చూశాను. అందులో నీళ్లు ఉన్నాయేమో!’

చిన్ని: ‘నిజంగానా? అయితే పద! వెంటనే అక్కడికి వెళ్దాం!’

బుజ్జి: ‘సరే! నేను కూడా నీతో వస్తాను.’

చిన్ని ఆకాశంలో ఎగిరింది. బుజ్జి నేల మీద పరిగెత్తింది. ఇద్దరూ కలిసి రైతు తాత ఇంటి దగ్గరకు చేరుకున్నారు. అక్కడ ఒక పెద్ద మట్టి కుండ కనిపించింది.

చిన్ని: ‘ఆహా! కుండ! కుండలో నీళ్లు ఉన్నాయి!’

చిన్ని ఎంతో సంతోషపడింది. వెంటనే కుండ అంచు మీద వాలింది. లోపలికి తొంగి చూసింది. అయ్యో! కుండలో నీళ్లు ఉన్నాయి. కానీ అవి చాలా అడుగున ఉన్నాయి. చిన్ని తన ముక్కును లోపలికి పెట్టి నీళ్లు తాగడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ నీళ్లు అందలేదు!

చిన్ని: ‘అయ్యో! నా ముక్కు నీళ్ల వరకు వెళ్లడం లేదు. ఇప్పుడు ఎలా?’

బుజ్జి: ‘కుండను కొంచెం వంచితే నీళ్లు బయటకు వస్తాయేమో!’

చిన్ని: ‘మంచి ఆలోచన బుజ్జీ! ప్రయత్నిద్దాం.’ ఇద్దరూ కలిసి కుండను తోశాయి.

చిన్ని: ‘ఒకటి… రెండు… మూడు!’

బుజ్జి: ‘హమ్మయ్యా! ఇంకొంచెం గట్టిగా తోస్తాను!’

కానీ కుండ అస్సలు కదలలేదు. బుజ్జి వెనక్కి వెళ్లి గడ్డిలో దొర్లిపోయింది. ‘అయ్యో! కుండ ఎంత బరువుగా ఉందో!’ అంటూ నవ్వుకుంది. చిన్ని మాత్రం ఆలోచనలో పడిపోయింది. చిన్ని కుండ పక్కన కూర్చుని ఆలోచించసాగింది. ‘ఇప్పుడు ఏం చేయాలి? నీళ్లు ఉన్నాయి. కానీ తాగలేకపోతున్నాను!’ అప్పుడే మర్రి తాతయ్య చెప్పిన మాట గుర్తొచ్చింది. ‘కష్టం వచ్చినప్పుడు కంగారు పడకు… ఆలోచించు!’

చిన్ని: ‘అవును! నేను కంగారు పడకూడదు. ఏదో ఒక ఉపాయం ఆలోచించాలి!’

చిన్ని అటూ ఇటూ చూసింది. కుండ చుట్టూ చిన్న చిన్న రంగురంగుల రాళ్లు కనిపించాయి. వెంటనే చిన్ని కళ్లలో మెరుపు వచ్చింది.

చిన్ని: ‘ఆహా! నాకు ఒక మంచి ఉపాయం దొరికింది!’

బుజ్జి: ‘ఏమిటి చిన్ని? ఏం ఆలోచించావు?’

చిన్ని: ‘ఈ చిన్న రాళ్లను కుండలో వేస్తే నీళ్లు పైకి వస్తాయి!’

బుజ్జి: ‘నిజంగానా? ఎలా వస్తాయి?’

చిన్ని: ‘అది చేసి చూద్దాం! నువ్వు నాకు చిన్న చిన్న రాళ్లు తెచ్చి ఇవ్వు.’

బుజ్జి: ‘సరే చిన్ని! వెంటనే తెస్తాను!’

బుజ్జి ఒక్కొక్కటిగా చిన్న చిన్న రాళ్లను తీసుకొచ్చింది. చిన్ని తన ముక్కుతో ఒక్కో రాయిని కుండలో వేయడం ప్రారంభించింది.

చిన్ని: ‘పిల్లలూ! మనం కూడా లెక్కపెడదామా?’

“ఒకటి!”

“రెండు!”

“మూడు!”

“నాలుగు!”

“ఐదు!”

ఒక్కొక్క రాయి కుండలో పడుతున్న కొద్దీ నీళ్లు కొంచెం కొంచెంగా పైకి రావడం మొదలైంది.

బుజ్జి: ‘అరే! చిన్ని! చూడు! నీళ్లు పైకి వస్తున్నాయి!’

చిన్ని: ‘అవును బుజ్జీ! మన ఉపాయం పనిచేస్తోంది!’ ఇంకా రాళ్లు వేశారు.

“ఆరు!”

“ఏడు!”

“ఎనిమిది!”

“తొమ్మిది!”

“పది!”

ఆహా! నీళ్లు మరింత పైకి వచ్చాయి. చివరకు నీళ్లు కుండ అంచుకు దగ్గరగా చేరుకున్నాయి. చిన్ని ఆనందంతో రెక్కలు ఆడించింది.

చిన్ని: ‘హుర్రే! మనం సాధించాం!’

బుజ్జి: ‘శభాష్ చిన్ని! నీ తెలివికి జోహార్లు!’

చిన్ని వెంటనే కుండ అంచు దగ్గరికి వెళ్లి నీళ్లు తాగింది. ‘గుటుక్… గుటుక్… ఆహా!’

చిన్ని: ‘ఎంత చల్లగా ఉన్నాయో ఈ నీళ్లు! నా దాహం తీరిపోయింది!’ అప్పుడే మిన్ను గుర్తొచ్చింది.

చిన్ని: ‘అయ్యో! మిన్ను కూడా చాలా దాహంతో ఉంటుంది. నేను ఒక్కదాన్నే తాగితే ఎలా?’

వెంటనే చిన్ని తిరిగి మర్రి చెట్టు దగ్గరకు ఎగిరింది. మిన్ను ఇంకా నీడలో కూర్చుని చిన్ని కోసం ఎదురుచూస్తోంది.

మిన్ను: ‘చిన్ని! నీళ్లు దొరికాయా?’

చిన్ని: ‘అవును మిన్నూ! రా! నీ దాహం కూడా తీరుస్తాను.’

మిన్ను సంతోషంగా చిన్ని వెంట ఎగిరింది. బుజ్జి కూడా వారితో కలిసి వచ్చింది. ముగ్గురూ కుండ దగ్గరకు చేరుకున్నారు.

మిన్ను: ‘వావ్! నీళ్లు పైకి ఎలా వచ్చాయి?’

చిన్ని: ‘నేను చిన్న చిన్న రాళ్లను కుండలో వేశాను. అప్పుడు నీళ్లు పైకి వచ్చాయి!’

మిన్ను: ‘చిన్ని! నువ్వు నిజంగా చాలా తెలివైనదానివి. నువ్వు నా ప్రాణ స్నేహితురాలివి!’

బుజ్జి: ‘మనం ముగ్గురం కలిసి ఈ సమస్యను పరిష్కరించాం!’

ముగ్గురూ కలిసి నీళ్లు తాగాయి. ఆనందంగా ఆడుకున్నాయి. సాయంత్రం ముగ్గురూ మర్రి చెట్టు దగ్గరకు తిరిగి వచ్చాయి. మర్రి తాతయ్య వారిని చూసి ఎంతో సంతోషించాడు.

మర్రి తాతయ్య: ‘చిన్ని! నువ్వు చాలా మంచి పని చేశావు. కష్ట సమయంలో కంగారు పడకుండా తెలివిగా ఆలోచించావు.’

చిన్ని: ‘అంతా మీ మాటల వల్లే తాతయ్య!’

మర్రి తాతయ్య: ‘గుర్తుంచుకో పిల్లలూ! తెలివి అనేది పెద్ద పెద్ద పనులు చేయడంలోనే కాదు. చిన్న సమస్యకు సరైన పరిష్కారం కనుగొనడంలో కూడా ఉంటుంది.’

మిన్ను: ‘అంతేకాదు తాతయ్య! మనకు దొరికిన మంచి విషయాలను స్నేహితులతో పంచుకోవాలి కదా!’

బుజ్జి: ‘అవును! కలిసి ఉంటే ఏ సమస్యనైనా పరిష్కరించవచ్చు!’

మర్రి తాతయ్య ఆనందంగా నవ్వాడు. ‘శభాష్ పిల్లలూ! మీరంతా మంచి స్నేహితులు!’

ఈ కథలోని సైన్స్ ఏమిటి?

పిల్లలూ! చిన్ని కాకి చేసిన పనిలో ఒక చిన్న సైన్స్ రహస్యం ఉంది. దాన్ని నీటి స్థానభ్రంశం (Water Displacement) అంటారు.

  • ఒక గ్లాసులో కొంచెం నీళ్లు పోయండి.
  • ఆ తర్వాత చిన్న చిన్న రాళ్లను ఒక్కొక్కటిగా వేయండి.
  • రాళ్లు గ్లాసులోని నీటిలో కొంత స్థలాన్ని ఆక్రమిస్తాయి.
  • అందువల్ల నీటి మట్టం పైకి పెరుగుతుంది.
  • ఇదే ఉపాయాన్ని ఉపయోగించి చిన్ని కాకి కుండలోని నీటిని పైకి తీసుకువచ్చింది.

పిల్లలూ! ఈ ప్రయోగాన్ని ఇంట్లో పెద్దవారి సహాయంతో చేయండి. గాజు గ్లాసుకు బదులుగా పారదర్శకమైన ప్లాస్టిక్ గ్లాసు ఉపయోగించవచ్చు. సమస్య వచ్చినప్పుడు కంగారు పడకూడదు: ప్రశాంతంగా ఆలోచించాలి. తెలివిగా ఆలోచిస్తే పరిష్కారం దొరుకుతుంది: చిన్న ఆలోచన కూడా పెద్ద సమస్యను పరిష్కరించగలదు. స్నేహితులకు సహాయం చేయాలి: మనకు తెలిసిన విషయాలను, దొరికిన సహాయాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవాలి. కలిసికట్టుగా పనిచేయాలి: ఐకమత్యంతో ఎన్నో సమస్యలను అధిగమించవచ్చు. పట్టుదలతో ప్రయత్నించాలి: మొదటి ప్రయత్నంలో విజయం రాకపోయినా నిరుత్సాహపడకూడదు. చిన్ని కాకి మనకు నేర్పిన గొప్ప పాఠం ఒక్కటే.. సమస్య ఎంత పెద్దదైనా సరే, మన ఆలోచన అంతకంటే తెలివిగా ఉండాలి. కంగారు పడకుండా ప్రయత్నిస్తే విజయం మనదే!. ఆలోచిద్దాం… ఆలోచిద్దాం… ఉపాయంతో గెలుద్దాం! పంచుకుందాం… పంచుకుందాం… స్నేహితులతో నవ్వుదాం!

Loading...
Unable to load recommendations.
Follow Us